love with plight เป็นหญิงชู้ของฉันไหม

บทที่ 1 ไม่มีคำพูดใดจะกล่าว

บทที่ 1 ไม่มีคำพูดใดจะกล่าว

คัน คันมาก ในความเบลอๆไม่ชัดเจนหยางหยิงหยิงรู้สึกว่าบนร่างกายตัวเองมีสิ่งไหลลื่นอยู่ เปียกชื้น ร้อนๆ เธอคันมาก

“ป๊าป” หยางหยิงหยิงตบหน้าเขา

ซูเซิ่งเจไม่ทันได้ป้องกันตัว กำลังระดมจูบบนร่างกายของหยางหยิงหยิงอยู่ ก็ถูกตบหน้าอย่างไม่รู้สาเหตุ

ผู้หญิงคนนี้ ! ฉันจะไม่เกรงใจเธอแล้ว ซูเซิ่งเจโมโห เขาฉีกชิ้นผ้าที่เหลือไม่กี่ชิ้นอยู่บนร่างกายของหยางหยิงหยิงอย่างหยาบคาย แล้วทิ้งไว้บนพื้น

เสียงขาดของผ้า ทำให้หยางหยิงหยิงตกใจตื่นขึ้น บวกกับความร้อนในร่างกาย เธอลืมตาขึ้นมาอย่างตื่นกลัว เห็นคนที่อยู่ข้างหน้าอย่างชัดเจน

“ศาสตรา ศาสตรา ศาสตราจารย์?” หยางหยิงหยิงมองเห็นใบหน้าหล่อเหลาอันสมบูรณ์แบบใกล้ๆที่อยู่ข้างหน้าเธอ ก็ตะโกนเสียงดังออกมาอย่างไม่คาดคิด

ดึงเสื้อผ้าของหยางหยิงหยิงออก

“ศาสตราจารย์ คุณจะทำอะไร?”

คุณติดค้างผมอยู่

แต่กลับรู้สึกว่าการสัมผัสนั้นช่างดีนัก

ความเจ็บปวดจากการฉีกออก

จึงพนันดื่มกับแขกไป 1

หึ”

ยาออกฤทธิ์เต็มที่ ทันใดนั้นเธอก็ต้องการให้ซูเซิ่งเจทำเช่นนี้

ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว ความเจ็บปวดของร่างกาย ทำให้เธอรู้สึกเหมือนแตกเป็นเสี่ยงๆ เธอดูเหมือนว่าจะเห็นศาสตราจารย์แล้ว

หยางหยิงหยิงหลับตาแล้วเอื้อมมือไปหยิบมือถือบนหัวเตียง

“อ๋า!” หยางหยิงหยิงตกใจร้องเสียงแหลมขึ้นมา

“ตะโกนอะไรตั้งแต่เช้าหะ?” ซูเซิ่งเจขมวดคิ้วขึ้น

Bình Luận ()

0/255