มานาดวงใจรักฟาโรห์

บทที่ 12 เลี้ยงส่งเสด็จกลับสู้อ้อมกอดฟาโรห์

อียิปต์โบราณ

หลังจากที่ได้รับแจ้งการมาของธิดาแห่งพระบิดา ว่านางจะมาเป็นราชินีของพระองค์ ทั้งพระองค์และทุกคนก็รอคอยการมาด้วยหัวใจที่หลงรัก จนกลัวว่านางจะไม่มาหาพระองค์ด้วยคิดน้อยใจตัวเอง ที่ไม่สามารถทำให้นางอยากมาหาพระองค์ได้ ทรงคิดกังวลคนเดียวในใจอย่างกล้าๆ กลัวๆในสิ่งที่ตนคิดกังวลนั้น ขออย่าให้นางลืมพระองค์เลย ต่อให้รอนานแค่ไหนก็จะรอแค่นางคนเดี่ยวตลอดไป

" เราคิดถึงเจ้ามากรู้ไหม ต่อให้ต้องรอเจ้าอีกนานเท่าไหร่ เราก็รอด้วยหัวใจของเรายกให้เจ้าไปแล้วมานายอดรัก ยอดดวงใจพี่รีบมาหาพี่เถอะนะ พี่อยากกอดเจ้าให้หายคิดถึง"

"อย่าทรงกังวลเลย พวกเราจะมาบอกเจ้าบุตรแห่งข้า นางเลือกที่จะมาหาเจ้าคืนนี้ พร้อมด้วยองครักษ์ของเจ้าเองและสหายของนางขอให้เจ้าเตรียมต้อนรับการมาของดวงใจของเจ้า และพวกเราให้ดีอย่าทำให้นางเสียใจ ไม่เช่นนั้นเจ้าจะไม่ได้อยู่กับนางตลอดไปนะ เมมฟิสบุตรแห่งเราการรอคอยสิ้นสุดแล้ว ต่อไปคือการเริ่มต้นชีวิตของเจ้า ในการเป็นฟาโรห์ และการเป็นสามีที่ดีของราชินีเจ้า ต่อไปคือการเริ่มต้นจะเป็นการที่เจ้ากับนางต้องช่วยกันดูแลบ้านเมือง และทำความเข้าใจกันเป็นหนึ่งเดียวกันในความรัก แล้วเจ้าต้องเป็นหนึ่งเดียวในความเชื่อของนางด้วย ไม่เช่นนั้นดวงใจของเจ้าจะไม่สามารถอยู่กับเจ้าได้ เราบอกเจ้าได้แค่นี้ที่เหลือก็คือตัวเจ้าเองเป็นคนกำหนดว่า เจ้าจะทำเช่นไร กับความรักและหน้าที่ของเจ้า ฟาโรห์เมมฟิสบุตรแห่งเราทุกคนจะช่วยพวกเจ้าแน่นอน"

"ข้าเมมฟิสบุตรของพวกท่านจะทำตามที่ท่านบอก ขอให้มั่นใจข้าจะไม่มีวันทำให้นางเสียใจ"

"เจ้ารับปากพวกเราแล้วนะ หากวันไหนเจ้าทำให้นางเสียใจ วันนั้นดวงใจเจ้าจะไม่อยู่กับเจ้าอีกต่อไป"

"ข้าสัญญาด้วยชีวิตของข้า ข้ามิอาจอยู่ได้ หากไม่มีดวงใจเช่นนาง"

"พวกเราเชื่อใจเจ้าบุตรแห่งเรา เอาเป็นว่าราตรีนี้เจ้าจะมีนางในอ้อมกอดเจ้า เราสัญญาจะพานางมาให้เจ้า "

"ข้าจะรอนาง และโอบกอดนางไว้ ด้วยรักที่มีต่อนางจะไม่มีวันทำให้นางเสียใจ"

จากนั้นเหล่าเทพก็จากไป ทิ้งพระองค์ให้อยู่ตามลำพังเช่นเดิม พระองค์เป็นคนส่งเมเนสให้ไปรอรับนางและดูแลนางตามที่เหล่าเทพเคยบอกพระองค์ไว้ หากพระองค์ต้องการให้นางเข้าใจพระองค์ก็ต้องทำให้ นางจำความฝันให้ได้ ดั้งนั้นพวกเราจะส่งองครักษ์ไป เพื่อบอกเรื่องราวที่เป็นจริงให้นางรับรู้ในความรักที่เจ้ามีต่อนาง และเราก็ได้เตรียมของขวัญที่นางชอบให้นาง ในวันที่นางจะมาที่นี้พร้อมสหายที่ยินดีไปกับนางทุกที่เพราะรัก และเทิดทูนนางให้เป็นเจ้าหญิงน้อยของพวกเขา เมื่อถึงวันนั้นเจ้าจะพบนางได้ในเร็ววัน เราจะทำให้นางจำได้ และรีบมาหาเจ้า พระองค์ทำตามที่บอกและดีใจที่นางกำลังจะมา ในราตรีนี้พระองค์จะได้กอดนางแล้ว และไม่ใช่แค่ความฝัน แต่จะเป็นจริงในชีวิตของพระองค์

"ข้าดีใจที่ข้าจะมีเจ้าในอ้อมกอดข้า ทุกราตรีข้าอยากให้ราตรีนี้เร็วขึ้นจัง ข้าอยากพบเจ้ากอดเจ้าดวงใจข้า"

อียิปต์ ปัจจุบัน

และเหมือนมีใครกำลังพูดกับฉัน ไม่รู้ว่าความจริงหรือฝันกันนะ คนที่อยู่ในโลกแห่งความจริง แต่ต้องการไปหาคนที่อยู่ในโลกอดีต แบบนี้มันไม่รู้ว่ามันจะดีต่อพระบิดาไหม หากย้อนไปจริงๆ ฉันจะทำยังไงกับโลกนี้ละ

พวกเราจะมารับเจ้าไปหาคนที่เจ้าต้องการใช้ชีวิตอยู่ด้วย และเป็นดวงใจของเขา ในวันพรุ่งนี้งานเลี้ยงเจ้าจะได้พบเขา

 และมีความสุขทุกครั้งที่ตื่นมาพบว่า ตนเองยังอยู่ที่นี้อียิปต์ที่รัก ที่ผูกพันอีกไม่นานเราจะพบกัน

" วันนี้ไม่ได้ไปไหนไปหาเดินเที่ยวรอบๆโรงแรมดีกว่า ตั้งแต่มายังเดินไม่ทั่วเลย อยากรู้ว่ามันจะสวยขนาดไหนกันนะโรงแรมแห่งนี้"

พูดกับตัวจบฉันก็รีบอาบนำ้แต่งตัว แล้วเดินออกมาที่ร้านอาหารที่เอาไว้ต้อนรับแขกพิเศษ และสั่งอาหารทานเสร็จ

และอยากอยู่ที่นี่กับเขาตลอดไปด้วยนะ เขินตัวเองคิดถึงอีตาฟาโรห์คนนั้นอีกแล้ว นี้ฉันท่าจะคิดถึงเขาเอามากๆ แบบนี้ก็แย่นะสิหัวใจจะระเบิดก่อนเจอตัวจริงไหมนะ

"เมฟิสคุณอยู่ที่ไหนกันนะ หวังว่าคุณคงรอฉัน ฉันอยากไปพบคุณสักครั้งจัง"

ไม่รู้สึกว่าอยู่คนเดียวไม่เหมือนไปทำงานที่อื่นที่ต้องห่างบ้านห่างทุกคน ที่นี่ห่างมากแต่ไม่รู้สึกว่าห่างกันแต่กลับรักและผูกพันมากกว่านี้มั่งที่่เขาเรียกว่า คนละพบคนละกาลเวลาแต่ความรักนำพาให้พบกันรักกัน เพราะหากเกิดมาคู่กันแล้วก็ไม่มีอะไรขวางกั้นรักที่มีให้กันได้ แม่แต่ภาษาก็ไม่มีปัญหา ยิ่งกาลเวลาคนละภพก็คงไม่เป็นอุปสรรค หากสองดวงใจรักผูกพัน มันจะเป็นแรงดึงดูดให้หากันจนเจอ คนที่เกิดมาเพื่อเราและเราเกิดมาเพื่อเขา ของเรามันก็เป็นของเราต่อให้ห่างกันแสนไกลเพียงไหน มันก็มาหาเราอยู่กับเราอยู่ดี

คู่กันแล้วคงไม่แคล้วกันหรอกเชื่อสิ

"เราถ้าจะอิน ฟินเกินไปแล้วคิดได้ไง ที่นี้จะเป็นบ้านของเราอีกหลังได้ไง ในเมื่อเราไม่ใช่คนที่นี่เป็นคนไทยนะ"

ฉันไม่ใช่ตัวฉันเองอย่างนั้นแหละ อะไรที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้นะ ฝันที่ฉันเคยฝันหรือเพราะเขากันแน่น่ะ ที่ทำให้หัวใจของฉันไม่ได้อยู่กับฉันแล้วตอนนี้ แล้วเดินก็สำรวจทุกที่จนพอใจ และเดินกลับห้องเพราะรู้สึกเหนื่อยกับการเดินสำรวจมากๆ ที่นี้กว้างใหญ่มากๆ จนเธอต้องใช้เวลาเดินสำรวจวันหนึ่งเต็มๆกว่าจะหมดทุกที่เล่นเอาเหนื่อย และอยากนอนแต่คำ่นี้มีงานเลี้ยงส่งท้ายก่อนกลับไทยที่ทางโรงแรมจัดขึ้น แถมงานนี้ไม่ต้องเตรียมตัวอะไรมาก แค่ใสชุดที่ทางเขาเตรียมไว้ให้ และไปร่วมงานแค่นั้น พอเดินมาถึงห้องฉัน

เป็นแบบไหนกัน คงไม่มีเซอร์ไพรส์อีกหรอกนะ หลังจากที่อาบนำ้เสร็จ ก็ตรงมายังห้องแต่งตัวที่อยู่อีกทางของห้อง และพบว่าชุดที่เขาเตรียมไว้ให้ ทำให้ฉันตาโตอย่างกับไข่หาน โรงแรมนี้เขาจะเซอร์ไพรส์ฉัน จนหัวใจวายเลยหรือไง คนยิ่งขี้ตกใจอยู่แล้วด้วย ให้แต่ละอย่างนี้สิเล่นเอาฉันเป็นหนี้บุญคุณทุกครั้ง ที่ทางโรงแรมทำให้ มันเกินกว่าที่คนอย่างฉันที่เป็นแค่คนธรรมดา หาใช่เจ้าหญิงสูงศักดิ์ไม่ เหตุใดถึงทำให้ฉันเรากับว่าฉันเป็นเจ้าหญิง หรือเป็นราชินีอย่างนั้นแหละ ฉันคิดไปดูชุดไปกว่าจะตัดสินใจใส่ดีไหมก็คิดแล้วคิดอีก ด้วยชุดมันสวยมากๆ และทำจากผ้าเนื้อดี คลิปทองทั้งชุดสีชมพูที่ฉันชอบด้วย และยังมีมงกุฏราชินีที่สวยงามมากๆ

ส่วนตัวฉันไม่ได้สวยอะไรมากแค่ดูได้เท่านั้น แล้วหน้าอย่างฉันนี้นะที่ฟาโรห์จะรัก สาวๆในฮาเล็มเขา ฉันยังสู้ไม่ได้เลยแล้วคิดหรือ ว่าฉันจะทำให้เขารักฉันคนเดียวได้ ตัวก็เล็กมากๆ ขนาดตอนที่เขากอดในฝัน ฉันยังแอบคิดในใจว่าเขาจะรู้สึกยังไง เขาจะคิดว่ากำลังกอดตุ็กตาหรือเด็กหรือเปล่า แล้วเขาอุ่นไหมที่ได้กอดฉัน

Bình Luận ()

0/255