นายเป็นพ่อของลูก

ตอนที่17 ต่อให้ตายฉันก็จะไม่แต่งงานกับคุณ

ตอนที่17 ต่อให้ตายฉันก็จะไม่แต่งงานกับคุณ

ญาอี๋ออกมาจากบริษัทของลันตา ยืนอยู่บนถนน สูดหายใจลึก กดอารมณ์ทั้งหมดลงไปไว้ที่อก

จริงๆ วันนี้เกือบจะโดนลันตาเล่นงาน แต่ว่าชุติภาสจะเข้ามาช่วยชีวิตเธอได้ทันเวลาเพื่อพิสูจน์ว่าเธอเป็นคนถูกลอกเลียนแบบงาน

แต่เธอไม่ได้โง่ที่จะดูไม่ออกว่าชุติภาสกำลังใช้เธอเป็นเครื่องมืออยู่

เธอแค่อยากจะใช้เรื่องเมื่อหกปีที่แล้วและเรื่องของซีซั่นเพื่ออยากให้ประยงเสียเชื่อเสียง คนของตระกูลปนันท์ไม่มีใครดีสักคน !

ญาอี๋เรียกแท็กซี่และมุ่งหน้ากลับบ้านไป

เธอไม่อยากอยู่ที่นี่

แต่ถ้าหากซีซั่นเป็นลูกของประยงจริงๆ ล่ะก็......ผู้ชายคนนั้นช่างโหดร้ายและสารเลวที่นำความยากลำบากมาให้เธอและซีซั่น เธอสู้หนีไปจากที่นี่โดยเร็วที่สุดน่าจะดีกว่า

เรื่องที่ลันตาเลียนแบบยังไม่จบ......แต่ตอนนี้เธอไม่ได้มีเวลาที่จะใช้ไปสู้กับลันตา สิ่งแรกที่ต้องทำคือส่งซีซั่นให้ไปไกลเป็นสิ่งที่สำคัญกว่า

ไม่งั้นเดี๋ยวประยงจะฉวยโอกาสเข้ามาสร้างความวุ่นวายให้

เธอเก็บของที่บ้านพร้อมทั้งเช็คตั๋วของเธอสำหรับเที่ยวบินที่ดีที่สุด

โทรศัพท์ของชุติภาสโทรเข้ามาในตอนนี้

ญาอี๋ไม่อยากจะรับอยู่แล้ว ส่วนชุติภาสพยายามติดต่อเธอนับสิบครั้งแต่เธอไม่รู้จะทำยังไงก็เลยรับสายไป

“ญาอี๋ ผมขอโทษที่ใช้ประโยชน์จากเรื่องวันนี้ของคุณนะ ผมจะชดเชยให้คุณได้นะ” เสียงของเขาจริงใจและอ่อนโยน “คุณอยากได้ค่าตอบแทนอะไร ผมจะให้ค่าตอบแทนที่คุณต้องการทุกอย่าง”

ญาอี๋พูดอย่างเย็นชา “ฉันไม่ต้องการอะไรเลย ขอแค่คุณอยู่ห่างจากฉันก็พอ !”

ชุติภาสยังคงถามออกไปอย่างอ่อนโยนเหมือนเดิมว่า: “งั้นคุณต้องการให้ผมช่วยส่งพวกคุณออกไปจากที่นี่ไหม ?”

ญาอี๋ทิ้งท้ายไปสองคำอย่างเย็นชา: “ไม่ต้อง”

เมื่อวางสายโทรศัพท์ลง เธอเก็บของสิ่งสุดท้ายให้ดี จากนั้นก็ออกไปรับซีซั่นที่โรงเรียนอนุบาล

เมื่อถึงเวลาเลิกเรียน แต่พอมองซ้ายมองขวาก็ไม่เจอซีซั่น จึงถามคุณครูด้วยความกังวล และเพิ่งได้รู้ว่าซีซั่นเพิ่งถูกมารับออกไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา

“สุภาพบุรุษคนนั้นอ้างว่าเป็นพ่อของน้องซีซั่นนะค่ะ”...... คุณครูอธิบาย “และฉันก็เห็นว่าเขากับน้องซีซั่นมีหน้าตาเหมือนกัน ก็เลยให้เขานำน้องซีซั่นไปค่ะ”......

ญาอี๋กัดฟันของเธอแน่น

ประยง แกมันสันดานไร้ยางอาย! แกกล้ามาเอาเด็กไปได้ยังไง !

ญาอี๋โกรธ รีบออกจากโรงเรียนแล้วตรงไปยังคฤหาสน์ของประยงทันที

ณ คฤหาสน์

ซี่ซั่นนั่งอยู่บนโซฟาเหมือนเดิม โดยถูกสายตาอันกดดันของประยงจ้องมองมา แต่กลับไม่มีอาการตื่นตระหนกและวิตกกังวลเลย ดวงตาทึบเปิดจ้องมองกันและกันอย่างเงียบๆ

ประยงเพิ่งจะเรียกผลการตรวจ DNA จากโรงพยาบาลมาเช็คดูอีกครั้ง ผล ซีซั่นจอมซนนี้แอบเอาเส้นผมของตัวเองเปลี่ยนเป็นเส้นผลของคนอื่น

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผลการตรวจบอกว่าพวกเขาไม่ใช่พ่อลูกกัน

“หนูเป็นลูกชายของฉัน หนูรู้ไหม?” ประยงเอ่ยขึ้น

สีหน้าท่าทางไม่มีพิษมีภัยของซีซั่นพูดออกไปว่า: “อ๋อ จริงๆ แล้ว ป่ะป๊าของผมก็แค่คนไม่รู้จักรับผิดชอบเท่านั้น หนำซ้ำยังรังแกเด็กและผู้หญิงได้อย่างสัตว์นรกก็คือคุณเองหรอ”

สิ่งที่เขาพูดคือสองครั้งแรกที่ได้พบกัน ประยงทำกับญาอี๋ผู้เป็นแม่และลูกชายของเขาอย่างไร้ความปรานี

ใบหน้าของประยงรู้สึกร้อนขึ้นอย่างหาได้ยาก กระแอมและพูดออกไปว่า “นั่นมันเป็นความเข้าใจผิดน่ะ”

ซีซั่นกระพริบตาและถามว่า “ตอนนี้เราได้แก้ไขความเข้าใจผิดกันแล้ว แล้วคุณจะแต่งงานกับหม่ามี๊ผมไหม ?”

คำถามนี้ทำให้ประยงแข็งทื่อขึ้นทันที

แต่งงานกับเธอไหมน่ะหรอ ?

นี่นายล้อเล่นกับฉันหรือเปล่า ?

เขา ประยง จะแต่งงานกับผู้หญิงแบบนั้นมาเป็นภรรยาได้ยังไงกัน ?

ซีซั่นเหมือนจะดูออกแล้วกระโดดลงจากโซฟา

“ถ้าคุณไม่แต่งงานกับหม่ามี๊ของผม ผมก็ไม่ใช่ลูกของคุณ เพราะป่ะป๊าของผมถูกฟ้าผ่าคนที่เลวตายไปแล้ว !”

เด็กชายตัวน้อยพูดเสียงดังฟังชัดและเฉียบคม

ประยงถูกสาป แต่ก็ไม่ได้โกรธ ได้แต่พยักหน้าและยืนอยู่เหนือและทิ้งมาหนึ่งประโยค: “ต้องการให้ฉันแต่งงานกับเธอน่ะได้ แต่ว่าเธอต้องมาขอฉัน ไม่งั้นฉันจะแต่งงานกับโสเภณี แล้วก็ไม่แต่งกับเธอ”

“ขอบคุณสำหรับความมีน้ำใจของคุณนะ ได้โปรดรีบไปแต่งงานกับโสเภณีซะเถอะ!” ญาอี๋เข้ามา เธอรีบเดินไปข้างๆ ซีซั่น อุ้มเขาขึ้นแล้วพูดกับประยง “ประยง ฉันก็เหมือนกันนั่นแหละ ต่อให้ฉันตาย ฉันก็จะไม่แต่งงานกับคุณ !”

Bình Luận ()

0/255