Flash Marriage แต่งงานกับคน(ไม่)ธรรมดา

บทที่120 การระบายความโกรธของยินเสี้ยวเสี้ยว

บทที่120 การระบายความโกรธของยินเสี้ยวเสี้ยว

"เสี้ยวเสี้ยว……"มือที่ยื่นออกไปของยินจื่อเจิ้นหยุดลงตอนที่เห็นยินเสี้ยวเสี้ยวตัวสั่น ไม่เข้าไปและไม่ถอยออก แค่มองเธอด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง"เสี้ยวเสี้ยว ผมคือพี่ชาย……"

——ผมคือพี่ชาย……

แค่คำเดียวก็ดึงยินเสี้ยวเสี้ยวกลับมาในโลกของความเป็นจริงได้ เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยอย่างงุนงงเพื่อมองชายที่อยู่ตรงหน้า

ทันใดนั้น ยินเสี้ยวเสี้ยวกดปากร้องออกมาอย่างหนักหน่วง

"พี่……"พี่คำเดียว เต็มไปด้วยความทรมานและความน้อยใจ

ตอนที่ยินเสี้ยวเสี้ยวตอบเขา ยินจื่อเจิ้นรู้สึกแค่ว่าคอเปรี้ยวเล็กน้อย ถัดไปตอนที่ยินเสี้ยวเสี้ยวพุ่งเข้ามาก็กางแขนออกโอบเธอไว้แล้ว……

ช่วงก่อน ยินเสี้ยวเสี้ยวเพิ่งได้รับความน้อยใจอยู่ที่สถานีหนึ่งคืน แต่เรื่องผ่านไปแค่สองสามวัน?เขาเดินทางกลับมา ลูกของยินรั่วอวิ๋นก็ไม่มีแล้ว เธอถูกใส่ร้ายด้วยซ้ำว่า เด็กก็ไม่มีแล้ว พอตอนนี้หลังจากที่รู้ว่ายินรั่วอวิ๋นปล่อยเรื่องตอนนั้นออกมาก็รีบมาทันที แต่ก็ไม่ทัน สร้างความเจ็บปวดไปแล้ว……

"พี่ พี่……"นาทีนั้น ยินเสี้ยวเสี้ยวเหมือนกับเด็กที่ร่ำไห้ นอกจากคำนี้แล้วก็พูดอะไรไม่ออกแล้ว แต่ถึงแม้เสียงเธอจะแหบแต่ก็ยังดื้อรั้นเรียกเขา"พี่……"

ในใจยินเสี้ยวเสี้ยว ยินจื่อเจิ้นไม่ใช่แค่พี่ชายคนหนึ่ง แต่ยังเป็นคนที่ชีวิตอันที่สองแก่เธอ

"ไม่เป็นไร พี่กลับมาแล้ว พี่จะปกป้องเธอเอง"

คำพูดคุ้นเคยพูดออกมา นาทีที่พูดจบทั้งสองคนก็นิ่งไปเล็กน้อย และแล้วยินเสี้ยวเสี้ยวร้องอย่างทรมานมากขึ้น ยินจื่อเจิ้นกลับได้แต่โอบเธอในอ้อมแขนของตัวเองปลอบอย่างเงียบๆไว้

……

เสียงฝีเท้ารีบร้อนส่งมา ยินเสี้ยวเสี้ยวแทบจะหลบอยู่ในอ้อมแขนของยินจื่อเจิ้นอย่างหวาดกลัวโดยไม่รู้ตัว ขนาดยินจื่อเจิ้นก็เงยหน้ามองไปทางประตูอย่างไม่พอใจ จนถึงฝีเท้าหยุดลงข้างๆพวกเขา ยินจื่อเจิ้นไม่ได้พูด จนเสียงที่คุ้นเคยถูกส่งมา ในขณะที่ให้ยินเสี้ยวเสี้ยวรู้ว่าคนที่มาคือใคร ก็ทำให้หัวใจของเธอสั่นอย่างรุนแรง

"เสี้ยวเสี้ยว"คำธรรมดาสองคำ ยินเสี้ยวเสี้ยวก็รู้ว่าคนที่มาคือจิ๋นลี่ยวน

หน้าที่จมอยู่ในอ้อมแขนยินจื่อเจิ้นไม่กล้าเงยขึ้นมาเลย เสียงร้องไห้หยุดลง ถาพนั้นเหมือนกับหยุดนิ่งไปทันทีเลย ไม่มีใครพูดและไม่มีใครหายใจ…...

เดิมทีเขากำลังจัดการเรื่องอยู่ที่ ฉือซานเย่ แต่จู่ๆก็ได้ข่าวหนึ่งมาก็นิ่งไปเลย

และตอนที่ยินรั่วอวิ๋นปล่อยคลิปออกมา ทั้งเมืองTก็ระเบิดไปแล้ว เก๋อเฉิงเฟยยังไม่ทันได้ตอบสนองเรื่องนี้ก็รู้ไปทั่วแล้ว เฉินผูลี่มาหาจิ๋นลี่ยวนทันที

ตอนนี้ ยินเสี้ยวเสี้ยวร้องไห้อยู่ในอ้อมแขนของยินจื่อเจิ้น จิ๋นลี่ยวนรู้สึกเสียใจมาก

ถ้าตอนนั้นเขาไม่ปล่อยไปแบบนั้น ใส่ใจเรื่องเมื่อตอนนั้น ถ้าอย่างนั้นตอนนี้เสี้ยวเสี้ยวก็จะไม่เป็นแบบนี้ใช่ไหม?

จะให้ยินเสี้ยวเสี้ยวพูดเรื่องที่เก็บไว้ในใจออกมาเอง นำทางให้เธอไปเผชิญหน้า แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นเรื่องแบบนี้?และพอเรื่องแบบนี้ปล่อยออกมา

เรื่องเมื่อสิบสามปีก่อน ใครทำได้?

ยังคงคิดถึงตัวเอง

ในที่สุด ยินเสี้ยวเสี้ยวที่เก็บกดมาเต็มๆสิบสามปีก็ระเบิดออกมา ในตอนที่แต่งงานกับจิ๋นลี่ยวนได้สามเดือน

เงยหน้าน้ำตาไหลเต็มตา ยินเสี้ยวเสี้ยวตะโกนใส่จิ๋นลี่ยวน"จิ๋นลี่ยวน นายเห็นไหม?นี่ก็คือฉัน ก็คือฉันยินเสี้ยวเสี้ยว!ฉันคือผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกผู้ชายทำอนาจารเมื่อสิบสามปีก่อน!ผู้หญิงแบบนี้นายรังเกียจไหม?นายคิดว่าสกปรกรึเปล่า?ฉันยินเสี้ยวเสี้ยวก็คือผู้หญิงที่สกปรกมาตั้งแต่เด็กแบบที่พวกเขาพูดถึง!"

ระบายไปหน่อย ตะคอกจนผู้ชายทั้งสองคนในนี้รู้สึกเจ็บปวดใจเล็กน้อย

ยินจื่อเจิ้นกอดเธอไว้แน่น รู้สึกสึกร่างกายที่สั่นอย่างรุนแรงของเธอ เสียใจมากเหลือเกิน

ฉันไม่สามารถมีอะไรกับนายได้ ขนาดคนของบ้านจิ๋นยังแอบใบ้ให้ฉันลาออกจากงานคลอดลูกให้นาย ฉันทำไม่ได้หมด จิ๋นลี่ยวนฉันทำไม่ได้!ฉันคือผู้หญิง แต่ฉันกลับไม่สามารถกำเนิดลูกให้นายได้!"ยินเสี้ยวเสี้ยวนั่งลงบนพื้น

แต่ละคำทุบหัวใจจิ๋นลี่ยวนอย่างหนัก

เขาคิดทุกอย่าง แต่ยังไงก็เดาไม่ได้เลยว่า ยินเสี้ยวเสี้ยวจะกลัวการมีเพศสัมพันธ์!

อ้าปาก จิ๋นลี่ยวนพูดอะไรไม่ออกเลย เหมือนกับว่าเป็นใบ้ไปเลย

"เสี้ยวเสี้ยว พอเถอะ"ยินจื่อเจิ้นปลอบเบาๆ แต่กลับถูกยินเสี้ยวเสี้ยวพูดดัก

น้ำตากลับยังไหลอย่างรวดเร็ว ความเศร้าในตาทำเอาคนเห็นแล้วปวดใจ"ฉันไม่พูดตอนนี้ จะพูดตอนไหน?ตอนนี้คนทั้งเมืองTก็รู้เรื่องนี้กันแล้ว

พูดถึงนี้ ยินจื่อเจิ้นกับจิ๋นลี่ยวนก็อดขมวดคิ้วไม่ได้

ชีวิตของยินเสี้ยวเสี้ยวก็จะไม่สงบสุข ตราบใดที่มีเรื่องเล็กๆน้อยๆ หลายๆเรื่องก็จะขยายออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ข้อนี้

นายเคยบอก นายเคยบอกว่านายจะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อย นายบอกว่าตั้งแต่นี้เป็นต้นไปนายจะปกป้องฉัน?แต่ว่าทำไมมันยังก้องอยู่ในหูฉัน หลังจากแต่งงานก็ถูกทำร้ายเรื่อยๆ?"ยินเสี้ยวเสี้ยวมองจิ๋นลี่ยวนตรงๆ

"เสี้ยวเสี้ยว……"เรียกเสียงแหบ จู่ๆจิ๋นลี่ยวนก็รู้สึกตัวเองพูดอะไรไม่ออกเลย

ยินเสี้ยวเสี้ยวกลับมองจิ๋นลี่ยวนที่เป็นแบบนี้แล้วยิ้มร้องไห้ สวยมาก และปวดใจมาก

หลังจากที่พวกเราจดทะเบียน ทุกครั้งที่ฉันถูกทำร้ายนายก็จะปรากฏตัวขึ้น ตอนนี้นั้นฉันคิดว่านายใส่ใจฉันจริงๆ ถ้าไม่ใช่ตำแหน่งคนรักก็เป็นตำแหน่งครอบครัว นายขอร้องให้ฉันจำสามีของฉันให้ได้ว่าคือใคร แล้วนายล่ะ แล้วนายจำได้รึไง

โง่จน มองการกระทำของเขาไม่ออก อ่านหัวใจเขาไม่ออก

ดวงตาหงส์มองยินเสี้ยวเสี้ยว กลับยากที่จะซ่อนความรู้สึกผิดไว้ข้างใน

ยินเสี้ยวเสี้ยวเหมือนจะเด็ก ไม่รู้เรื่อง แต่มีหลายๆเรื่องอยู่ในใจ

"จิ๋นลี่ยวน วันนี้นายบอกว่าจะจัดการเรื่องของยินรั่วอวิ๋นใช่ไหม?ตอนนี้ นายบอกฉันได้รึเปล่าว่าทำไมจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่จัดการ?"ยินเสี้ยวเสี้ยวมองเขา ถามเบาๆ

จิ๋นลี่ยวนเป็นใบ้ ไม่ได้ตอบ

Bình Luận ()

0/255