นายเป็นพ่อของลูก

ตอนที่5 ผลออกมาแล้ว

ตอนที่5 ผลออกมาแล้ว

ในขณะเดียวกันชุติภาสเอาเส้นผมในมือให้ผู้ช่วยและสั่งผู้ช่วยด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า: “ฉันอยากจะจับหลานนอกกฎหมายตัวน้อยของฉันไปตรวจดีเอ็นเอสักหน่อย”

เขาพูดด้วยรอยยิ้มอันลึกซึ้งแกมขี้เล่น

_________

เมื่อได้รับโทรศัพท์จากลูกชาย ญาอี๋ก็ไปหาเขาทันที

ที่ตั้งคฤหาสน์ส่วนตัวที่หรูหราที่สุดในใจกลางเมือง ทัศนียภาพที่สวยงาม ภูมิประเทศกว้างขวาง ระบบรักษาความปลอดภัยอันหนาแน่น เธอเช็คอินทีละชั้น เดินไปเกือบยี่สิบนาทีและในที่สุดก็พบกับคฤหาสน์ที่งดงามซ่อนอยู่หลังแมกไม้

ซีซั่นกำลังเล่นบอลกับสุนัขพันธ์โกลเด้นที่อ่อนโยนอยู่ในสวน ผู้ชายที่ยืนอยู่ในชุดลำลอง ถือโทรศัพท์และมองลงไปที่หน้าจอ

ญาอี๋รีบเคาะประตูและเดินเข้าไป “ซีซั่น !”

“หม่ามี๊ !” เมื่อได้ยินเสียงของญาอี๋ ซีซั่นก็รีบวิ่งเข้าไปที่แขนของญาอี๋ทันที

“หนูเป็นอะไรไหม?”

ญาอี๋หมอบลงพลางสำรวจไปบนร่างกายของซีซั่นอย่างละเอียด เมื่อสำรวจจนแน่ใจว่าไม่เป็นอะไรก็รู้สึกโล่งอก แล้วจึงหันไปของคุณชุติภาสที่ยืนอยู่ข้างๆ

เมื่อมองไปที่หน้าของชายคนนั้นอย่างถี่ถ้วน หัวใจก็บีบแน่นขึ้นอย่างระวังมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ผู้ชายคนนี้หน้าตาเหมือนประยงผู้น่ารังเกียจคนนั้นมากเลย !

ชุติภาสเก็บโทรศัพท์ลง เมื่อหนึ่งนาทีที่ผ่านมาผลการทดสอบ DNA ออกมาแล้ว

จริงๆ แล้วซีซั่นคนนี้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขานั่นเอง

มองไปที่ดวงตาที่งดงามและการเคลื่อนไหวที่ชดช้อยของผู้หญิง ชุติภาสก็ยิ้มอย่างละมุนมากยิ่งขึ้น

เรื่องนี้เหมือนจะสนุกมากเลยล่ะ

“ผมเจอซีซั่นน้อยอยู่บนถนนน่ะครับ” เขาอธิบายด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มนวลและสุภาพเรียบร้อย มิหนำซ้ำยังชวนญาอี๋อยู่ทานข้าวเย็นด้วยกันอีกด้วย

เขาเป็นคนที่ใจดี เมื่อบวกการปกป้องซีซั่นเข้าไปแล้ว ในที่สุดญาอี๋ก็มิอาจปฏิเสธได้ ก็ยังคงอยู่ทานข้าวเย็นด้วย เมื่อทานข้าวเย็นเสร็จก็แลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่อและจะพาญาอี๋ไปส่งที่บ้านด้วยตนเอง

/ p p หลังจากมองญาอี๋เข้าไปในบ้านจัดสรร ชุติภาสจึงเอาโทรศัพท์ออกมา มันคือผลการสำรวจอย่างอื่นอีก

ด้านบนคือบาร์แห่งหนึ่งเมื่อหกปีที่แล้วที่ไปเช็คอิน และในคืนนั้นเองประยงและลันตาก็เริ่มต้นความสัมพันธ์อันคลุมเครือ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า......

ดูเหมือนว่าประยงผู้โง่เง่าจะจับคู่ครองผิดพลาดไป และญาอี๋ก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุผลอะไรผู้ชายที่นอนกับเธอในคืนนั้นทั้งคืนคือประยง

สนุก สนุกจริงๆ เลย!

ซีซั่นเกือบจะถูกลักพาตัวไป ญาอี๋จะต้องระมัดระวังทุกอย่างเป็นพิเศษเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงประยงผู้เหมือนดั่งเศษสวะที่น่ารังเกียจ

สองสามวันต่อมาเธอส่งประวัติโดยย่อไปผ่านแอปพลิเคชั่น มีการตอบกลับมาว่าให้เธอไปสัมภาษณ์งานในวันถัดไป

นี่คือบริษัทออกแบบชั้นนำในประเทศ ที่มีชื่อว่าบริษัทAY ญาอี๋อยากจะเข้าไปทำงานที่นี่นานแล้ว เมื่อมีการแจ้งเตือนให้เข้ารับการสัมภาษณ์ เธอก็ยิ่งรู้สึกมีความสุขมากขึ้นไปอีก รีบเอางานออกแบบชั้นยอดออกมา

ผลงานเหล่านี้ดีกว่าต้นฉบับที่ลันตาเคยลอกเลียนแบบไปเสียอีก มันยอดเยี่ยมมากและเรียกได้ว่าผู้คนต้องตกตะลึง

ญาอี๋มั่นใจว่าผลงานออกแบบชิ้นนี้จะทำให้เธอประสบความสำเร็จในการเข้าไปในบริษัทAY

……

ณ ออฟฟิศของบริษัท AY

เมื่อผู้อำนวยการเข้ามาสัมภาษณ์ข้อมูลบุคลากร ก็มองไปเห็นตัวอย่างภาพวาดที่ดึงดูดความสนใจโดยบังเอิญ มันคือชุดราตรีสไตล์เรียบง่ายแต่ลวดลายคล่องแคล่วอย่างมากเมื่อผสมกับสีสันที่สบาย ถ้าหากเก็บรายละเอียดอย่างประณีต เลือกผ้าดีๆ ก็สามารถกลายมาเป็นชุดพักผ่อนหย่อนใจสไตล์คลาสสิกได้อย่างแน่นอน

มีเพียงสไตล์นี้เท่านั้นที่คล้ายคลึงกับผลงานอันโด่งดังของลันตา

หลังจากที่เธอดูมันไปสองสามครั้ง เธอก็แบ่งภาพงานให้กับผู้ช่วยของลันตาดูด้วย

ในไม่กี่นาทีต่อมาเธอก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วยของลันตา

“คุณมีอันอื่นที่เหมือนแบบนั้นอีกไหม ? ฉันอยากเห็น ถ้ามันโอเคกับฉัน ฉันสามารถซื้อในราคาที่สูงได้”......ผู้ช่วยให้ความสนใจเป็นพิเศษถึงกับพูดว่าราคาที่สูง “และถ้าคุณอยากเก็บมันไว้เป็นความลับ พวกเราก็จะจ่ายให้คุณอีกหนึ่งเท่า”

ผู้จัดการคิดบางอย่างขึ้นได้ ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยทำสิ่งเหล่านี้มาก่อน แม้ว่าลันตาที่มีชื่อเสียงในวงการออกแบบก็ตามเถอะ แต่นอกเหนือจากมีชื่อเสียงแค่งานแรกก็ไม่มีผลงานอื่น ปกติมักจะแอบซื้อจากเอกชนอย่างลับๆ ตามฤดูกาลใหม่ๆ

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือลันตาจะเป็นคนที่ใจกว้างทุ่มเงินซื้ออย่างมากอยู่เสมอ ตราบใดที่เธอจะได้ผลงานมากขึ้น และแน่นอนว่าเธอสามารถทำเงินได้มากอย่างมากมายมหาศาล

เธอยิ้มขึ้นทันทีและพูดว่า “ถ้าพวกคุณต้องการมัน ก็จะมีให้อย่างแน่นอน ไว้ใจเลยนะคะ เพียงแค่ไม่กี่วันเท่านั้น ฉันสัญญาว่าฉันจะส่งให้คุณ !”

Bình Luận ()

0/255