ตอนที่123 ก็ไม่มีคุณ1

ฉินลี่เยี่ยรู้ว่าเขาเป็นพวกปากแข็ง ไม่กี่ปีมานี้ผู้หญิงของเขามีไม่น้อย แต่เขากลับบอกว่าไม่มีใครเข้ามาอยู่ในใจเขาได้เลย

“วางใจเถอะ ฉันจะจัดการให้พวกนายได้เจอกันแน่ๆ นายไม่ค่อยสะดวกฉันเข้าใจ” ฉินลี่เยี่ยพูดเหมือนใจกว้าง

“นายนี่มัน!”

นอกจากฉินลี่เยี่ยแล้วเขาก็ไม่มีที่จะไปแล้ว เขาไม่อยากกลับไปบ้านนั้นของเขาจริงๆ

……

เวลาของหลูฉิงผ่านไปอย่างรวดเร็ว

หลังจากวางสาย

วันที่สองก็มาถึงแล้ว

ตระกูลฉินให้ฉินลี่หยางมารับที่สนามบิน แต่ฉินลี่เยี่ยเปลี่ยนให้กู้เจ๋ออวี่ไปรับแทน สร้างโอกาสให้มั้งสองคน

ตอนนี้ปัญหาระหว่างคุณพ่อฉิน คุณแม่ฉินกับโล่ฉางหลี่คลี่คลายแล้ว

เรื่องในครอบครัวไม่มีเหตุผลมากพอที่จะเอาออกมาพูด

กู้เจ๋ออวี่ไม่เต็มใจที่จะมาเจอ

ตั้งแต่พวกเขาเลิกกัน มันไม่ง่ายเลยที่จะมาเจอหลูฉิงแต่ละครั้ง เธอไม่ละอายใจที่จะดูถูกตัวเอง และเขาก็ไม่อยากให้เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก

ฉินลี่หยางอยู่ข้างๆ แถมยังถามเป็นลูกก็ช่างจ้อ

“เฮียเจ๋ออวี่ เฮียจะเป็นพี่เขยผมไหม?” ไม่มีอะไรตรงกว่านี้อีกแล้ว

“ลี่หยาง นายอย่าถามเรื่องพวกนี้ได้ไหม ตอนนี้แค่นึกถึงพี่สาวนายฉันก็หัวร้อนแล้ว นายรู้ไหมเรื่องที่ฉันเสียใจที่สุดคืออะไร”

ฉินลี่หยางส่ายหน้า

กู้เจ๋ออวี่เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง “ก็คือตอนนั้นฉันคบกับพี่สาวนาย ตอนนั้นฉันยังเด็กเกินไปที่จะรู้อะไร”

ฉินลี่หยางตาเหลือก เพราะหลูฉิงอยู่ๆ ก็มาอยู่ข้างพวกเขา ข้างหลังกู้เจ๋ออวี่ตรงหน้ากับฉินลี่หยาง

ใครก็มีช่วงที่ลืมตัวกันทั้งสิ้น กู้เจ๋ออวี่ตอนนี้ก็เหมือนกัน

เมื่อไม่สามารถห้ามกู้เจ๋ออวี่ได้ฉินลี่หยางทำได้แค่ตะโกนออกมา “พี่ฉิง!”

“พอได้แล้ว นายไม่ต้องมาหลอกฉันเลย” กู้เจ๋ออวี่ยังไม่รู้ตัว

“ฉันน่าตกใจตรงไหน คุณชายกู้ช่วยอธิบายหน่อยได้ไหม?”

“ห๊ะ!” กู้เจ๋ออวี่ถึงกับสะดุ้งตกใจ

“แน่นอนว่าไม่ใช่ จะใช่ได้อย่างไร”

นอกจากหลูฉิงแล้วยังมีผู้หญิงอีกคนหนึ่ง อายุพอๆ กัน สำหรับเธอแล้วกับฉินลี่หยางไม่มีความประทับใจอะไร แต่กับกู้เจ๋ออวี่เธอรู้จัก

น้องสาวของสงจื่อจิน สงจื่อหยูน

“จื่อหยูน เธอก็กลับมาด้วย?”

“ใช่แล้ว เฮียเจ๋ออวี่ ไม่คิดว่าไม่ได้เจอกันสักพัก เฮียปากร้ายขึ้นเยอะเลย” สงจื่อหยูนหยอกล้อกู้เจ๋ออวี่

“เหอะๆ …” กู้เจ๋ออวี่ทำอะไรได้บ้าง ตัวเองทำตัวเองทั้งนั้น จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อคุย “เธอกลับมานี่บอกพี่ชายเธอหรือยัง ทำไมฉันไม่ได้ข่าวเลย”

“ฉันแอบกลับมา พวกเขาก็ไม่รู้ ได้ข่าวว่าหาคู่หมั้นไว้ให้ฉัน ฉันเลยอยากกลับมาดูก่อน”

กู้เจ๋ออวี่หัวเราะ “ตั้งแต่ไปอยู่ต่างประเทศมาเธอเปิดกว้างขึ้นเยอะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงอายม้วนแน่”

สงจื่อหยูนโคลงหัว “ไปตั้งกี่ปีแล้ว จะไม่เปลี่ยนเลยได้ยังไง”

ในทำนองเดียวกันเธอกับหลูฉิงล้วนเรียนแพทย์ เพราะไม่มีความสุขเลยไปเรียนต่างประเทศ เพียงแต่พวกเธอไม่อยู่ในจุดเดียวกัน คนหนึ่งคือความรัก อีกคนคือมิตรภาพ

ฉินลี่หยางกับกู้เจ๋ออวี่สองคนขับรถมาคนละคัน แน่นอนว่าหลูฉิงต้องการไปบ้านตระกูลฉินเพื่อพบคุณลุงคุณป้าก่อน

กู้เจ๋ออวี่คิดว่าเขาจะรอดหายนะครั้งนี้ไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเขาจะคิดเยอะเกินไป

หลูฉิงกับสงจื่อหยูนต่างขึ้นรถของเขา

“ไม่ได้จะไปบ้านตระกูลฉินเหรอ”

“ไปส่งพวกเราเข้าที่พักเก็บของก่อน” สงจื่อหยูนอธิบาย “พวกเราพักที่คอนโดวานหาว”

กู้เจ๋ออวี่ต้องคุ้นเคยดีอยู่แล้วเขาเองก็พักที่นั่น ทุกอย่างเลยดูกระอักกระอ่วน

ดูแล้วเพื่อความปลอดภัยเขาควรต้องรีบย้ายบ้านซะแล้ว

“เฮียเจ๋ออวี่ แล้วเฮียพักอยู่ที่ไหน”

“ฉัน ฉันอยู่ ฉัน…” เขาตะกุกตะกักไม่รู้จะเก็บอาการอย่างไร

หลูฉิงหัวเราะ “อยู่ที่คอนโดวานหาวก็พูดมาตรงๆ เลย กลัวพวกเราจะไปกวนคุณเหรอ”

กู้เจ๋ออวี่ “…” ถูกจับได้ซะแล้ว

“งั้นก็ดีสิ ถ้าพักอยู่ที่เดียวกัน พวกเราจะได้หาเวลามารวมตัวกัน” สงจื่อหยูนพูดเองเออเอง

หลังจากนั้นกู้เจ๋ออวี่เลือกที่จะเงียบไป

……

ข่าวการกลับมาของสงจื่อหยูนปิดไม่มิดแล้ว แล้วยังกลับมาเร็วกว่าหนึ่งสัปดาห์ที่บอกครอบครัวตัวเองไว้

พวกเธอยังไม่ทันจัดของเสร็จ สงจื่อจินก็โทรมาถามแล้ว “สงจื่อหยูน เธอกลับมาแล้ว! แล้วทำไมไม่กลับบ้าน!” เขาโกรธเต็มหน่วย ดีที่เธอชินกับระดับเสียงนี้แล้ว

“เฮีย ฉันบอกไม่ทันไหม” สงจื่อหยูนบอกเสียงอ่อน เสียงหวาน “เฮียอย่าพึ่งบอกที่บ้านว่าฉันกลับมาแล้วได้ไหม ฉันอยากเห็นคู่หมั้นที่พวกเฮียหาให้ก่อนว่าจะเป็นคนยังไง!”

“ใครบอกเธอ!” สงจื่อจินยิ่งโมโห “เธอคือเจ้าหญิงของบ้านเรา ใครกล้าตัดสินใจเอาเองเรื่องงานแต่งของเธอกัน!”

“ฉันได้ยินมาไง บอกว่าช่วยฉันหาคู่หมั้น ถึงรีบร้อนเรียกฉันกลับมาไง เฮียไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เลยนะ”

สงจื่อจินก็ร่วมพูดคุยในครอบครัว แต่ไม่ได้ตัดสินใจเลือกใครไว้แน่นอน คิดแค่ว่าสงจื่อหยูนเป็นผู้หญิง อายุก็ไม่น้อยแล้ว ควรช่วยเธอหาคนดีๆ ที่เรียกเธอกลับมาเพราะไม่อยากให้เธออยู่บนคานไปตลอด

“เธอคิดเยอะเกินไปแล้ว จริงอยู่ที่ว่าจะช่วยเธอหาแฟน แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจเลือกใคร พวกเราครอบครัวเดียวกันจะเผด็จการกับเธอได้ยังไง”

“เหอะ นี่ก็ไม่ได้ต่างกัน”

“ใกล้ถึงวันเกิดเธอแล้ว คุณปู่ตั้งใจจะงานเลี้ยง ถึงเวลาคนมาเยอะแยะ แล้วแต่เธอจะเลือกเอาเลย”

“ไอหยา ฉันก็ลืมไป วันเกิดฉันคืออาทิตย์หน้านี่นา พวกเฮียตั้งใจเรียกฉันกลับมาแล้วให้ฉันรีบแต่งออกไปนี่” สงจื่อหยูนตกใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

สงจื่อจินคิดว่าน้องสาวของเขาขี้เลี่อยในสมองชักจะเยอะเกินไปแล้ว

……

กลุ่มสนทนาที่ปกติแล้วไม่มีใครส่งอะไรมาของเฉียวอวี่ถงอยู่ก็มีการถกประเด็นกันเกิดขึ้น

ทั้งเพราะเบื่อ ทั้งเพราะสงสัย จึงกดเข้าไปดู

“จื่อหยูนกับมาแล้ว?”

“ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน อีกอย่างคือตอนวันเกิดเธอยังจะจัดงานเลี้ยงอีกด้วย”

Bình Luận ()

0/255