บทที่ 1095 ฉันเปิดหลักธรรมอีกครั้งเพื่อมวลชน

ฟังคำพูดของเย่เซิ่งเทียนแล้ว วิญญาณหอคอยตะลึง

เมื่อสักครู่แม้แต่มันยังคิดว่า เย่เซิ่งเทียนอยากกระตุ้นเหย้เฉิงและคนอื่นๆ ทั้งหมดนั้นเดิมทีเจ้าเด็กคนนี้ไม่ได้คิดแบบนี้เลย?

เพียงแค่ไม่สบอารมณ์มหาพญาเทพที่เสแสร้ง?

ดังนั้นจึงระเบิดหลักธรรมแห่งจักรพรรดิแล้ว?

นี่คือตรรกะบ้าอะไรกัน

มันไม่มีทางเข้าใจได้จริงๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมันเป็นแค่หอคอยหลังหนึ่ง

เย่เซิ่งเทียนเดินไปท่ามกลางซากปรักหักพัง เวลานี้โลกเล็กๆ ผืนนี้ ถูกระเบิดย่อยยับแล้ว ความเสียหายเต็มไปหมด

ทั่วทุกที่บนพื้นดินเป็นรอยแยกมากมาย ทางผ่านของโลกชูร่าที่เดิมทีเปิดออกเรียบร้อย ก็ไม่เห็นร่องรอยเช่นกัน

สำหรับมหาพญาเทพอย่างโจวเฉิง ยิ่งหาเศษชิ้นส่วนไม่เจอสักชิ้น เดาว่าโดนระเบิดแหลกสลายไปตามลมโดยตรง

“ใครใช้ให้แกเสแสร้ง”

เย่เซิ่งเทียนพึมพำอย่างเย็นชา แต่ขณะเดียวกัน เขาแอบรู้สึกว่า หลักธรรมนั้น เหมือนหลังจากหลักธรรมแห่งจักรพรรดิถูกระเบิดทิ้ง เปลี่ยนไปคงที่กว่าเดิมอยู่หน่อย

ปราณทิพย์ฟ้าดินก็อุดมสมบูรณ์เพิ่มกว่าเมื่อก่อน

“ใจกล้ามาก”

ในเวลานี้เอง เสียงที่แก่หง่อมดังขึ้น

ชั่วพริบตาเดียวเย่เซิ่งเทียนตื่นตัว เตรียมลงมือทุกเมื่อ

เวลานี้ ผู้เฒ่าที่สวมชุดลัทธิเต๋าคนหนึ่ง เดินเข้ามาจากบริเวณไกลออกไปกับหญิงสาวคนหนึ่ง

“พี่เซิ่งเทียน”

หญิงสาวคนนั้นเรียกขึ้นทีหนึ่ง

เย่เซิ่งเทียนสีหน้าดีใจยกใหญ่ คือฟางหยวนนั่นเอง

น้องสาวของฟางหงปินเพื่อนร่วมรบที่เคยขวางดาบแทนเขา

ตอนแรก ฟางหยวนโดนตระกูลโจวลักพาตัวไป คุณท่านฟางโดนตระกูลโจวฆ่าตาย เขาพาเฉินเทียนป้าไปฆ่าตระกูลโจวเพื่อแก้แค้น กลับหาฟางหยวนไม่เจอ

ต่อมารู้ข่าวจากตระกูลหลี่ของเกาะดาวทางนั้นว่า ฟางหยวนถูกผู้เฒ่าคนหนึ่งพาตัวไป