พ่อฮะ หนูจับได้หม่ามี๊คนหนึ่ง

ตอนที่149 หายไปโดยไม่มีเหตุผล1

ตอนที่149 หายไปโดยไม่มีเหตุผล1

"ฉันคือเจิ้งอี้"

"อ๋อ เป็นคุณนั้นเอง ฉันฟันเสียงคุณไม่ออกเลย... "สุดท้ายผู้ชายก็แสดงตัวของเขา แล้วเฉียวอวี่ถงไม่ต้องเดาอีกแล้ว

เป็นคู่นัดบอดของสงจื่อจิน

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะเลือกจะขึ้นรถหรือไม่ เฉียวอวี่ถงไม่ได้โง่สักหน่อย

ถ้าพลาดโอกาสจากเจิ้งอี้ไป คืนนี้เธอคงต้องนอนบนถนนแล้วมั้ง ที่สำคัญก็คือเธอไม่รู้ฉินลี่เยี่ยไปไหนแล้วจริงๆ

"ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณต้องลำบาก"

ในวันฝนตก รถไม่สามารถวิ่งรถเร็วมากได้ แล้วเจิ้งอี้ก็ไม่คิดจะขับเร็วด้วย

"วันนี้แฟนของคุณไม่ได้มารับคุณหรอ"สองคนอยู่ในรถต้องคุยอะไรอยู่แล้ว ไม่งั้นก็ตะขิดตะขวงเกินไป เป็นฐานะเป็นผู้ชาย เจิ้งอี้เริ่มก็เลยเริ่มถามก่อน “ตอนนี้สายมากแล้ว คุณก็รู้ว่ามันไม่ปลอดภัยสำหรับผู้หญิงครับ”

"อื่ม สามีของฉันมีธุระต้องทำค่ะ"เฉียวอวี่ถงใช้คำโกหกที่ไม่ทำให้ตัวเองดูน่าสงสารเกินไป

"คุณแต่งงานแล้วหรอ? "

"ใช่ค่ะ"

เจิ้งอี้ประหลาดใจมาก "ไม่คิดได้ว่าคุณแต่งงานแล้วครับ"

"ฮ่าฮ่าฮ่า ... "

"ขอบคุณค่ะ"

"ไม่เป็นไรครับ โชคดีครับ"

"บ็าย ..."

เฉียวอวี่ถงกลับถึงหน้าบ้าน แล้วหยิบกุญแจออกมาเปิดประตู ในบ้านมืดมิดมาก ฉินลี่เยี่ยก็ไม่ได้อยู่บ้าน?

หาไปทุกห้องก็ไม่เจอ

โทรศัพท์ของฉินลี่เยี่ยยังปิดเครื่องอยู่

ปกติกู้เจ๋ออวี่จะเป็นคนที่รู้เรื่องของฉินลี่เยี่ยมากที่สุด

แต่ครั้งนี้เมื่อกู้เจ๋ออวี่รับโทรศัพท์ก็สับสนเหมือนก็ "พี่สะใภ้ครับ คุณพูดว่าลี่เยี่ยหาไม่เจอเหรอ" แต่ตอนบ่ายฉินลี่เยี่ยก็ไม่ได้อยู่บริษัทแล้ว

เขาคิดว่าฉินลี่เยี่ยจะไปทำหน้าที่สามีที่ดีแล้ว

“เอ่อ พี่ถงครับ คุณก็ไม่ต้องกังวลมาก ฉันจะให้คนไปตามหาตอนนี้เลย คุณอยู่บ้านรอข่าวจากผมนะ อาจเดียวเขาก็กลับบ้านก็ได้ครับ” กู้เจ๋ออวี่รู้ว่าเรื่องนี้ใหญ่มาก เขาก็เลยรีบสั่งคนไปจัดการเรื่องนี้

เป็นฐานะเพื่อนรักและผู้ช่วยพร้อมกัน มันไม่ใช่ทำได้ง่ายๆ จริง! ดึกๆ กลางๆ แบบนี้ก็ไม่ได้พักผ่อน

เวลาผ่านไปสักพัก เฉียวอวี่ถงเหนื่อยแล้วก็เอนกายบนโซฟาพักผ่อน

มันเป็นรุ่งอรุณ ฝนหยุดและพระอาทิตย์ก็ออกมาแล้ว

แต่ยังไม่มีข่าวของฉินลี่เยี่ย

เฉียวอวี่ถงขอลางานขอบริษัท แล้วเธอก็โทรหากู้เจ๋ออวี่

"พี่ถงครับ ลี่เยี่ยยังไม่กลับไปใช่มั้ย"

"ใช่ค่ะ" เฉียวอวี่ถงเป็นห่วงมาก

คนดีๆ อยู่ๆ ก็หายไปหาไม่เจอเลย กู้เจ๋ออวี่ไม่ใช่เด็กๆ เขามีความคิดและพฤติกรรมของตัวเอง เขาจะหายไปโดยไม่มีเหตุผลได้ยังไง

"เจอ๋ออวี่ คุณว่าลี่เยี่ยจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า? "

"เอ่อ ไม่มีทาง ฉันตรวจสอบบันทึกอุบัติเหตุจราจรมาแล้ว ไม่มีที่เกี่ยวกับเขา และความสามารถของเขาจะไม่มีทางถูกลักพาตัวแน่นอน ... เพราะฉะนั้นลี่เยี่ยคงจงใจหาสถานที่ที่ไม่มีใครหาเจอซ่อนตัวไว้หรอ?

ทั้งสองวางสายกัน

คุณพ่อฉินโทรหา

"ถงถง ลี่เยี่ยปิดเครื่อง พ่อโทรอยากจะบอกพวกคุณ พ่อกับแม่ตัดสินใจจะไปฝรั่งเศส เพื่อจะจัดการเรื่องงานแต่งงานของพวกคุณ คืนนี้หนูมารับเสี่ยวจิ่นกลับบ้านนะ"คุณพ่อฉินยังไม่รู้สถานการณ์ปัจจุบัน.

เพื่อไม่ให้พวกเขากังวล เฉียวอวี่ถงตกลงไว้ก่อน

ในตอนเที่ยง เฉียวอวี่ถงได้รับโทรศัพท์จากกู้เจ๋ออวี่สักที

"เขาอยู่ที่ไหน? "

คำถามนี้กู้เจ๋ออวี่ไม่รู้จะตอบยังไง

บอกความจริงตลอดหรือ ตอนนี้ลี่เยี่ยอยู่ที่บาร์ ดื่มเมาจนตอนนี้ยังไม่รู้สึกตัวเลย เหตุผลคืออะไรตอนนี้ยังไม่รู้ ...

ความรักของพวกเขาจะต้องได้รับผลกระทบแน่

ดังนั้นเขาจึงเลือกที่จะโกหก

"โอ๊ย เป็นความประมาทของผมเอง เมื่อวานเขานัดลูกค้าเจอกัน ลูกค้าคนนี้บินมาจากต่างประเทศและมันเป็นลูกค้าสำคัญด้วย เรื่องก็เลยเยอะมาก จนถึงตอนนี้พวกเขายังพูดรายละเอียดของสัญญากันอยู่เลย มือถือของลี่เยย่ยคงแบตหมด ก็เลยติดต่อพวกเราไม่ได้ครับ คุณ ไม่ต้องกังวล เดียวเซ็นสัญญาเสร็จ ผมจะส่งเขากลับบ้านเองครับ "

"สัญญาหรอ"เฉียวอวี่ถงไม่เคยเห็นลูกค้าคนไหนทุ่มเทงานขนาดนี้ คุยงานตอนกลางคืน และคุยไป24 ชั่วโมงเต็มๆ แล้วยังไม่เสร็จอีก! "สำคัญมากหรือ พวกเขาไม่พักผ่อน ร่างกายจะไหวได้ยังไงล่ะ"

"เวลาเร่งด่วนมาก ลูกค้าจะบินคืนนี้ แต่ตอนนี้คงใกล้จะเคียงเสร็จแล้ว โครงการใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ"กู้เจ๋ออวี่เองก็ไม่เชื่อคำพูดของตัวเองด้วยซ้ำ

"โอเค งั้นรบกวนคุณส่งเขากลับมานะ"

กู้เจ๋ออวี่คุยต่ออีกหน่อยก็วางสายไปแล้ว และทำสัญลักษณ์แสดงชัยชนะ

เห็นฉินลี่เยี่ยอัมพาตอยู่บนโซฟาตรงหน้า เขารู้สึกเบื่อหน่าย

ไม่เคยเห็นฉินลี่เยี่ยเป็นแบบนี้มาก่อน ท้อใจ ไม่รักษาตัวเอง

ก็ไม่ใช่นะ น่าจะเคยเป็นแบบนี้ ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นจากไป ฉินลี่เยี่ยก็ทำตัวเหมือนตอนนี้

แต่ตอนนี้? มีภรรยาและลูกที่น่ารัก มีประสบความสำเร็จด้านงาน ไปหาผู้ชายที่มีความสุขกว่านี้ที่ไหนได้อีกล่ะ

หรือว่า...

เจอ๋ออวี่ส่ายหัวและระงับความคิดที่เพิ่งเกิดขึ้น

ไม่ต้องคิดอะไรอีกแล้ว หยิบขวดเหล้าที่ยังเกินไม่เสร็จขึ้นมา

สาดมันไปที่ใบหน้าของฉินลี่เยี่ย!

"ฝนตกแล้วเหรอ? " ฉินลี่เยี่ยตื่นขึ้นมาจากสัญชาตญาณที่มีต่อภัยพิบัติ

"ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้! นายทำอะไรของนาย! หายตัวไป! ฉินลี่เยี่ยนายเป็นเด็กหรือไง? "เจอ๋ออวี่สั่งสอนฉินลี่เยี่ยอย่างไม่พอใจเป็นชุด!

ฉินลี่เยี่ยค่อยๆ ฟื้นสติขึ้นมา

สายตาเยือกเย็น

ในเวลาเดียวกัน เจอ๋ออวี่เริ่มเล่าสถานการณ์ปัจจุบัน "ฉันบอกนายนะ ฉันบอกถงถงว่านายเซ็นสัญญากับลูกค้า ก็เลยลืมเวลา เรื่องอื่นๆ นายอธิบายเองแล้วกัน! "

ไม่รู้ว่าคำพูดเหล่านี้ฉินลี่เยี่ยจะฟันเข้าหูหรือไม่

Bình Luận ()

0/255