ตอนที่125 ฉันก็ยังโสด1

“ฉันก็โสด”

“อืม คุณโสดก็ปกติ นิสัยเจ้าอารมณ์แบบคุณใครจะทนได้” กู้เจ๋ออวี่เหน็บคืนบ้าง

“ฉันน้อยใจนิดๆ นะเนี่ย” หลูฉิงใบหน้าแต้มรอยยิ้ม แต่แก้มกลับขึ้นสีแดง

กู้เจ๋ออวี่เหมือนถูกตี

แต่ก็ยังมีเหตุผล “ผมบอกแล้วว่าไม่อยากฝืน”

“กับฉันก็ฝืนเหรอ?” หลูฉิงมีความมั่นใจตรงนี้ “ฉันไม่ดีตรงไหน?”

กู้เจ๋ออวี่เกือบจะสำลัก

“ไม่ใช่ว่าเราออกมาทานข้าวกันเหรอ คุณทำแบบนี้จะให้ผมทานอยู่ไหม!”

หลูฉิงปิดปากเงียบไป เธอพูดอย่างชัดเจนแล้วไม่ได้เหรอ

เจ้าหญิงที่หยิ่งยโส ปล่อยวางแล้วมากมาย

เพียงแต่ความแตกต่างของเธอกับกู้เจ๋ออวี่ ไม่สามารถคุยกันแค่ประโยคสองประโยคแล้วจะเข้าใจได้

ตอนแรกที่ทะเลาะกันใหญ่โต คนใกล้ชิดรู้กันดีถึงความอึดอัดในความสัมพันธ์ของพวกเขา

“ฉันไม่ได้ขับรถมา คุณไปส่งหน่อยสิ” หลูฉิงเอ่ยหลังใช้เวลาจัดการอารมณ์ตัวเองสักพัก

กู้เจ๋ออวี่หันกลับมามองเธอ “แล้วคันนั้นรถใคร?” ที่ลานจอดรถใต้ดินเขาเห็นรถของหลูฉิงจอดอยู่

เพราะเมื่อก่อนเป็นรถของฉินลี่เยี่ย พอเธอกลับมาเขาก็ยกให้เธอ กู้เจ๋ออวี่จำได้แม่น

“แค่คุณพาฉันกลับไปด้วยมันยากเหรอ” พักที่เดียวกัน ตึกเดียวกัน ชั้นเดียวกัน ไม่ได้ใช้ความพยายามเลยด้วยซ้ำ

กู้เจ๋ออวี่พยักหน้า “คืนนี้ผมไม่กลับบ้าน”

“เหอะ งั้นคุณจะไปไหนฉันไปด้วย จะได้เปิดหูเปิดตายังไงซะกลับบ้านไปฉันก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว”

เวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน

ในตอนแรกเป็นกู้เจ๋ออวี่ที่เป็นคนเริ่มเข้าหาเธอก่อน

ตอนนี้กลับตาลปัตรไปหมด

“หลูฉิง คุณเป็นอะไรไป”

“เปล่า”

กู้เจ๋ออวี่ “…”

กู้เจ๋ออวี่ไปส่งหลูฉิงที่บ้าน คนอย่างเขาจะทำอะไรได้ ในเมื่อเธอรู้จุดอ่อนของเขา

หลูฉิงรีบร้อนโทรถามคำแนะนำของฉินลี่เยี่ย

“พี่สะใภ้ เป็นพี่นี่เอง เฮียล่ะ?”

เฉียวอวี่ถงที่รู้ถึงสถานะที่แท้จริงของหลูฉิงแล้ว ตอนแรกเข้าใจว่าเธอเป็นแค่เพื่อนของกู้เจ๋ออวี่ ความจริงแล้วเป็นคนของตระกูลฉิน

“เขากำลังอาบน้ำ เดี๋ยวฉันบอกให้เขาโทรกลับ”

“ไม่ต้อง พี่สะใภ้ ฉันคุยกับพี่เอาก็ได้”

หลูฉิงพูดจ้อจนปากคอแห้ง เล่าเรื่องที่เธอเจอกับกู้เจ๋ออวี่ในไม่กี่วันที่ผ่านมานี้

“พี่สะใภ้ พี่ว่าฉันควรทำยังไงดี”

“เรื่องนี้…” เฉียวอวี่ถงลังเล “กู้เจ๋ออวี่น่าจะตกใจความเปลี่ยนแปลงของเธอ”

ท่าทางของหลูฉิงตอนเจอกู้เจ๋ออวี่เหมือนตอนเจอกับคู่อริไม่มีผิด เธอก็เคยเจอมาแล้ว

“จริงเหรอ”

“อืม”

“ถ้าอย่างนั้นฉันจะทำอย่างไรดี” หลูฉิงถามต่ออย่างไม่มีความคิดเห็นอื่นเลย

“ก็ทำแบบนี้ต่อไป เผื่อเวลาผ่านไปเขาอาจจะเข้าใจ” คงไม่มีวิธีอื่นนอกจากนี้อีกแล้ว

ฉินลี่เยี่ยออกมาจากห้องน้ำ พอดีกับที่เฉียวอวี่ถงยื่นโทรศัพท์ให้เขา “หลูฉิงโทรมาปรึกษาเรื่องของเธอกับกู้เจ๋ออวี่ คุณลองเสนอความคิดเห็นดูสิ” เฉียวอวี่ถงคิดว่าฉินลี่เยี่ยน่าจะเข้าใจหลูฉิงกับกู้เจ๋ออวี่มากกว่าเธอ

“เธอก็อย่ารีบร้อน กู้เจ๋ออวี่หลายปีมานี้ไม่เคยมีแฟน พูดง่ายๆ เหมือนเขามีคนในใจอยู่แล้ว เขามีแค่เธอที่เคยคบกันลึกซึ้งมาก่อน นอกจากเธอก็ไม่มีคนอื่น ไม่ต้องคิดมากแล้ว พักผ่อนเถอะ”

ภายใต้การควบคุมของฉินลี่เยี่ย เฉียวอวี่ถงทุกวันนอนไม่ต่ำกว่าสิบชั่วโมง

……

เฉียวอวี่ถงจำวันเกินของสงจื่อหยูนได้แม่น ต่อให้ฉินลี่เยี่ยไม่ได้มาบอกก่อนเธอก็รู้อยู่แล้ว

วันเกิดของเธอมีคนจำได้แค่เพียงสามคน เฉียวอวี่ถง ตู้โป๋เหวิน และสงจื่อหยูน

พวกเธอจัดงานวันเกิดด้วยกัน ไม่ได้เลิศหรูไม่ได้อึกทึกอะไร

กว่าจะได้เจอกันอีกครั้ง เฉียวอวี่ถงอยากเตรียมของขวัญแทนใจให้เธอ

“พวกเราจะไปงานเลี้ยงวันเกิดเพื่อน ไม่ใช่ว่าต้องเตรียมของขวัญให้เธอเหรอ”

“อืม ไม่ต้องห่วงหรอก ไว้ฉันเตรียมให้”

เฉียวอวี่ถงส่ายหัว “ไม่ได้หรอก จะให้ดีฉันอยากไปเดินดูก่อน แล้วเราค่อยช่วยกันเลือกของขวัญให้เธอกัน”

ครั้งก่อนที่ฉินลี่เยี่ยพูดถึงน้องสาวสงจื่อจินท่าทางของเฉียวอวี่ถงก็แปลกไป ครั้งนี้ยืนยันได้แล้วว่าต้องมีเรื่องอะไรบางอย่างแน่

“ถงถง หรือคุณรู้จักสงจื่อหยูน?”

“อืม”

ก่อนออกไปเฉียวอวี่ถงไม่ได้คิดไว้ว่าจะซื้ออะไร เธอตั้งไปเดินดูก่อนถ้าเจอที่เหมาะกับสงจื่อหยูนค่อยซื้อเป็นของขวัญให้เธอ

สถานะในบ้านของสงจื่อหยูนไม่ได้ต่ำ ยังไงก็มาจากตระกูลทหาร ได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างเข้มงวด เมื่อก่อนนั้นอยากจะซื้ออะไรก็เป็นเรื่องยาก

เฉียวอวี่ถงกับตู้โป๋เหวินในบ้านไม่ค่อยเป็นที่รัก ทั้งยังไม่ค่อยมีเงิน

พวกเขาสามคน รู้จัก เล่นด้วยกัน เป็นเพราะตอนแรกความสัมพันธ์ของเฉียวอวี่ถงกับตู้โป๋เหวินก็ดี ความสัมพันธ์ของเฉียวอวี่ถงกับสงจื่อหยูนก็ดี ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนจึงสนิทกันมากขึ้น

เมื่อตอนเรียนมัธยมปลายทุกครั้งที่เป็นวันเกิดของพวกเขาสามคนจึงจัดงานอย่างง่ายๆ

แต่ตอนนี้พวกเขากลับไม่เหมือนเดิม

สงจื่อหยูนจักงานเลี้ยงวันเกิดอย่างยิ่งใหญ่อลังการ ตู้โป๋เหวินก็มีบริษัทเป็นของตัวเอง ตัวเธอเองก็หาจุดหมายเจอแล้ว

แต่ว่าจะให้ของขวัญอะไรยังตัดสินใจไม่ได้

เครื่องประดับก็ธรรมดาเกินไป สงจื่อหยูนมีเยอะแยะไป

Bình Luận ()

0/255