พ่อฮะ หนูจับได้หม่ามี๊คนหนึ่ง

บทที่178ทวงคืนความยุติธรรม2

บทที่178ทวงคืนความยุติธรรม2

อาจิ่นต้องไม่ดีใจแน่ๆ

“เฉินเหม่ยลี่เธอมีปัญหาอะไรก็พูดออกมาให้กระจ่าง ทำให้เด็กคนหนึ่งลำบากนี่มันเรื่องอะไรกัน?”โม่หวนพูดแทรก

ด้านเฉินเหม่ยลี่ก็ไม่ยอม ผลสุดท้ายทะเลาะกันใหญ่โต

ดึงดูดความสนใจทุกคนอย่างรวดเร็ว

เฉินเหม่ยลี่ยิ่งนานยิ่งพูดจาหยาบคาย “แค่ดูก็รู้ว่าเป็นพวกยาจก เข้าร่วมงานก็รู้จักแต่จะกิน”

“โอ้โห! พูดถึงใครน่ะ!” ซือฉีโกรธเป็นไฟ เทียบกันคนอื่นแล้ว เธอทะเลาะเก่งที่สุด โม่หวนและเฉียวอวี่ถงไม่เคยมีประสบการณ์ต่อสู้

ไม่นานก็ถูกเขากดจนอยู่หมัด

แม้ว่าตอนนี้เฉียวอวี่ถงจะเป้นคุณยายมหาเศรษฐีแล้ว มีเงินเยอะ เงินทองของตระกูลเฉียวเมื่อก่อนก็ไม่ถือว่าถึงยากจน

“หม่ามี๊ หนูจะไปหาป่าปี๊”อาจิ่นดึงแขนเสื้อเฉียวอวี่ถง

“อย่าเพิ่งไป หม่ามี๊จัดการได้!”เฉียวอวี่ถงสู้ตาย

“คุณเฉิน ทุกคนต่างยุ่งกัน เรื่องนี้คุณจะจัดการอย่างไร?”เฉียวอวี่ถงพูดปัญหาอย่างตรงประเด็น “แน่นอน พวกเขาต้องเข้าใจให้ชัดเจนถึงจุดหลักของปัญหานี้ เรื่องนี้พวกเธอต้องรับผิดชอบ”

“เหอะ! ไม่ต้องพูดอะไรพวกนั้น ชดใช้เงิน!”

“……” เฉียวอวี่ถงจนใจ “คุณนี่ในสายตามีแต่เรื่องเงินใช่ไหม พวกเรายังไม่ให้คุณชดใช้เค้กเลยนะ!”

เฉินเหม่ยลี่ร้อนรน “เสื้อผ้าของฉันตั้งกี่หมื่น เค้กก้อนเดียวของพวกเธอราคาเท่าไร! และเธอก็ยังเอามาฟรีจากงานเลี้ยงด้วย”

“พวกเธอคนไหนดูมีปัญหาอะไร”

“อื้ม”ฉินลี่เยี่ยจับตามองแล้ว “ให้เธอแก้ไขเองก่อน”บางครั้งก็เหมือนมีลูกสองคน

ที่ต่างกันคือเฉียวอวี่ถงเวลาเจอปัญหาแล้วไม่หัดมาขอความช่วยเหลือจากฉินลี่เยี่ยให้เป็นนิสัย เรื่องนี้ต้องฝึกฝนหน่อยแล้ว

“ไม่เข้าใจจริงๆ”Maxเพิ่งเจอเฉียวอวี่ถงและฉินลี่เยี่ยอยู่ด้วยกัน สไตล์การคบกันของพวกเขาก่อนนี้ไม่เข้าใจเลย

หวินอี้หัวเราะเบาๆ “ไม่เข้าใจน่ะถูกแล้ว ประธานฉินของพวกเรามีเรื่องที่ทำให้คนไม่เข้าใจอยู่เถอะนะ! ไว้มีเวลาฉันจะบอกนายอย่างละเอียด เพื่อนหลายคนของพวกเราล้วนถูกลากลงน้ำไปด้วย”

“……” Maxฟังแล้วรู้สึกว่าน่าสนใจมาก ดูแล้วการไปสู่ขอลูกสะใภ้จะไม่ง่ายอย่างที่คิด  “ไว้มีเวลาแล้วคุยกัน มีเวลาแล้วคุยกัน ตอนนี้ฉันไปดูก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น?”

ฉินลี่เยี่ยไม่พูดอะไร ดวงตาจ้องไปทางเฉียวอวี่ถงตลอด

เฉียวอวี่ถงไม่ใจเย็นแล้ว แต่ยิ่งรีบก็ยิ่งพูดไม่ออก

“ตอนนี้พูดไม่ออกแล้วใช่ไหน? พวกเธอดูเถอะว่าเรื่องจะคลี่คลายอย่างไร!”เฉินเหม่ยลี่เอาแต่ใจ “เอาอย่างนี้ ชดใช้เงิน ขอโทษต่อหน้าฝูงชน พูดจนกว่าฉันจะพอใจ เลือกเอาเองเถอะ!”

“ไม่ใช่ความผิดของพวกเราชัดๆ! เธอเถียงข้างๆคู ๆ”เฉียวอวี่ถงเลยขีดสูงสุด “ฉันโมโหจะตายอยู่แล้ว!”

เฉียวอวี่ถงตัดสินใจยื่นคำขาด

ครั้งนี้ดึงดัน

เดินออกจากกลุ่มคน มุ่งตรงไปตรงหน้าฉินลี่เยี่ย “สามี! ฉันถูกรังแก!”

อาจิ่นไร้เดียงสา ไม่เข้าใจจิตใจของผู้ใหญ่ เมื่อครู่ไม่ใช่พูดจาดแน่วแน่เหรอ?

ทำไมตอนนี้อยู่ๆก็กลัว

“อ่อ”ฉินลี่เยี่ยไม่ตอบสนอง

เฉียวอวี่ถงผิดหวังมาก

“คุณเกินไปแล้วนะ”

“อย่างนั้นคุณอยากให้ผมทำอะไร?”ฉินลี่เยี่ยทำเป็นไม่รู้อะไร ในใจกระจ่าง   “คุณไม่บอกอะไรผมเลยผมจะรู้ได้อย่างไร?”

“ช่วยฉันเอาคืน”

“ถงถง แต่ตอนนี้คุณไม่ได้อยู่ในท่าทางที่จะให้ผมช่วยคุณเลยนะ?”

เฉียวอวี่ถงเข้าใจแล้ว ฉินลี่เยี่ยตั้งใจอย่างชัดเจน “สามี ช่วยฉันทวงคืนความยุติธรรมได้ไหม?”

“ได้เลย”

ฉินลี่เยี่ยรับปากอย่างยินดี แต่หลังจากกลับบ้านเฉียวอวี่ถงคิดว่าจะคิดบัญชีกับฉินลี่เยี่ย  ตอนนี้ต้องร่วมมือกันเอาคืน

ตอนนี้ตัวเองถือว่าหนีจากสงคราม ถ้าไม่กล้ากลับเข้าไปต้องถูกหัวเราะเยาะตายแน่

“โห เรียกคนมาด้วย!”เฉินเหม่ยลี่โห่ร้องกับพวกไม่กี่คน ไม่ได้มีฉินลี่เยี่ยในสายตาเลย

ในสายตาของพวกเธอ ฉินลี่เยี่ยเป็นแค่คนหน้าตาดี มีออร่า ใส่เสื้อผ้าธรรมดา แถมเป็นชุดที่เฉียวอวี่ถงออกแบบ อยู่กับเฉียวอวี่ถงจะมีความสามารถแค่ไหนกัน?

เพราะความเข้าใจผิดนี้ของเธอ ภายหลังจึงได้เสียหน้า

“ถูกแล้ว!”เฉียวอวี่ถงมีความมั่นใจแล้ว

โม่หวนและซือฉีรอดูฉินลี่เยี่ยแก้ไขสถานการณ์ แม้ว่าฉินลี่เยี่ยจะใช้วิธที่หยาบคายที่สุดก็ดี ใช้เงินฟาดหัวเฉินเหม่ยลี่! อย่างไรเสียพวกเขาก็คิดว่าชนะแล้ว!

“อย่างนั้นตอนนี้คิดได้แล้วหรือยังว่าจะทำอย่างไร?”

ฉินลี่เยี่ยเสียงเย็นชา “เท่าไร?”

“สามหมื่น”เสื้อผ้าของเฉินเหม่ยลี่แค่หมื่นกว่าๆ ตั้งใจขึ้นราคาเองแล้ว

“นี่ล่ะ?”ฉินลี่เยี่ยชี้ไปที่รองเท้าของเฉินเหม่ยลี่

เฉินเหม่ยลี่ช่างไม่มีความอดทน “มีหรือไม่มีเงินกันแน่ ถามเยอะแยะขนาดนี้ไปทำไม? รองเท้าฉันคู่นี้สามหมื่นห้า!”

ฉินลี่เยี่ยก้มลงพูดกับอาจิ่นด้วยเสียงเบา เฉียวอวี่ถงไม่ได้ยินอะไรเลย

“นี่หนึ่งแสน”ฉินลี่เยี่ยดึงการ์ดใบหนึ่งออกมา “อาจิ่น โยนตามใจเลย!”

บนมืออาจิ่นมีเค้ก ช็อคโกแลต แยมและเนยเยอะแยะไปหมด พอได้ยินคำสั่ง ก็ปาทั้งหมดไปที่ตัวของเฉินเหม่ยลี่

ดวงตาของทุกคนเบิกโต นี่มันกะทันหันเกินไป……

 

Bình Luận ()

0/255