love with plight เป็นหญิงชู้ของฉันไหม

บทที่ 20 อาหารเช้าราคาแพง

บทที่ 20 อาหารเช้าราคาแพง

วันนี้หยางหยิงหยิงมาถึงบริษัทเวลาพอดิบพอดี เธอรีบเดินเข้าไป มาถึงที่นั่งของตัวเอง มองดูเวลาแล้วยังเหลืออีกสิบนาที ก็แกะอาหารเช้าออกมาทาน

“เฮ้ หยิงหยิง อรุณสวัสดิ์” หยางหยิงหยิงเพิ่งจะทานซาลาเปาคริสตัลไปหนึ่งคำ ดิงดางก็มาแล้ว

“ดิงดาง เธอทานอาหารเช้ามาหรือยัง? มาทานด้วยกันสิมีเยอะเลย” หยางหยิงหยิงขยับอาหารเช้าไปทางดิงดาง

“โอ้โห ซาลาเปาคริสตัลของ ร้านยู่เดซวนเลยนะ โอ้พระเจ้า หยิงหยิงเธอยิ่งนับวันยิ่งอู่ฟู่เชียว ซาลาเปากระทงนี้ราคาเท่ากับที่พวกเราไปทานหม้อไฟมื้อหนึ่งเลยนะเนี่ยะ เธอรวยแล้ว?” ดิงดางบิดซาลาเปาลูกหนึ่งขึ้นมาทานอย่าไม่เกรงใจ ใส่เข้าปากไป

“ซาลาเปานี่อร่อยมากเลย หนึ่งกระทงมีแค่หกลูก ของเธอมีตั้งสิบสองลูกก็คือสองกระทง ยังมีนมเปรี้ยวนี้อีก ราคาเงินเดือนครึ่งเดือนของฉันเลยนะ อาหารเช้ามื้อหนึ่งของเธอ บอกมาตรงๆนะ ช่วงนี้เธอไปทำอะไรมากันแน่?” ดิงดางเริ่มสอบถามหยางหยิงหยิง

หยางหยิงหยิงเริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมา เธอจะไปรู้ได้อย่างไรว่าอาหารเช้านี้จะราคาแพงได้ขนาดนี้ ถ้ารู้เร็วกว่านี้ก็คงแอบเข้าไปทานในห้องน้ำแล้วค่อยออกมา

แล้วนี่จะทำอย่างไร ไม่รู้ว่าจะพูดโกหกกับเธออย่างไรแล้ว

ศาสตราจารย์ซูคนนั้นหน่ะ?” ดิงดางเห็นหยางหยิงหยิงไม่พูดจา

ให้เงินฉันไปจ่ายค่ารักษาแม่ ทั้งยังส่งเสื้อผ้าและอาหารเช้าให้ฉัน

ดิงดางส่ายหน้า

เขาพูดว่าจะให้เงินฉันไปรักษาแม่ป่วย ฉันไปเป็นคนรักแบบลับๆของเขา

ฉันกลัวว่าเธอจะเหนื่อยเกินไป ถึงแม้ว่าการเป็นผู้หญิงของใครสักคนจะไม่ค่อยสมหน้าสมตา แต่ก็เพราะว่าถูกบีบบังคับโดยชีวิตรอบข้าง

ฉันก็รู้สึกดีใจมากแล้ว

อีกไม่นานเดี๋ยวสาวแก่ก็มาถึงแล้ว” เมื่อคืน หยางหยิงหยิงเหนื่อยมาก

ฉันทานอีกลูกแล้วกัน เธอรีบทานซะ ฉันจะช่วยเธอจ้องดูไว้ก่อน”

ฉันเร็วอยู่แล้ว”

ซาลาเปาลูกสุดท้ายยัดใส่ปาก

“กลิ่นอะไร?” จางโย่หนานสูดจมูกดมกลิ่น

Bình Luận ()

0/255