ตอนที่108 ลูกสาวของผม2

คุณแม่ฉินพูดขู่ว่า “จำคำพูดของลูกไว้ แม่บอกลูกไว้ก่อนเลยนะว่าถ้าลูกสะใภ้และหลานชายของแม่ไม่ได้กลับมา แม่ก็จะไม่มีคุณเป็นลูกอีก”

ฉินลี่เยี่ยพยักหน้า

เสียงโทรศัพท์ดังออกมาจนทำให้ตู้โป๋เหวินได้ยินนิดหน่อย

พูดแบบนี้แสดงว่าเฉียวอวี่ถงเป็นลูกสะใภ้ที่น่าประทับใจของบ้านตระกูลฉิน

“ประธานฉิน มาเจอกันหน่อยไหม”

“อืม” ความคืบหน้าของเรื่องน่าจะมากพอเมื่อได้ไปพบกับอีกฝ่าย ฉินลี่เยี่ยเลยรีบตกลงทันที

“ประธานฉินมาคนเดียวก็พอแล้ว ผมเป็นคนขี้รำคาญน่ะ”

ฉินลี่เยี่ยได้รับสถานที่นัดเจอ คือโรงน้ำชาแห่งหนึ่ง

ดูแล้ววันนี้ที่อยากเจอเฉียวอวี่ถงและเสี่ยวจิ่นคงจะเป็นไปไม่ได้

“ลี่เยี่ย คุณไปคนเดียวจะไม่เป็นอะไรเหรอ” สงจื่อจินเป็นทหาร เลยอยากจะลองใช้ทักษะดู “ผมสามารถดูแลคุณได้ หรือจะให้ผมจัดการกับคนที่อยู่รอบๆก็ได้”

“ไม่ต้องหรอกครับ ไปดูสถานการณ์ก่อนแล้วค่อยว่ากัน น่าจะยังมีโอกาสให้เจอกันอีก”

มาส่งฉินลี่เยี่ยแล้ว ทุกคนก็ไม่ได้ว่าง คิดหาวิธีที่จะเอาวิดีโอจากกล้องวงจรปิดของโรงน้ำชาที่ฉินลี่เยี่ยไปมา ถ้าสามารถตรวจสอบถึงตัวตนของอีกฝ่ายได้ก็จะได้ดีใจกันไม่ดีกว่าเหรอ

โรงน้ำชา

ตามที่โทรคุยกันทางโทรศัพท์ ฉินลี่เยี่ยก็เห็นผู้ชายผิวคล้ำคนหนึ่ง

เสื้อไหมพรมสีดำ เสื้อกันลมสีดำ กางเกงสีดำ หมวกสีดำ และยังสวมแว่นกันแดดสีดำ ดูแล้วน่าจะอายุประมาณ 50 ปีได้

“สวัสดีครับ”

อีกฝ่ายเมื่อเห็นฉินลี่เยี่ยก็ถอดแว่นกันแดดออก

“ประธานฉิน ช่างเป็นคนที่หล่อและมีความสามารถจริงๆ” คนเสื้อดำยิ้มตอบ “ไม่แปลกใจเลยที่ทุกคนต่างก็ชื่นชม”

“ฮ่าๆๆ ชมเกินไปแล้ว” ฉินลี่เยี่ยพูดเข้าประเด็นที่ต้องการรู้ว่า “วันนี้เรามาที่นี่ไม่ใช่เพื่อระลึกถึงเรื่องเก่า ผมอยากฟังว่าจุดประสงค์หลักของคุณคืออะไร แล้วผมจะได้ภรรยาและลูกชายของผมคืนได้ยังไง”

“ดีครับ งั้นเรามาคุยเรื่องนี้กันเถอะ”

“คุณรู้ไหมว่าผมคือใคร”

ฉินลี่เยี่ยไม่ตอบ เพราะยังไงอีกฝ่ายก็ต้องบอกเขาอยู่แล้ว

“ฮ่าๆๆ ผมเป็นพ่อของเข่อซิ่น” อีกฝ่ายพูดถึงเฉียวเข่อซิ่นด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย “ผมคิดเสมอว่าผมไม่มีลูก คิดไม่ถึงว่าผมจะยังมีลูกสาว ดังนั้นพระเจ้าก็ยังใจดีกับผมอยู่ ไม่ทำให้ผมไม่มีทายาท”

ท่าทางของคนนั้นในตอนนี้ เหมือนมีออร่าสีดำออกมาจากร่างกายเยอะมาก

ฉินลี่เยี่ยตะลึงงัน ไม่คิดว่าจะมีเรื่องบังเอิญแบบนี้เกิดขึ้นจริง เฉียวเข่อซิ่นยังมีพ่อที่ให้กำเนิดอยู่คนหนึ่ง

“แล้วยังไงล่ะ”

“โอ้ คุณยังมีหน้ามาถามอีกนะ” ผู้ชายรู้สึกโกรธจัด “คุณเป็นคนส่งเธอเข้าคุก คุณจงใจหาเรื่องผม ลูกเพียงคนเดียวของผม คุณก็ทำลาย คุณคิดว่าผมจะปล่อยคุณไปงั้นเหรอ”

ฉินลี่เยี่ยเงียบ ไม่พูดอะไร

“แน่นอน ผมนัดคุณเพื่อมาคุย ดังนั้นเรื่องทั้งหมดก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีทางแก้” น้ำเสียงผู้ชายนุ่มนวลขึ้น และอารมณ์ก็สงบลงเล็กน้อย “ประธานฉิน นี่ผมกำลังให้โอกาสคุณอยู่ คุณต้องรู้ไว้ด้วย”

เสียงสูงแล้วก็ต่ำลงแล้วก็แผ่วหายไป ยังดีที่ฉินลี่เยี่ยเป็นคนที่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาแล้ว ไม่งั้นคงจะตกใจไปแล้วจริงๆ

“คุณพูดมา”

“หาทางเอาลูกสาวของผมออกมาจากสถานที่นรกแห่งนั้นสิ และก็ชื่อเสียงของลูกสาวผมคุณก็ต้องรับผิดชอบ”

สำหรับฉินลี่เยี่ยแล้วเรื่องนี้นั้นทำได้ไม่ยาก เขาสามารถทำให้เฉียวเข่อซิ่นเข้าไปได้ก็สามารถทำให้เฉียวเข่อซิ่นออกมาได้เช่นกัน

เพียงแค่เรื่องแบบนี้ไม่ได้ทำกันได้ง่ายๆ

“แล้วภรรยากับลูกของผมล่ะ”

“ก็จะยังอยู่ในมือผม วางใจได้ จะดูแลอย่างดี อยู่ดีกินดี”

“เหอะ”

“ประธานฉินคิดว่าเรื่องที่ผมเพิ่งพูดไปเป็นอย่างไรบ้าง”

“หนึ่งคนแลกกับสองคนมันคุ้มค่ามากเลยนะครับ” ผู้ชายยื่นนิ้วมือออกไป

“โอเค”

ในชุดหูฟังบลูทูธขนาดเล็กที่ฉินลี่เยี่ยสวมใส่อยู่ หยวนโป๋กำลังพูดว่า “คนที่อยู่ข้างหน้าคุณมีชื่อเรียกว่าเฮียหลง มันเริ่มเมื่อเรื่องนั้นของฉินซู่ซู่ที่ยังเป็นลูกนอกสมรสและต่อมาก็ถูกพบภายหลัง แต่ได้รับบาดเจ็บระหว่างการต่อสู้ของแก๊งครั้งหนึ่ง จนไม่สามารถมีลูกได้ ล่าสุดก็หาฉินซู่ซู่พบแล้วไปตรวจ DNA จึงได้รู้ว่าเฉียวเข่อซิ่นเป็นลูกสาวของเขา”

ฉินลี่เยี่ยเงียบและมองชายในชุดดำ

“ผมจะรอข่าวดีจากประธานฉินนะครับ ลูกสาวของผมออกมาเมื่อไหร่ คุณก็จะได้ภรรยาและลูกชายของคุณกลับไป จากนี้เราทั้งสองคนก็จะไม่ติดค้างกันอีก ผมก็กลับไปอยู่ในวงการมาเฟีย” ชายชุดดำพูดเสร็จก็ลุกขึ้นยืน “ห้ามมีเล่ห์เหลี่ยมกับผมเด็ดขาด ผมไม่กลัวพวกคุณตรวจสอบหรอก เพียงแค่จะดูว่าพวกคุณสามารถพาคนออกมาได้ไหม”

ฉินลี่เยี่ยมองแผ่นหลังของชายชุดดำที่เดินออกไป แล้วนั่งอยู่สักพักก็ออกไป

ระหว่างทางที่กลับ พวกเขากำลังปรึกษากันเรื่องการรับมือ

“เฮียหลงในวงการมาเฟียถือว่ามีอำนาจอยู่ ชื่อเสียงก็ถือว่าใช้ได้ ตอนนี้มีไม่กี่แก๊งของเมืองจิ่นเฉิงที่จะช่วยจัดการเขาได้” หยวนโป๋ปกติเป็นคนเงียบๆ แต่ครอบครัวเขาก็มีอำนาจมาเฟียที่เข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้มากอยู่ “หรือพูดอีกอย่างคือไม่มีแก๊งไหนที่สามารถจัดการกับพวกเขาได้ รวมถึงผมด้วย”

“……” ฉินลี่เยี่ยจุดบุหรี่หนึ่งมวน สองวันนี้เขาสูบบุหรี่บ่อยมาก “ค่อยคิดหาทางแล้วกัน”

ตอนนี้ก็เจอแล้วว่าเป็นใคร ช่องทางการติดต่อของเฮียหลงก็เก็บไว้แล้ว พวกเขาสามารถติดต่อได้ทุกเมื่อ

ปัญหาคือเฮียหลงจะรักษาคำพูดได้ไหม แต่ท้ายที่สุดแล้วมันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้เฉียวเข่อซิ่นเข้าๆออกๆคุกได้ เพราะถ้าออกมาแล้วก็ไม่สามารถทำให้เธอกลับเข้าไปได้อีก

“เฮ้อ......”

“จริงๆแล้วตอนนี้พวกเราก็ไม่มีวิธีอื่นแล้ว”

……

วันนั้นหลังจากฉินซู่ซู่พูดคุยกับคนตระกูลเฉินเสร็จและเดินออกมา สักพักก็เจอเข้ากับเฮียหลง

พวกเขาไม่ได้เจอกันมายี่สิบกว่าปีแล้ว

“เฮียหลง” ตอนนั้นฉินซู่ซู่กับเฮียหลง ทั้งสองคนก็มีความรู้สึกบางอย่างให้กัน ต่อมาก็มีเหตุผลหลายอย่างที่ทำให้ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นรวมถึงที่เฮียหลงไร้ความสามารถด้วย

ต่อมาที่เก็บเฉียวเข่อซิ่นไว้ก็เพราะว่าความรู้สึกนั่นที่มีต่อเฮียหลง

Bình Luận ()

0/255