Flash Marriage แต่งงานกับคน(ไม่)ธรรมดา

บทที่117 ลองเชิงเป็นขั้นเป็นตอน

บทที่117 ลองเชิงเป็นขั้นเป็นตอน

วันนี้ตอนบ่าย จิ๋นลี่ยวนไม่ได้พายินเสี้ยวเสี้ยวกลับเมืองไห่เมียว และกลับคฤหาสน์บ้านจิ๋น

ในบ้านจิ๋น ทุกๆหนึ่งอาทิตย์ก็จะมีสักวันที่ต้องทานข้าวพร้อมหน้ากัน เวลานี้ขอแค่เป็นคนบ้านจิ๋น ขอแค่นายอยู่เมืองT นายก็ต้องกลับมา ไม่มีใครเป็นข้อยกเว้น ดังนั้นตอนนี้ตอนที่ยินเสี้ยวเสี้ยวกับจิ๋นลี่ยวนถึง ก็เห็นจิ๋นลี่โป๋กับจิ๋นลี่หยาวสองพี่น้องกำลังเล่นกับสุนัขในลานบ้าน

"หืม ปากนายเป็นอะไรเหรอ?"จิ๋นลี่โป๋ยักคิ้ว ดวงตาหงส์คู่นั้นมองไปทางยินเสี้ยวเสี้ยว พูดหยอกล้อ"ดูไม่ออกเลยว่า น้องสะใภ้จะชอบทำอะไรแปลกๆนะเนี่ย?"

ประโยคเดียว จิ๋นลี่ยวนกับจิ๋นลี่หยาวต่างก็ทนไม่ไหวเม้มปากยิ้มกัน กลับเป็นยินเสี้ยวเสี้ยวที่พูดอะไรไม่ออกเลย

หรือเธอจะบอกว่านั้นคือผลลัพธ์จากการที่เธออิจฉา?

ไม่ใช่ให้จิ๋นลี่โป๋หัวเราะฟรีๆเหรอ?

หลังจากที่ได้ยินคำพูดของจิ๋นลี่โป๋ อารมณ์ของยินเสี้ยวเสี้ยวก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

หลายๆเรื่อง ไม่ใช่คิดตอนนี้ก็จะมีผลลัพธ์ออกมาได้ ถ้างั้นสู้เธอจัดการเรื่องตรงหน้าให้ดีก่อนค่อยว่ากันดีกว่า!

"เอาล่ะ พอกันได้แล้ว"จิ๋นลี่หยาวยื่นมือดึงยินเสี้ยวเสี้ยวเดินไปอีกทาง หยอกหมาฮัสกี้เอ้อฮันในบ้าน หัวเราะอย่างมีความสุขเป็นพิเศษ"ลี่ยวน นายขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อก่อนค่อยลงมา เดี๋ยวก็กินข้าวแล้ว"

จิ๋นลี่ยวนมองยินเสี้ยวเสี้ยวหันหลังเดินออกไป จิ๋นลี่โป๋ก็เดินตามอยู่ข้างผู้หญิงทั้งสองคน อมยิ้มไว้

หมาฮัสกี้ของบ้านจิ๋น คุณย่าจิ๋นรักมากที่สุด ข้อนี้ก็ใจตรงกันกับยินเสี้ยวเสี้ยว เธอชอบหมา และชอบที่สุดก็คือหมาฮัสกี้ แต่ว่ายินเสี้ยวเสี้ยวกลับคิดไม่ถึงเลยว่า หมาของบ้านจิ๋นจะชื่อเอ้อฮัน!

ตอนที่รู้ชื่อนี้ ยินเสี้ยวเสี้ยวแค่รู้สึกว่าไม่ค่อยชอบใจ

"เอ้อฮัน ไปเก็บลูกบอลกลับมาเร็ว"จิ๋นลี่โป๋ยื่นมือโยนลูกบอลของเล่นออกไปไม่ไกลนัก เอ้อฮันรีบวิ่งไปเล่นกับลูกบอลอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น จิ๋นลี่โป๋ก็ถามขึ้นมา"พวกเธอสองคนคิดจะมีลูกรึเปล่า?"

คำถามเดียว ยินเสี้ยวเสี้ยวนิ่งไป หันหน้ามองไป จิ๋นลี่โป๋กับจิ๋นลี่หยาวต่างก็ยิ้มมองเธอ

จิ๋นลี่โป๋ยิ้มเหมือนทุกครั้งที่ได้ขึ้นปกนิตยสารบันเทิง ยิ้มหวาน และจิ๋นลี่หยาวยิ้มทื่อๆอย่างกับว่าไม่รู้จะทำยังไงดี

อ้าปาก ยินเสี้ยวเสี้ยวกลับรู้สึกว่าเสียงของเธอติดอยู่ในลำคอ

เอ้อฮันคาบลูกบอลกลับมา สะบัดหางเอาใจคน จิ๋นลี่โป๋โยนลูกออกไปอีกครั้ง หลังจากนั้นพูดว่า"ค่อยเป็นค่อยไปก็ได้ แค่ว่าคุณย่าอายุมากแล้ว ไม่ว่ายังไงก็ยังอยากอุ้มหลานอยู่ ผมกับลี่หยาวน่าจะยังอีกนาน เธอกับลี่ยวนถ้ามีความคิดนี้ก็เอาเถอะ ก็ถือซะว่าช่วยพวกเราทดแทนบุญคุณเถอะ"

ยินเสี้ยวเสี้ยวคิดไม่ถึงเลยว่า คำพูดแบบนี้จะพูดออกมาจากปากของจิ๋นลี่โป๋ ความกดดันเพิ่มมากขึ้นอย่างรวดเร็ว

คุณย่าจิ๋น หยูเจียห้วย

ถ้าเกิดว่าเธอสามารถเอาชนะความเจ็บปวดในใจได้ ถ้างั้นไม่แน่เธอก็สามารถกำเนิดลูกชายหรือลูกสาวเพื่อบ้านจิ๋นได้ แต่เมื่อคืนเธอก็พยายามไปแล้ว น่าขันมากที่เกือบจะทำให้ชีวิตของตนเองหายไป……

แค่บ่นสองสามคำแล้วก็พาเอ้อฮันไปเล่นข้างๆ จิ๋นลี่หยาวที่ยืนอยู่ข้างยินเสี้ยวเสี้ยวอดไม่ไหวพูดเสียงเบาออกมา"เสี้ยวเสี้ยว เธออย่ารู้สึกกดดันมาก

พอจิ๋นลี่หยาวพูดออกมา จู่ๆยินเสี้ยวเสี้ยวก็เข้าใจทันทีว่าทำไมคำพูดเมื่อกี้ถึงเป็นจิ๋นลี่โป๋ที่พูดออกมา

จะไม่รู้การมีอยู่ของเธอได้ยังไงกัน?ถ้าเกิดรู้ ถ้าคำพูดเมื่อกี้เธอเป็นคนพูดออกมา ไม่แน่ตัวเองก็จะคิดว่าจิ๋นลี่หยาวกำลังกำจัดคนไม่เห็นด้วย แต่ว่าพวกเขากลับคิดไม่ถึงว่า

ยินเสี้ยวเสี้ยวไม่พูดอะไร มุมปากกลับเริ่มรักษารอยยิ้มให้ดี

หลังจากเรียนจบเธอแต่งงานกับจิ๋นลี่ยวนก็แค่แผนรับมือชั่วคราว เธอสามารถทำงานไปต้านเรื่องของบ้านจิ๋นไปในฐานะภรรยาได้ ความคิดที่ดีนั้นกลับไม่คิดเลยว่าตนเองจะหลงรักจิ๋นลี่ยวนจริงๆซะได้

งานที่เก๋อหลินไม่มีแล้ว การเรียนก็สำเร็จแล้ว ตอนนี้เธอก็คือภรรยาเต็มตัวแล้วจริงๆ……

ยังไงเธอก็ผ่านอุปสรรคในใจของตนเองไม่ได้สักที…...

เก็บความในใจไว้ข้างใน ยินเสี้ยวเสี้ยวทำตามคำสั่งของหยูเจียห้วยให้ขึ้นไปเรียกจิ๋นลี่ยวนลงมากินข้าว ตอนที่เห็นลูกบิดประตู จิตใต้สำนึกยื่นมือไปเปิดออก

ทันใดนั้น เธอก็ยกมือปิดปากตัวเองไว้แน่น ตกใจจนหันหลังไป อายจนหน้าแดง

ตอนที่จิ๋นลี่ยวนได้ยินเสียงก็หันหลังมา บนหน้ากลับไม่มีสีหน้าตื่นเต้นเลยสักนิด

ในบ้านจิ๋น คนที่สามารถทำเรื่องบุ่มบ่ามได้ นอกจากภรรยาตัวน้อยของเขาแล้วยังมีคนอื่นอีกเหรอ?

ท่อนล่างของจิ๋นลี่ยวนมีแค่ผ้าเช็ดตัวรัดไว้ บนตัวยังมีหยดน้ำแล้วมองเด็กผู้หญิงที่หันหลังให้ตนเอง อมยิ้ม ท่าที่กำลังเปลี่ยนเสื้อหยุดลงทันที

ฉันไม่ได้ตั้งใจ"ตอนที่ยินเสี้ยวเสี้ยวเห็นจิ๋นลี่ยวนเปลือยท่อนบนอยากจะกรีดร้องมาก แต่ยังดีที่กลั้นไว้ได้

จู่ๆข้อมือของยินเสี้ยวเสี้ยวก็ถูกจิ๋นลี่ยวนจับไว้ ตอนที่ได้สติกลับมา ประตูห้องก็ถูกปิดลงแล้ว และเธอเผชิญหน้ากับจิ๋นลี่ยวนที่เปลือยท่อนบนแล้ว หน้าแดงมากขึ้น

"ฉัน…...ฉัน……"พูดติดอ่าง ท่าทางแบบนั้นของยินเสี้ยวเสี้ยวดูน่ารักเป็นพิเศษ

"ยินเสี้ยวเสี้ยว ไม่รู้สึกว่าสถานการณ์แบบนี้มันคุ้นๆเหรอ?"จิ๋นลี่ยวนมองเธอ พูดเบาๆ

ทันใดนั้นสมองของยินเสี้ยวเสี้ยวก็นึกถึงตอนที่พวกเขาเจอกันครั้งแรก ดูเหมือนจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน แต่ว่าตอนนั้นเธอขายหน้ามากกว่าเท่านั้นเอง…..

แก้มแดงดูมีเสน่ห์เหลือเกิน…...

มีบางอย่างสามารถเสพติดได้ง่ายๆ อย่างเช่น ปากของยินเสี้ยวเสี้ยว……

มือหนาค่อยๆยกคางของยินเสี้ยวเสี้ยวขึ้น จิ๋นลี่ยวนสูดลมหายใจของเธอไปอย่างไม่ลังเล

ในเมื่อขโมยหัวใจของตนเองไปแล้ว ถ้างั้นเธอก็ต้องตอบแทนอะไรบ้างสิถูกไหม?

เต็มไปด้วยกลิ่นครีมอาบน้ำบนตัวจิ๋นลี่ยวน มือของเธอเลื่อนขึ้นไปบนหน้าอกที่เปลือยของเขาโดยไม่รู้ตัว

จิ๋นลี่ยวนจูบเธออย่างระมัดระวัง แล้วคอยเฝ้าดูปฏิกิริยาของเธอไว้

เขากอดแล้วเธอไม่ได้ต่อต้าน ถ้างั้น

พอจูบเสร็จ ยินเสี้ยวเสี้ยวหน้าแดง พิงที่อกจิ๋นลี่ยวนเงียบๆแล้วหายใจแรง

แบบนั้น ถ้าไม่ใช่เกิดอารมณ์ มันคืออะไรล่ะ?

กลับได้ยินเสียงพูดที่ดังมาฟากฟ้า"ยินเสี้ยวเสี้ยว

หายใจเข้าลึกๆ

เขารู้ได้ไงว่าตนเองรังเกียจเขา?

Bình Luận ()

0/255