บทที่119 พายุฉับพลัน

ช่วงนี้ คำซุบซิบของเมืองT แพร่กระจายอย่างบ้าคลั่ง

——ตระกูลมู่เมืองT หนึ่งในครอบครัวที่ดีที่สุด การศึกษาที่ดีนับจากหลัง?

——คุณเซี่ยงเวิ่นที่เอาแต่ใจ การตามใจของพ่อแม่พี่น้อง?

——คุณนายน้อยของบ้านเซี่ยงแย่งแฟนของพี่สาว ห้างดังลั่นข่าวโลก!

——คุณหนูคนโตบ้านยินที่ไร้เดียงสา ชีวิตคนรวยที่ถ่อมตัว

……

มองออกไป ข่าวทุกอันแทบจะเกี่ยวข้องกับยินเสี้ยวเสี้ยวกันหมด!

ไม่ว่าจะเป็นมู่ซูวคุณหนูสองของตระกูลมู่ หรือว่าคนบ้านเซี่ยง ทุกคนก็เพราะเรื่องที่ทะเลาะกันในคาราโอเกะตอนนั้นเลยขยายออกมา สักพัก คุณหนูคนโตบ้านยิน คุณหญิงซานช่าวบ้านจิ๋นดังมากในเมืองT!

หลังจากที่ออกจากงานที่เก๋อหลิน ยินเสี้ยวเสี้ยวก็พยายามคิดอยากจะให้ตนเองลองเผชิญหน้ากับเรื่องเมื่อตอนนั้น ทุกๆวันจิ๋นลี่ยวนไปทำงานเธอก็จะอยู่บ้านพยายามที่จะเอาชนะตัวเอง…...

เหงื่อท่วมตัวสุดท้ายยินเสี้ยวเสี้ยวก็ล้มลงพื้น แขนช้ำไปหมด กัดปากแน่นไม่ให้ตันเองร้องออกมา ในใจกลับมีความเสียใจเล็กน้อย……

ทำไม เธอถึงไม่สามารถเผชิญหน้ากับเรื่องเมื่อตอนนั้นได้?ทำไมเธอถึงไม่กล้าไปนึกคิดทุกอย่างของตอนนั้นสักที?

หน้าขาวซีด ยินเสี้ยวเสี้ยวกลับฉีกยิ้มมุมปากอย่างเศร้าๆ

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เธอกับจิ๋นลี่ยวนหย่ากันก็คงไม่ช้าก็เร็ว เรื่องลูกก็ไม่ต้องพูดถึง!

แต่ว่า เธอไม่นึกเคยเลยว่า ชีวิตของตัวเองจะพลิกผันไปเรื่อยๆแบบนี้!

ทันใดนั้น เสียงคนเคาะประตูห้องดังขึ้น ยินเสี้ยวเสี้ยวปรับอารมณ์ก่อนแล้วลุกขึ้นมาเดินไปเปิดประตู ตอนนี้สติของเธอไม่ดีเป็นอย่างมาก ถึงขนาดลืมมองคนด้านนอกเป็นใครก็เปิดออกมาเลย

——คุณหญิงซานช่าว ไม่ทราบว่าคุณเห็นคลิปบนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่งอัพเมื่อกี้ของน้องสาวคุณยัง?

——คุณหญิงซานช่าว ไม่ทราบว่าจิ่งซานช่าวรู้เรื่องนี้รึเปล่า?บ้านจิ๋นว่ายังไงเหรอ?

——คุณหญิงซานช่าว ไม่ทราบว่าคุณจำคนที่ทำอนาจารกับคุณเมื่อตอนนั้นได้รึเปล่า?

……

นักข่าวกลุ่มหนึ่งก็พุ่งเข้ามาเลย ยินเสี้ยวเสี้ยวถูกดันจนติดกำแพง สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

——คุณหญิงซานช่าว ไม่ทราบว่าคุณจำสถานการณ์ตอนนั้นได้ไหม?ผู้ชายคนนั้นคือคนของบ้านยินรึเปล่า?

——คุณหญิงซานช่าว คุณสามารถอธิบายสักนิดว่าตอนนั้นเขาทำอนาจารกับคุณยังไงได้รึเปล่า?

——คุณหญิงซานช่าว ตอนนี้คุณยังติดต่อกับผู้ชายคนนั้นไหม พวกเธอมีความสัมพันธ์ยังไงกัน?

……

ทันใดนั้นใบหน้าที่ขยายใหญ่ขึ้นก็แกว่งไปมาอยู่ตรงหน้า ยินเสี้ยวเสี้ยวกลายเป็นคนหูหนวกทันที เห็นแต่แสงแฟลชกะพริบ

——คุณหญิงซานช่าว……

——คุณหญิงซานช่าว……

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเมืองไห่เมียวรีบมาทันที แต่ท้ายที่สุดก็ยังมีคนน้อยกว่าเลยไม่สามารถโยกย้ายนักข่าวทั้งหลายออกจากที่นี่ได้เลย ได้แต่ปกป้องยินเสี้ยวเสี้ยวไว้ ไม่ให้คนรอบข้างทำร้ายเธอได้

อนาจาร……

ตอนนั้น……

มองไปที่จุดหนึ่งอย่างว่างเปล่า แสงแฟลชยิ่งอยู่ยิ่งเยอะ กะพริบใส่เธอเรื่อยๆ และอีกฝั่งก็รอปฏิกิริยาของเธอเงียบๆกันหมด…...

แต่กลับร้องไม่ออกสักนิด ได้แต่กุมหัวของตัวเองไว้

อย่า……

อย่า……

ขอร้องล่ะ อย่าทำอย่างนี้กับฉัน…...

น้ำตาไหลเต็มใบหน้าสวย สภาพแย่มากแต่ถึงอย่างนั้น

——คุณหญิงซานช่าว ไม่ทราบว่าคุณนึกอะไรขึ้นได้เหรอ?เป็นผู้ชายคนนั้นรึเปล่า?

——คุณหญิงซานช่าว คุณรู้จักผู้ชายคนนั้นใช่หรือไม่?คือแฟนตอนเด็กๆของคุณรึเปล่า?

——คุณหญิงซานช่าว จิ่งซานช่าวคิดยังไงกับเรื่องที่คุณเคยโดนอนาจาร?

……

ร่างเล็กหดแอบอยู่ข้างใน มืออุดหูของตัวเองไว้แน่นแต่ถึงแบบนี้เขาก็ยังสามารถได้ยินคำถามที่ไร้คำเมตตาของนักข่าว พูดตรงประเด็น กลับแทงใจเธอตรงๆเลย

ยินเสี้ยวเสี้ยวอยากพูดให้พวกเขาออกไป แต่ไม่ว่าเธอจะอ้าปากยังไง กลับไม่สามารถส่งเสียงออกมาได้เลยสักนิด

เธอก็ไม่เห็นแล้ว เธอรู้แค่ว่าตอนนี้เธออยากจะพุ่งใส่อ้อมแขนของจิ๋นลี่ยวน ก็เหมือนคืนนั้นที่เธอพุ่งเข้าใส่ในห้องอาบน้ำ

"พวกแกกำลังทำอะไร!"เสียงตะคอกดังมา ทั้งห้องเงียบลงทันที

ยินเสี้ยวเสี้ยวยังคงไม่ได้ยิน แค่หันหน้าไปเล็กน้อย นักข่าวก็หันหน้าไปกันหมด

ยินจื่อเจิ้นกดความโมโหในใจลงไป ก้าวเท้ากว้างๆเดินเข้ามา!นักข่าวรอบข้างเปิดทางให้เขาโดยไม่รู้ตัว ยินจื่อเจิ้นที่หน้าบึ้งไม่ใช่ใครก็กล้ามีปัญหา

มีนักข่าวไม่กลัวตายเข้าไป ยื่นไมค์ไปตรงหน้ายินจื่อเจิ้น อ้าปากถาม"คุณชายใหญ่ยิน ไม่ทราบว่าคุณรู้เรื่องที่น้องสาวคุณโดนอนาจารตอนนั้นรึเปล่า?จับคนร้ายได้ยัง?คุณหญิงซานช่าวโดนล่วงละเมิดรึเปล่า?"

และที่สำคัญยังเป็นลูกสะใภ้ที่เพิ่งแต่งเข้าบ้านจิ๋นอย่างยินเสี้ยวเสี้ยว แค่ไม่นานเอง ก็เกิดเรื่องติดๆกันมา ให้คนไม่อยากติดตามก็คงไม่ได้แล้ว…...

Bình Luận ()

0/255