นายเป็นพ่อของลูก

ตอนที่14 เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว

ตอนที่14 เรื่องเมื่อหกปีที่แล้ว

"เธออยากตายหรอ ?" อยู่ข้างบนคือเสียงอันเย็นชาของประยงนั่นเอง

ด้วยการเต้นของหัวใจที่คมชัดทำให้ญาอี๋ยืดตัวขึ้นและหนีออกจากอ้อมแขนของประยง

คิ้วของประยงบิดเล็กน้อย จ้องมองลึกลงไปที่ญาอี๋อย่างใกล้ชิด จากนั้นก็หันหัวไปมองผู้ช่วยจอมปีศาจบนเวที

เขาไม่ได้พูดอะไรและไม่ได้แม้แต่จะแสดงอาการอะไรเกินไป เพียงแค่ยืนแช่แข็งอยู่ตรงนี้ ออร่าอันน่ากลัวโดยธรรมชาติก็เพียงพอที่จะทำให้ความวุ่นวายทั้งหมดของการแถลงข่าวเงียบลง

ไม่มีใครกล้าทำแบบสิ่งที่วุ่นวายตามใจตัวเองแบบนั้นอีกแล้ว

“นี่มันเรื่องอะไรกัน ?” ประยงเดินขึ้นไปบนเวทีอย่างใจเย็นแล้วมองเห็นขวดน้ำและคราบน้ำ แสงแห่งความเย็นชาในสายตาก็กวาดไปยังผู้ชมทันที

หัวใจของทุกคนกระตุกขึ้นไม่กล้าส่งเสียง

คนนี้คือเจ้าแห่งตระกูลปนันท์ !

“ไม่มีอะไรค่ะ”...... ลันตาเอ่ยปากของเธอขึ้นทันที พลางจับไปที่แขนของเขาแล้วพูดอย่างแผ่วเบาว่า “มันเป็นแค่อุบัติเหตุเล็กน้อยนะค่ะ ฉันจัดการกับมันได้ค่ะ”

สายตาทั้งคู่ของประยงลึกลงและจ้องมองไปที่เธออย่างเย็นชา: “อุบัติเหตุเล็กน้อย ?”

ลันตาไม่กล้าพูดถึงการเลียนแบบต่อหน้าเขา กลัวว่าอุบัติเหตุเล็กน้อยนี้จะทำลายภาพลักษณ์ของเธอในใจของประยง ได้แต่แกล้งทำท่าทางที่อ่อนโยน

“ใช่ค่ะ แค่อุบัติเหตุเล็กน้อย ฉันจัดการได้ ตรงนี้วุ่นวายมากเลย คุณไปพักก่อนเถอะนะคะ” เธอแค่อยากให้ประยงรีบออกจากตรงนี้ ไม่งั้นกลัวเกิดเรื่อง

“ลันตา ขโมยความคิดขนาดนี้ ในสายตาของเธอยังเห็นว่าเป็นอุบัติเหตุเล็กน้อยอีกหรอ ?” ญาอี๋เอ่ยปากขึ้นและเดินตรงไปที่เวทีเผชิญหน้ากับทุกสายตาของผู้ชม

ประยงเลื่อนดวงตาเข้ามาจ้องมองที่เธออย่างไม่รู้ตัว

ญาอี๋เอาผลงานต้นฉบับ ที่ปกป้องไว้อย่างดี แล้วพูดออกมาทีละคำ “เธอบอกว่าฉันเลียนแบบเธอแล้วก็ขโมยต้นฉบับของเธอ แต่แบบร่างในต้นฉบับนี้ก็บอกชัดเจนแล้วว่าเป็นของฉัน ! ตอนที่ฉันอยู่ต่างประเทศฉันเคยเอาต้นฉบับนี้ให้ติวเตอร์ของฉันดูและท่านยังพิสูจน์ให้ได้ว่าต้นฉบับทั้งหมด เอกสารการออกแบบทั้งหมดฉันเป็นคนวาดเอง !”

ดวงตาของลันตาแดงขึ้น แล้วยังทำสีหน้าน้อยใจมาก “แน่นอน ต้นฉบับพวกนั้นเป็นภาพวาดของเธอหลังจากที่เธอขโมยงานของฉัน และเธอก็เลียนแบบงานออกแบบของฉันอีกครั้ง”

ช่างเป็นข้อแก้ตัวที่ดีมากทีเดียว !

นี่เหมือนจะปิดทางของญาอี๋จนหมดสิ้น ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรออกไป ลันตาก็จะมีเหตุผลในทางกลับกันมาอ้างว่าผู้ต้องหาในการเลียนแบบคือ ญาอี๋

ญาอี๋แทบจะจะระเบิดออกมา เธอเตรียมตัวมามาก แต่ไม่เคยคิดเลยว่าลันตาจะมีอุบายเยอะแล้วยังมาแสดงละครที่ได้ยิ่งใหญ่ได้ขนาดนี้ ซึ่งมันก็ปัดเป่าแผนการของญาอี๋ทั้งหมดเพียงแค่ปลายเท้า”

“ญาอี๋” ลันตาเริ่มร้องไห้อีกครั้งอย่างยอมจำนน “ถ้าเธอจะมีอารมณ์โมโหกับฉันน่ะ เราควรกลับไปโมโหที่บ้านกันไหม ? การเปิดตัวครั้งนี้มันสำคัญสำหรับฉันมากนะ”......

นี่มันตลกจริงๆ เลย จริงๆ เธอบอกว่าตัวเองเป็นคนเลียนแบบงานก่อนและตอนนี้ก็โยนความผิดทั้งหมดมาให้ญาอี๋

“หล่อนเลียนแบบงานของคุณ ขนาดในงานเปิดตัวยังมารังแกคุณ คุณลันตา ครั้งนี้คุณอย่าใจอ่อนปล่อยเธอไปอีนะ” ผู้ช่วยกระโดดออกมาและตะโกนไปอีกครั้ง “พวกเราต้องโทรหาตำรวจ ให้นังขี้ก๊อปปี้ผู้ไร้ยางอายคนนี้ถูกลงโทษ !”

ลันตาลังเล “อย่าเลยนะ.....ยังไงซะเธอก็เป็นพี่สาวของฉัน”......

“คุณลันตาคุณอย่าไปใจอ่อนเลย !” ผู้ช่วยตะโกนพลางโบกมือไปที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและชี้ไปที่ญาอี๋ “ช่วยจับหล่อนให้ฉันที !”

ลันตามองไปที่ใบหน้าที่เสแสร้งเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย แล้วประยงที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ทำสีหน้าเมินเฉย เธอจึงค่อยๆ ยกริมฝีปากของเธอขึ้น

โอเค ลันตา นี่เธอกำลังบังคับฉันอยู่!

ไม่สนใจแล้วๆ ไม่ใช่แค่ลันตาเท่านั้นที่รู้จักลอกเลียนแบบและใส่ร้าย!

เธอก็ทำได้เหมือนกัน !

“ลันตา เมื่อหกปีก่อน เธอคิดว่าฉันไม่มีหลักฐานจริงๆ งั้นหรอ ?”

หกปีก่อน เพียงสามคำให้หัวใจของลันตาและประยงเต้นหนักขึ้น

ประยงจ้องเขม็งไปยังญาอี๋

ลันตารู้สึกผิดเพี้ยนยิ่งขึ้นและพูดว่า “อย่าคิดที่จะใส่ร้ายฉันอีกครั้งนะญาอี๋ ฉันไม่เคยทำอะไรที่มันทำลายเธอเลยนะ!”

“หกปีก่อน เธออยู่ที่บาร์ แล้วก็วางแผนวางยาฉัน”.....

“อ๊าย !” ลันตาเปล่งเสียงกรีดร้องลั่น “นังญาอี๋ หุบปาก! ฉันห้ามไม่ให้แกพูดเรื่องไร้สาระ !”

Bình Luận ()

0/255