love with plight เป็นหญิงชู้ของฉันไหม

บทที่ 62 คุณก็สวยมาก

บทที่ 62 คุณก็สวยมาก

แขนของซูเซิ่งเจถูกหญิงสาวร่างเพรียวสวยคล้องอยู่ ผมยาวสลวยเงาดำขลับ ใบหน้างดงาม รูปร่างสมบูรณ์แบบ เดินเข้ามา ดึงดูดสายตาของทุกคนจนไม่สามารถละสายตาได้ ผู้หญิงคนนี้สวยมาก

แม้จะเตือนตัวเอง อย่าไปเพ้อฝันต่อซูเซิ่งเจอีก ตอนนี้เธอเป็นแค่คนรักของเขา เกมนี้จะจบลงเมื่อไหร่ก็ยังไม่รู้ จะทำให้ความรู้สึกตัวเองลุ่มหลงลงไปอีกไม่ได้

แต่ว่า เมื่อเห็นซูเซิ่งเจใกล้ชิดสนิทสนมกับผู้หญิงคนอื่น หัวใจของหยางหยิงหยิงนั้นยังรู้สึกเจ็บปวด

“ว้าว สวมมากจริงๆ หยิงหยิง แต่ฉันรู้สึกว่าเขาอาศัยการแต่งหน้านะ ตัวจริงน่าจะไม่สวยเท่าคุณ” ดิงดางพูดจบ จึงรู้ว่าตัวเองเผลอหลุดปากพูดออกมา จึงรีบแก้ตัว

“เอาล่ะ ฉันขอกลับก่อนละ คุณก็ค่อยๆดูไปเถอะ” หยางหยิงหยิงไม่อยากเผชิญหน้ากับอะไรแบบนี้

“งั้นก็ไม่มีอะไรน่าดู ฉันกลับไปกับคุณดีกว่า บางทีประธานซูอาจจะเรียกประชุมระดับกลางและสูงกับพวกคุณ” ดิงดางคล้องแขนหยางหยิงหยิง เธอรู้เรื่องของหยางหยิงหยิงกับซูเซิ่งเจ และเข้าใจความรู้สึกของหยางหยิงหยิงในตอนนี้

เป็นอย่างที่คิดไว้ หยางหยิงหยิงยังไม่ทันนั่งจนเก้าอี้อุ่น ก็ถูกเรียกประชุมแล้ว

ห้องประชุมขนาดใหญ่ หยางหยิงหยิงเลือกเก้าอี้ตัวที่อยู่ห่างจากซูเซิ่งเจมากแล้วจึงนั่งลง

ซูเซิ่งเจพาหญิงสาวคนนั้นเดินเข้ามากวาดตามองไปรอบๆตามความเคยเชิน มองเห็นหยางหยิงหยิงนั่งอยู่ที่ห่างออกไป พยายามลดการมีอยู่ของตัวเองให้มากที่สุด

เขาไม่ได้พูดอะไร ให้ผู้หญิงคนนั้นนั่งลงข้างๆตนเอง

“วันนี้ผมขอแนะนำผู้จัดการคนใหม่ของพวกคุณให้รู้จัก คุณเฟิงวานยี เธอเป็นคนดังที่ได้รับรางวัลจากการออกแบบเครื่องประดับมากมายที่ประเทศฝรั่งเศส ได้มาอยู่ที่บริษัทของเราถือว่าเป็นเกียรติมากจริงๆ ทุกคนต้อนรับการมาของคุณเฟิงวานยี” ซูเซิ่งเจปรบมือนำก่อน

คนอื่นๆก็ปรบมือตาม

“ต่อไปเชิญคุณเฟิงวานยีกล่าวอะไรเล็กน้อยครับ” ซูเซิ่งเจโยนหัวข้อไปที่เฟิงวานยี

แต่สายตาของเขากลับจับจ้องอยู่ที่หยางหยิงหยิง

ความจริงมีเพียงซูเชิ่งเจเท่านั้นที่ดูออก เธอเพียงนั่งเหม่ออยู่ตรงนั้น

เมื่อหันกลับมามองซูเซิ่งเจ เห็นว่าซูเซิ่งเจกำลังเหม่อมองไกลออกไป ซูเชซิ่เจเป็นคนเข้มงวดเฉียบขาด

คนที่สวมชุดทำงานสีดำล้วนทั้งตัว ยังสวมแว่นกรอบดำให้ตัวเอง

ประธานซู” เฟิงวานยีสะกิดซูเซิ่งเจเบาๆ

มีอะไร” ใบหน้าซูเซิ่งเจอ่อนโยน

คุณยังมีอะไรอีกหรือเปล่า” การพูดของเฟิงวานยีช้าและนุ่มนวลอยู่ตลอด

งั้นการประชุมของวันนี้ก็จบเพียงเท่านี้ วานยี คุณไปทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมหน่อยก็ได้

คุณวางใจได้” เฟิงวานยียิ้มบาง

เฟิงวานยีรวบรวมรายชื่อคณะกรรมการระดับกลางและสูงทั้งหมดมาไว้ ศึกษาประวัติและข้อมูลของพวกเขา

คนอื่นอาจคิดได้ว่าเธอใช้เส้นสาย ไม่มีความสามารถ

รูปภาพดูแล้วเป็นที่ต้องตาต้องใจ แต่ว่าประวัติการศึกษาเป็นหัวหน้าแผนกได้หรอ เฟิงวานยีท่าทางสงสัย

เธอวางประวัติของหยางหยิงหยิงไว้อีกฝั่ง ดูของคนอื่นๆต่อ

คนพวกนั้นล้วนจบปริญญาตรีขึ้นไปทั้งนั้น ยังมีบางคนที่จบปริญญาโท

มีเพียงหยางหยิงหยิง เธอคิดว่าคงต้องทำความเข้าใจอย่างละเอียดอีกรอบ

เฟิงวานยีเรียกรองผู้จัดการเข้ามา สอบถามเรื่องราวของหยางหยิงงหยิง

ขณะที่ดิงดางเอาแบบมาให้หยางหยิงหยิง

“ฉันมักคิดว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น” หยางหยิงหยิงบอกกับดิงดาง

ผู้จัดการเฟิงคนนี้พึ่งจะเข้ามา คงไม่ปลดพนักงานหรอกมั้ง” ดิงดางรู้ดีว่าสัญชาตญาณของหยางหยิงหยิงแม่นมาตลอด

ยังไงซะเธอก็รู้สึกไม่ดี จะเป็นเรื่องอะไรนั้นเธอก็ไม่อาจรู้ชัด

ก็มีคนมาหาหยางหยิงหยิง บอกว่าผู้จัดการคนใหม่อยากพบเธอ

จัดการเสื้อผ้า ก็มาถึงห้องทำงานของเฟิงวานยีแล้ว

Bình Luận ()

0/255