Flash Marriage แต่งงานกับคน(ไม่)ธรรมดา

ตอนที่62 คนคนนั้นเป็นผมได้ไหม

ตอนที่62 คนคนนั้นเป็นผมได้ไหม

ต๋งไขมองหน้าของยินเสี้ยวเสี้ยวที่ถูกแสงไฟสาดส่องมา เขามองเธออย่างตั้งใจ ปากเล็กๆ บางๆ ก็ขยับพูดขึ้นมา ใจของเขาราวกับหยุดนิ่ง

เสียงเบาๆ นั้น ต๋งไขก็หันหน้าเข้าไปมองทางนั้น

ร่างกายของยินเสี้ยวเสี้ยวแอบแข็งทื่อ เสียงนั้นจะทำให้เธอลืมได้ไง มาจนถึงตอนนี้ถึงเพิ่งรู้ตัวว่ามือของตัวเองไปอยู่บนหน้าอกของต๋งไขแล้ว และก็ดึงแขนของตัวเองออกมา จากนั้นก็หันไปมองคนที่ยืนมองอยู่ด้านข้างเห็นจิ๋นลี่ยวนที่เอามือตัวเองสอดไว้ที่กระเป๋ากางเกง

จิ๋นลี่ยวนสวมเสื้อเชิ้ตคอวีสีดำ กางเกงสีกากี เขาทำท่าเหมือนไม่สนใจแต่มองไปทางผู้ชายผู้หญิงสองคนที่ยืนอยู่หน้าประตูKTV

ใจของต๋งไขแอบขรึม เดิมแล้วเขาต้องการคำตอบของยินเสี้ยวเสี้ยว แต่ตอนนี้จิ๋นลี่ยวนดันมาปรากฏตัวเอาซะก่อน ทำเอาเขาไม่รู้จะทำยังไง แต่กลับมีความรู้สึกว่า ไม่เสียใจเลยที่ได้ความรู้สึกในใจของตัวเองบอกกับยินเสี้ยวเสี้ยวไป

ยินเสี้ยวเสี้ยวยืนอยู่ที่เดิมไม่พูดอะไร และมองไปทางจิ๋นลี่ยวนอย่างอึ้งๆ

ทั้งสองคนยืนเงียบและมองไปทางนั้น ไม่มีใครพูดอะไรเลย ต๋งไขยืนอยู่ตรงนั้นแถมยังเหมือนจับใครออกมาได้

ผ่านไปนานหลังจากนั้น นานจนยินเสี้ยวเสี้ยวรู้สึกว่าไม่มีแรง อยู่ก็มีคนตะโกนเรียกชื่อของจิ๋นลี่ยวนออกมาอย่างสนิทสนม และเสียงนี้ก็รู้สึกคุ้นหูอีกเช่นกัน

“พี่จิ๋น”คนที่เดินออกมาจากKTV ไม่ใช่เซี่ยงหลินแล้วเป็นใครกัน

สีหน้าของยินเสี้ยวเสี้ยวเริ่มไม่ดี แต่เพียงแสงสีช่วยกลบเกลื่อนได้ไปไม่น้อย ไม่มองดีๆ ก็คงมองไม่ออก มีเพียงแค่ต๋งไขเท่านั้นที่รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ายินเสี้ยวเสี้ยวเปลี่ยนไป

จิ๋นลี่ยวนขมวดคิ้วมองดูผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ของต๋งไข อารมณ์ก็เริ่มไม่ค่อยดี

จริงๆ ตามปกติ วันนี้อารมณ์ของเขาก็เรื่อยๆ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไม่เพียงแต่ตอนที่พูดคุยกับยินจื่อเจิ้นพูดถึงเรื่องที่เขาไม่อยากคุย หรืออารมณ์ที่ตกใจหลังจากที่ไปเจอเข้ากับเซี่ยงหลิน แต่ไม่ว่าอะไรก็ตามก็เทียบไม่ได้กับอารมณ์ตอนที่เจอเข้ากับยินเสี้ยวเสี้ยวและต๋งไขที่นี่ อีกทั้งต๋งไขยังสารภาพรักอีก แบบนี้ยิ่งทำให้อารมณ์ไม่ดีเข้าไปใหญ่!

หรี่ตาลง จิ๋นลี่ยวนราวกับไม่ได้ยินเสียงของเซี่ยงหลินที่เรียกเขาอยู่ ได้เพียงแต่องค์ผู้หญิงที่ทำท่าไม่อยากจะมองเขาเท่านั้น ผู้ชายที่ดูเย็นชามาตลอด ที่เป็นครั้งแรกที่เขาโมโหขนาดนี้

ก้าวขายาวออกไป จิ๋นลี่ยวนสองสามก้าวก็เดินไปถึงที่ด้านข้างของยินเสี้ยวเสี้ยว และก็เอามือข้องเอวเธอไว้ รู้สึกเห็นได้ชัดว่าเธอตัวสั่น ในใจของเขาก็ยิ่งไม่มีความสุขเข้าไปกันใหญ่ เพียงแต่ของเขาไม่ปรากฏ ได้แต่ปรากฏใบหน้าที่ยังคงเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและรอบยิ้มเท่านั้น และพูดออกมาเบาๆ ว่า“เสี้ยวเสี้ยว คุณไม่ได้บอกต๋งไขหรอว่าคุณแต่งงานแล้ว”

เซี่ยงหลินที่วิ่งออกมาก็ทำหน้างง กะพริบตาปริบๆ มองไปทางยินเสี้ยวเสี้ยว ก็ไม่ได้คิดเลยว่ายินเสี้ยวเสี้ยวที่เป็นแฟนของพี่แต่งงานแล้วงั้นหรอ

ได้ยินเรื่องที่เขาว่ากันมาเป็นความรู้สึกอีกอย่าง พอได้ยินเรื่องจริงกับหูกลับกลายเป็นความรู้สึกอีกอย่าง ผู้หญิงที่เขาปกป้องมาตลอดสี่ปี คนที่เขารอวันที่เธอเลิกกับเซี่ยงเฉิงมาตลอด แต่กลับทำไมหลังจากที่ยินเสี้ยวเสี้ยวเลิกกับแฟนแล้วกลับอยู่ๆ

เขาควรที่จะเห็นออกมาจากบ้าน เสื้อผ้าเปลี่ยนใหม่หมด สระผมใหม่ๆ คิดถึงที่เซี่ยงหลินอยู่ข้างๆ

“ขอโทษนะครับ

คำพูดนั้นพร้อมคำทิ้งท้าย ทำเอาสกัดกั้นใจของต๋งไข และก็ทำเอาใจของยินเสี้ยวเสี้ยวนิ่งลง

ต๋งไขมองไปทางยินเสี้ยวเสี้ยว เธอกลับเพราะคำพูดของจิ๋นลี่ยวนแอบอายขึ้นมาเล็กน้อย เขารู้ เธอเขินแล้ว……

เห็นได้ชัดว่าเป็นท่าทางที่ดูสวยงาม แต่ในสายตาของต๋งไขกลับกลายเป็นบาดตาบาดใจ ทรมาน ใจเหมือนถูกทิ่มแทง……

แต่ไม่ว่าวันนี้จิ๋นลี่ยวนจะโผล่หรือไม่โผล่มา ยังไงเธอก็ปฏิเสธต๋งไขอยู่ดี ระหว่างพวกเขาทั้งสองคนมันไม่เหมาะสมกัน

“ต๋งไข……”ยินเสี้ยวเสี้ยวพูดออกมาเบาๆ ทำท่าเหมือนทนไม่ได้ และก็ไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี

ถ้าเกิดเป็นไปได้ เธอหวังว่าทุกคนจะยังคงเป็นเพื่อนกัน

ได้เพียงแต่ยิ้มออกมาเท่านั้น “เดี๋ยวผมเข้าไปรอคุณนะ พวกเขาอยู่ในนั้นกัน

ยินเสี้ยวเสี้ยวยังไม่ทันตอบกลับ ต๋งไขก็หันเข้าไปที่KTV และต๋งไขเพิ่งจะเดินออกไป ตอนนั้นเองเซี่ยงหลินที่เพิ่งรู้สึกตัวเองได้ก็ตกใจมาก

ชี้หน้าเธออย่างไม่มีมารยาท และก็หันไปมองหน้าของจิ๋นลี่ยวน ยิ่งถามขึ้นมาอย่างสงสัยว่า

ยินเสี้ยวเสี้ยวมองดูเซี่ยงหลินที่มีสีหน้าไม่เชื่อเป็นอย่างมาก สีหน้าก็ขรึมขึ้นมา

แต่เธอรู้ว่าเซี่ยงหลินชอบจิ๋นลี่ยวน กระทั่งที่รู้เรื่องของจิ๋นลี่ยวนก่อนหน้านี้ทั้งหมด แต่มาถามเรื่องแต่งงานของคนอื่นต่อหน้าของคนอื่นมันช่างไม่มีมารยาทเป็นอย่างมาก อย่าว่าแต่เดิมความสัมพันธ์ระหว่างยินเสี้ยวเสี้ยวและเซี่ยงหลินไม่ดีเท่าไหร่ แต่มันก็แอบดีอยู่

“ฉันและจิ๋นลี่ยวนแต่งงานกันแล้ว แต่งงานอย่างถูกกฎหมาย และไม่มีเรื่องหมาลักไก่อะไรทำนองนั้นด้วย

ก็ราวกับเหมือนเสือที่กำลังขู่ออกมา ทำเอาเซี่ยงหลินไม่ชอบ ในตอนนั้น

ก็โมโหขึ้นมา “ฉันไม่พอใจแล้วจะทำไม เธอยินเสี้ยวเสี้ยว

ฉันไม่คู่ควรแล้วเธอคู่ควรงั้นหรอ”ยินเสี้ยวเสี้ยวไม่ได้รอที่จะให้เซี่ยงหลินพูดจบ ก็สบทคำพูดที่โมโหออกมาสาดใส่อย่างรวดเร็ว และมองไปทางเซี่ยงหลินแสยะยิ้มพูดว่า “ขอโทษจริงๆ นะ ่พี่จิ๋นของเธอไม่เหมาะกับเธอหรอก

ในตอนนั้นเซี่ยงหลินอดไม่ได้อยากที่จะเข้าไปตบยินเสี้ยวเสี้ยว!

ทำไมเธอถึงได้ก้าวร้าวแบบนี้นะ

“ยินเสี้ยวเสี้ยว!”เซี่ยงหลินตะโกนออกมา และพูดออกมาอย่างโมโหว่า “อีผู้หญิงหน้าไม่อาย!จริงๆ แล้ว่พี่จิ๋นกำลังจะ……”

เซี่ยงหลินที่กำลังเดือดเป็นไฟก็สงบลงมา กลับมองยินเสี้ยวเสี้ยวอย่างไม่พอใจอยู่แบบนั้น เดิมจิ๋นลี่ยวนไม่สนใจเท่าไหร่

คำนั้นทำให้ยินเสี้ยวเสี้ยวอึ้งหน่อยๆ ไม่ได้ดึงสติกลับมา

อย่าพูดไปเรื่อยงั้นหรอ

Bình Luận ()

0/255