love with plight เป็นหญิงชู้ของฉันไหม

บทที่ 64 หางานใหม่ได้แล้ว

บทที่ 64 หางานใหม่ได้แล้ว

หยางหยิงหยิงสวมชุดทำงานสีดำ ผมเกล้าม้วนเป็นมวยไว้ด้านหลัง แต่งหน้าให้ดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ค่อยมาที่บริษัทเครื่องประดับของกู้เหลียนเฉิง

กู้เหลียนเฉิงมารอเธอที่ห้องทำงานแล้ว เมื่อกู้เหลียนเฉิงมองเห็นเธอครั้งแรก ชะงักไปชั่วครู่ นี่คุณป้าที่ไหน

“เหลียนเฉิง สวัสดีค่ะ” เมื่อหยางหยิงหยิงเปิดปากพูด กู้เหลียนเฉิงค่อยรู้ว่านี่คือหยางหยิงหยิง แว่นกรอบดำหนานั่น ทำให้เธอดูแปลกตาออกไป

“หยิงหยิง ทำไมคุณเธอแต่งตัวแบบนี้ล่ะ” กู้เหลียนเฉิงร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออกกับหยางหยิงหยิงที่เป็นแบบนี้

“แบบนั้นฉันไม่ได้ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นหรอ หรือว่าดูเด็กเกินไปเดิมวุฒิการศึกษาก็ไม่ถึงอยู่แล้ว” หยางหยิงหยิงยังมีร่องรอยเรื่องประวัติการศึกษาจากบริษัทตระกูลซูอยู่

“ที่นี่ผมจะทำยังไงก็ได้ ไม่มีใคร ไม่มีใครกล้าว่าอะไรคุณ คนที่ผมเลือกคือดีที่สุดแล้ว” กู้เหลียนเฉิงได้ยินมาจากดิงดางบ้างแล้ว เขาชื่นชมหยางหยิงหยิงมาก แต่เสียใจที่ดึงเธอมาอยู่ด้วยไม่ได้ ไม่คิดว่าสวรรค์จะโปรดส่งโอกาสแบบนี้มาให้เขา เขาแทบอยากเลี้ยงข้าวเฟิงวานยีสักมื้อ แสดงความขอบคุณเธอ

“ไปเถอะ ฉันพาเธอไปพบกับเพื่อนร่วมงานใหม่” กู้เหลียนเฉิงลุกขึ้นจากด้านหลังโต๊ะ เดินมาหยุดตรงหน้าหยางหยิงหยิง

“นี่ผ่านแล้วหรอ” หยางหยิงหยิงดันกรอบแว่นเล็กน้อย ท่าทางแบบนั้นในสายตาของกู้เหลียนเฉิงมันช่างน่ารักมากจริงๆ

กู้เหลียนเฉิงพาหยางหยิงหยิงเดินมาตามทางเดินยาว มาถึงห้องประชุมห้องสุดท้าย ที่นี่มีคนนั่งเต็มแล้ว รอการมาถึงของกู้เหลียนเฉิง

ในยามที่กู้เหลียนเฉิงพาหยางหยิงหยิงเดินเข้าไปในห้องประชุม ในห้องเงียบสงบ พนักงานต่างให้ความเคารพกู้เหลียนเฉิง

กู้เหลียนเฉิงขยับเก้าอี้ด้านข้างของเขาให้หยางหยิงหยิงนั่ง

เขายืนอยู่ตรงหน้า เริ่มเปิดประชุม

เพื่ออยากแนะนำเพื่อนร่วมงานคนใหม่ให้กับทุกคน ผู้จัดการคนเดิมอายุมากแล้ว จะปลดเกษียณแล้ว พวกเราจึงเสริมเพิ่มกำลังสำคัญสักหน่อย ท่านนี้คือหยางหยิงหยิง เป็นนักออกแบบมืออาชีพที่ผมจ้างมาด้วยเงินเดือนสูง

จากนั้นจึงมีเสียงปรบมือกึกก้องดังขึ้นมา

เดิมหยางหยิงหยิงคิดว่าตนเองมาทำงานในตำแหน่งเล็กๆ ไม่คิดว่ากู้เหลียนเฉิงจะมอบตำแหน่งสำคัญอย่างผู้จัดการให้กับตอนเอง

เธอยังไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจเลยสักนิด

พูดกับทุกคนท่าทางสุภาพขอคำชี้แนะจากทุกคน เธอไม่ได้เตรียม ดังนั้นจึงไม่ได้กล่าวอะไรมาก

ช่วยคลี่คลายบรรยากาศให้เธอ

การประชุมจบลง กู้เหลียนเฉิงพาเธอกลับมาที่ห้องทำงานอีกครั้ง

ทำไมนายให้ฉันเป็นผู้จัดการ ฉันไม่มีประสบการณ์เลยสักนิด ถ้าเกิด..”

กลัวอะไร มีฉันซะอย่าง คุณก็ลงมืออย่างกล้าหาญก็พอแล้ว” พูดจบกู้เหลียนเฉิงก็ยื่นชาให้หยางหยิงหยิงหนึ่งถ้วย

เขากลับชื่นชอบชาของประเทศจีน

จิบไปอึกหนึ่ง ชาหอมมาก ทำให้รู้สึกเบิกบานใจ อารมณ์ก็ดีขึ้นมามากทีเดียว

หากเกิดอะไรผิดพลาด นั่นเป็นความผิดของฉัน ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ จริงสิ ห้องทำงานของเธอก็อยู่ข้างๆฉัน

ฉันพาเธอไปดู เดี๋ยวอีกสักพักย้ายของขึ้นมาเลย” กู้เหลียนเฉิงรอให้หยางหยิงหยิงดื่มชาหมดถ้วย

หน้าต่างบานใหญ่ ชุดโต๊ะทำงานไม้แดง

สิ่งที่พึงพอใจมากที่สุดคือในห้องยังมีที่ให้พักผ่อนด้วย เตียงนุ่มๆหนึ่งหลัง ยังมีตู้เสื้อผ้าและห้องน้ำ

เธอก็มีที่พักแล้ว

ความคิดแรกของหยางหยิงหยิงเป็นแบบนั้น เธอชอบห้องทำงานนี้มาก

“ชอบไหม” กู้เหลียนเฉิงเห็นใบหน้าชื่นชมของเธอก็รู้แล้วว่าเธอชอบ

ขอบคุณนายนะเหลียนเฉิง” ใบหน้าของหยางหยิงหยิงสว่างไสว

หรือเธอจะไปซื้อเองก็ได้ ทำไมเธอถึงไม่ถามเรื่องเงินเดือนหน่อยล่ะ”

ไปทำงานที่ใหม่ยังไม่ถามเรื่องเงินเดือนหรือสวัสดิการ

หยางหยิงหยิงไม่กังวลว่ากู้เหลียนเฉิงจะหลอกตัวเอง

ถ้าทำให้ฉันพอใจ มีความสามารถพอที่จะรับตำแหน่งงานผู้จัดการ พอครบกำหนดทดลองงานแล้วก็รับเงินเดือนและสวัสดิการในตำแหน่งผู้จัดการ เป็นยังไง พวกเรายุติธรรมนะ เห็นแก่ญาติพี่น้องไม่ได้” กู้เหลียนเฉิงบอกอย่างจริงจัง

Bình Luận ()

0/255