พ่อฮะ หนูจับได้หม่ามี๊คนหนึ่ง

ตอนที่151 หลูฉิงฆ่าตัวตาย1

ตอนที่151 หลูฉิงฆ่าตัวตาย1

ตู้โป๋เหวินและถังจิงใช้ชีวิตด้วยแล้ว

โดยโดนบังคับของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย

"คุณพักอยู่ในห้องนอนใหญ่ ฉันจะนอนที่ห้องรับแขก"ตู้โป๋เหวินให้ห้องใหญ่เธออย่างสุภาพบุรุษ และในเวลาเดียวกันก็ทำเส้นอย่างชัดเจนกับถังจิง"ฉันธุระต้องไปก่อน"

"... " ถังจิงยังไม่ทันพูดอะไรเลย

เธอก็ต้องฝึกงานด้วย เรื่องในโรงเรียนก็เยอะเหมือนกัน เลยทำให้เธอไม่มีเวลามาคิดอะไรมาก

ปัญหาระหว่างเธอกับตู้โป๋เหวิน เธอไม่เคยพูดกับใคร และตอนนี้เธอต้องแก้ปัญด้วยตัวเธอเอง หากตระกูลถังรู้ถึงทัศนคติของตู้โป๋เหวิน พวกเขาจะยิ่งไม่มีโอกาสที่จะได้อยู่ด้วยกันในอนาคต

ตู้โป๋เหวินกลายเป็นคนบ้างานมาก

บ้านสำหรับของพวกเขา ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่ต้องกลับไป

บริษัทก็คือบ้านของเขา

ถังจิงก็มีเรื่องของตัวเอง ไม่ค่อยมารบกวนเขาเท่าไหร่ ...

...

บริษัทหยวนหยางกรุป

"ลี่เยี่ย! "

"นี่คือบริษัท! "ฉินลี่เยี่ยและกู้เจ๋ออวี่ตกลงกันไว้ เรื่องงานก็ทำตามกฎของงาน ที่บริษัทจะเรียกตามตำแหน่งงานของพวกเขา แต่โหมดการทำงานและโหมดชีวิตสามารถเปลี่ยนได้ตลอดเวลา"นายเป็นอะไร? "

กู้เจ๋ออวี่มีตัวโชคร้ายอยู่รอบๆ เขา

"นายช่วยไปคุยกับหลูฉิงหน่อยได้มั้ย ว่าฉันเป็นคนหลายใจ เป็นคนเลวๆ คนที่ไม่สามารถฝากทั้งชีวิตได้ ให้เธอปล่อยฉันไปเถอะ! ฉันทนไม่ไหวแล้ว! "

"น้องสาวของฉันหน้าตาก็ดี มีบ้านตระกูลที่ดี นายมองเธออย่างดีๆ จะได้มั้ย เธอดีกว่าผู้หญิงที่อยู่ข้างนอกนายตั้งเยอะ" พูดตามความจริง เขาอยากให้สองอยู่ด้วยกันนับวันยิ่งมากขึ้น

มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายที่พวกเขาแยกจากกัน

"น้องสาวของนายโกรธง่ายมาก"

"... ข้อเสียแค่นี้นายก็ยอมเธอไม่หรอ นายเป็นผู้ชายก็ต้องยอมหน่อยสิ! " ฉินลี่เยี่ยไม่อยากให้คนอื่นว่าคนในตระกูลของเขา

เจอ๋ออวี่อัมพาตบนโซฟา "เราเป็นเพื่อนรักนะ นายก็ไม่อยากเห็นฉันถูกทำร้ายใช่มั้ย เราไม่เหมาะกัน! "

หลังจากงานเลี้ยง หลูฉิงก็เริ่มมาจีบเขาใหม่ ทำเรื่องต่างๆ ไปเรื่อย หัวใจเล็กๆ ของเจอ๋ออวี่ใกล้จะทนไม่ไหวแล้ว

"เรื่องที่มีคนชอบนาย ฉันก็ช่วยมาได้" ฉินลีเยี่ยไม่คิดจะยุ่งเรื่องนี้ “ถ้าไม่อะไรก็ออกไปได้แล้ว ฉันจะรีบทำงาน เดียวต้องไปรับเสี่ยวจิ่น”

กู้เจ๋ออวี่หมดหวัง

ตอนนี้เขาไม่กล้ากลับบ้าน

กลัวจะเจอหลูฉิงที่หน้าบ้าน

ในเวลานี้หลูฉิงอยู่กับสงจื่อหยู

กำลังพูดถึงกู้เจ๋ออวี่อยู่

"พวกคุณยังไม่มีการคืบหน้าเหรอ? "สงจื่อหยูรู้สึกตกใจมาก “สาวสวยอย่างคุณอยู่รอบๆ เขาไปวันๆ เขาไม่มีความรู้สึกอะไรเลยเหรอ น่ากลัวมากเลยนะ”

สงจื่อหยูมีความคิดที่ที่กล้าหาญมาก"เป็นไปได้หรือเปล่าว่าเพราะเราไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี ตอนนี้เขาชอบคนเพศเดียวกันไปแล้ว! "

กู้เจ๋ออวี่ในบริษัทจามไปหลายครั้ง เหมือนมีใครนินทาเขาอยู่

"... เป็นไปไม่ได้! มีผู้หญิงเยอะมากที่อยู่รอบข้างเขา! "

ทั้งคู่เงียบกัน

"เป็นไปได้ไหมว่าเขาไม่ชอบฉันแล้วจริง ๆ "นึกถึงเรื่องนี้ หลูฉิงรู้สึกเสียใจมาก

แต่เธอคิดถึงเขามาตั้งหลายปี ถ้าเธอถูกทิ้งไปแบบนี้ งั้นจะน่าอายมากเลย

"นี่ ... " สงจื่อหยูไม่กล้าตอบ ดูจากสถานการณ์ปัจจุบัน หลูฉิงน่าจะพูดถูก "ไม่งั้นเรามาลองทำดูมั้ย"

"อะไร? "

สงจื่อหยูมองไปรอบ ๆ คิดว่าสภาพแวดล้อมนั้นปลอดภัยค่อยกระซิบอยู่ข้างๆ หูของหลูฉิง

"ใช้ได้ผลหรือ" ความคิดนี้ไร้สาระ และดูโง่มาก

"เชื่อฉันสิ ต้องได้ผลแน่ๆ " สงจื่อหยูเจอฉากในซีรีส์ทีวีมาใช้ในชีวิตจริง "ถ้าคุณเห็นด้วย ฉันจะเป็นผู้กำกับและฉันจะทำให้สำเร็จแน่นอน! "

"โอเค! "

..

"อะไรนะ! "เมื่อเจอ๋ออวี่รับสายก็ตกใจมาก

"ไม่จริงใช่ไหม! " เพื่อนๆ ได้ข่าวก็ไม่อยากจะเชื่อเลย

"อยู่ที่ไหน" ฉินลี่เยี่ยยังถือว่าใจเย็นอยู่ รู้ว่าควรจัดการเรื่องก่อน

หลูฉิงฆ่าตัวตาย

ทุกคนตามมาที่โรงพยาบาลเรื่อยๆ

สงจื่อหยูรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน เดินวนไปวนมา

"สถานการณ์เป็นยังไง"

โอกาสที่ได้แสดงจะไม่พลาดแน่นอน งานอดิเรกของสงจื่อฉิงคือการเขียน และงานของนักเขียนบทภาพยนตร์นั้นความสามารถทำให้อยู่แล้ว

นักเขียนที่ไม่ที่ไม่อยากเป็นนักเขียนบทภาพยนตร์ นั้นต้องไม่ใช่นักแสดงที่ดี

“ตัดข้อมือค่ะ โชคดีที่ฉันเห็นทัน ไม่งั้นคงไม่มีโอกาสได้ช่วยแล้วค่ะ” สงจื่อหยูก้มหัวลงและบีบน้ำตาออกมา

"ร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอ"เจอ๋ออวี่ตกใจมาก "ผมคิดว่าเธอแค่พูดเล่นเฉยๆ "

"คุณรู้เรื่องเหรอ! "สงจื่อหยูจับแขนของเจอ๋ออวี่ "คุณรู้เรื่องแล้วทำไมไม่ห้ามเธอล่ะ! แต่ปล่อยให้เธอทำสิ่งโง่ๆ! คุณคิดอย่างไรกันแน่! "

ถ้าเจอ๋ออวี่สามารถกินได้ ตอนนี้เขาคงอยู่ในท้องของสงจื่อหยูแล้ว

"อย่าตื่นเต้นเกิน เธอใจเย็นๆ ก่อน ผมคิดว่าเธอแค่ล้อเล่น ... " เมื่อนเกิดเรื่องแบบนี้ เขาก็รู้สึกผิดและอับอาย ...

"เป็นไปได้ยังไง หลูฉิงชอบคุณจะตาย เธอคิดถึงคุณตลอดตอนอยู่ที่อเมริกา! แต่คุณคิดว่าเธอแค่ล้อเล่น!” การแสดงของสงจื่อหยูต้องลงมือด้วย "คุณเป็นผู้ชายที่เลวจริงๆ! "

เมื่อฉินลี่เยี่ยและเฉียวอวี่ถงมาถึง เจอ๋ออวี่เพิ่งถูกสงจื่อหยูตบหน้าไปทีหนึ่ง

ทุกคนตกใจ

"จื่อหยู นี่เป็นอะไร มีอะไรพูดกันดีๆ ก็ได้นะ?

ในฐานะเพื่อนที่ดี เฉียวอวี่ถงอยากช่วยคุยกับสงจื่อหยูดีๆ

"ถงถง ตอนนี้หลูฉิงต้องเป็นแบบนี้ก็เพราะเขา ผู้ชายเลวๆ! "สงจื่อหยูไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ ท่าทางการตบหน้าครั้งหนึ่งไม่สามารถทำให้เธอหายโกธรได้

ฉินลี่เยี่ยพาเจอ๋ออวี่ไปข้างและถามสถานการณ์ให้รู้เรื่อง

ความจำต้องย้อนกลับไปครึ่งวันก่อน

Bình Luận ()

0/255