พ่อฮะ หนูจับได้หม่ามี๊คนหนึ่ง

บทที่185 เสียใจในภายหลัง

บทที่185 เสียใจในภายหลัง

ตระกูลถังพอใจกับปฏิกิริยาของตู้โป๋เหวินมาก การท้องก่อนแต่งงานในสมัยนี้มีให้เห็นไม่น้อย มักจะเป็นคนที่ไม่มีความรับผิดชอบ จุดนี้ตู้โป๋เหวินดีกว่าคนพวกนั้นมาก

ความสงสัยของตระกูลถังฝ่ายเดียวไม่ยุติธรรม

เพราะจริงๆตู้โป๋เหวินขอโทษแล้ว พวกเขากังวลเรื่องปัญหาการสั่งสอนของครอบครัว

“โป๋เหวิน อย่างนั้นเธอรีบบอกเรื่องมงคลกับพ่อแม่เธอ พวกเราสองตระกูลปรึกษาวันฤกษ์งานยามดีกัน พวกเธอจดทะเบียน จัดพิธีเล็กๆสักหน่อย”คุณนายถังคิดเรียบง่ายกว่านายท่านถัง กระตุ้นให้ทั้งสองแต่งงานกันมาตลอด พูดตรงๆไม่อ้อมค้อม

“ได้ครับ”ตู้โป๋เหวินพยักหน้ารับอย่างรวดเร็ว

……

เฉียวอวี่ถงเพียงแค่ทิ้งข้อความหยั่งเชิงไว้ให้รุ่นพี่ในวีแชท คำนวณความต่างของเวลาของออสเตรเลียกับที่ประเทศ

คิดว่าอีกฝ่ายไม่น่าตอบกลับอย่างรวดเร็ว วางโทรศัพท์ลงแล้วไปที่ห้องหนังสือ

ในเมื่อเข้ารอบชิงชนะเลิศแล้วก็ไม่สามารถปล่อยปะละเลยได้

ฉินลี่เยี่ยอยู่ที่ห้องครัวได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่ห้องรับแขก

“มีเพื่อนวิดีโอคอลหาเธอน่ะ”

“หา?”เธอไม่เคยใช้วิดีโอคอลในวีแชทมาก่อน เพราะไม่ได้มีคนที่ไม่ได้เห็นหน้าแล้วจะอยู่ไม่สุขประเภทนั้น

“หา! เป็นรุ่นพี่!”เฉียวอวี่ถงตื่นตัว “คิดไม่ถึงเลยจริงๆว่าเธอจะตอบกลับมาเร็วอย่างนี้”

ตื่นเต้นจนเธอลืมรับวิดีโอคอล

“ถ้าเธอยังไม่รับเขาจะวางแล้วนะ”

เฉียวอวี่ถงเพิ่งจะมีปฏิกิริยาฉินลี่เยี่ยก็นั่งลงข้างๆเธอ

“ฮัลโหล ไม่ได้เจอกันเสียนาน”

รุ่นพี่ยังคงเป็นรุ่นพี่คนนั้น อ่อนโยนเป็นมิตร ดูเหมือนไม่เคยโกรธใคร

เฉียวอวี่ถงไม่เคยเห็นเธอโกรธใครเลยจริงๆ

“รุ่นพี่คะ ที่นี่ตอนนั้นกี่โมงคะ?”

“เธอทายว่าที่ไหน?”รุ่นพี่ไม่ได้ตอบตรงๆ เอาหน้าจอหมุนไปรอบๆ “รู้สึกคุ้นๆบ้างไหม?”

“รุ่นพี่ พี่อยู่ที่เมืองจิ่นเฉิง!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้ว ใช่แล้ว!”

รุ่นพี่เพิ่งกลับประเทศ ตอนนี้อยู่ที่สนามบิน

ฉินลี่เยี่ยกลายเป็นอากาศท่ามกลางการสนทนาของพวกเธอ

“ถงถง หนุ่มหล่อข้างๆเธอคือใครเหรอ?”

ฉินลี่เยี่ยถูกนึกถึงขึ้นมาแล้ว เป็นเรื่องที่น่าดีใจจริงๆ

“อ้าว ตื่นเต้นที่ได้เจอพี่จนลืมเรื่องที่ฉันจะพูดกับพี่เลย”เฉียวอวี่ถงนึกขึ้นได้ถึงจุดประสงค์ที่ติดต่อซือหยู่ไป “รุ่นพี่ ไม่กี่วันนี้พี่มีเวลาไหมคะ? ฉันจะแต่งงานแล้ว พี่สามารถเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้ฉันได้ไหมคะ?”

ซือหยู่คิดไม่ถึงว่าเรื่องจะกะทันหันแบบนี้

ปฏิกิริยาที่แสดงกลับมาก็ไม่ใช่ดีใจ

“สามีเธอหล่อมากเลย”

เฉียวอวี่ถงหน้าแดงเพราะประโยคนี้

“ตอนไหน ที่ไหนล่ะ? ฉันต้องไปแน่ๆ สองวันนี้เธอก็น่าจะไม่มีเวลาแล้ว พวกเราเจอกันที่งานแต่งงานของพวกเธอแล้วกันนะ”ซือหยู่เพิ่งจะกลับประเทศ หลายอย่างก็ไม่ได้รีบในช่วงนี้

เฉียวอวี่ถงพยักหน้า

“ได้! ขอบคุณนะคะรุ่นพี่”

ฉินลี่เยี่ยพูดแทรก “รุ่นพี่ซือให้ผมส่งคนไปรับที่สนามบินไหมครับ?”

“ไม่ต้องหรอก คุณทำงานเถอะ ฉันเรียกรถกลับได้”ซือหยู่บอกว่าจะกลับบ้าน วางสายวิดีโอคอล

ความดีใจของเฉียวอวี่ถงแสดงอยู่บนหน้าในตอนนี้ “คิดไม่ถึงว่ารุ่นพี่จะกลับมาพอดี”

“แสดงให้เห็นว่าช่วงเวลาที่เราเลือกนั้นพอดิบพอดี”อย่างนี้ฉินลี่เยี่ยก็ไม่ต้องเห็นเฉียวอวี่ถงเร่งรีบอย่างไม่เป็นสุขแล้ว

“มะรืนผมจะส่งคนไปรับคุณย่ามานะ”

“โอเค”เฉียวอวี่ถงพยักหน้าไม่ได้พูดอะไรอีก

แต่ฉินลี่เยี่ยยังมีสิ่งที่ยังไม่ได้พูดออกไป

ผู้รับคำขอ ไม่กี่วันก่อนนี้ยังเอาตัวเองไม่รอดถึงตอนนี้ก็มีโอกาสพูดขึ้นมา

เฉียวหย่วนมาหาเขา

คนเป็นพ่ออยากจะมาร่วมงานแต่งงานลูกสาวเป็นเรื่องปกติ

ฉินลี่เยี่ยไม่ได้รู้สึกอะไร เพียงแค่ไม่อยากให้ต่อไปเฉียวอวี่ถงต้องมาเสียดายเรื่องนี้

เหตุการณ์ที่มีครั้งเดียวในชีวิต พยายามทำให้สมบูรณ์แบบที่สุด

“ถงถง ผมอยากถามคุณหน่อย งานแต่งงานของเราต้องเชิญคุณลู่ไหม?”ครั้งที่แล้วที่ฉินลี่เยี่ยพูดว่าเฉียวหย่วนเป็นพ่อตาก็โดนฉะไป “ผมคิดว่าคุณย่าคงอยากให้ทั้งครอบครัวอยู่พร้อมหน้า”

ทีแรกเฉียวอวี่ถงอยากจะปฏิเสธ

เพราะฉินลี่เยี่ยพูดถึงคุณนายลู่ขึ้นมา ดังนั้นเลยต้องสงบใจให้นิ่งสักหน่อย

“แล้วแต่พวกคุณ”

ก็เป็นอันว่าตกลงแล้ว

“โอเค ผมจะไปจัดการ พวกเรากินข้าวกันเถอะ”พ่อครัวเตรียมอาหารเย็นเสร็จแล้ว “มีแต่ของที่คุณชอบทั้งนั้นเลย”

เฉียวอวี่ถงลุกขึ้นยื่นนิ้วออกมาชี้ไปยังฉินลี่เยี่ยแล้วพูด “ฉันบอกคุณไว้เลยนะ ไม่ต้องคิดจะเอาอาหารมาล่อฉัน ฉันไม่ใช่คนง่ายๆแบบนั้น!”

“ได้ได้ ผมเข้าใจ……” ฉินลี่เยี่ยไร้ซึ่งภาพลักษณ์โดยสิ้นเชิง

“คุณไปนอนห้องเสี่ยวจิ่น”

“ทำไมล่ะ?”

“ฉันอยากนอนเตียงใหญ่ๆคนเดียว”เหตุผลของเฉียวอวี่ถงไม่ชวนเชื่อเลย “ฉันไม่อยากเบียดกับคุณ”

ฉินลี่เยี่ยไม่ฟัง “อย่างนั้นพวกเราใช้แก้ขัดไปก่อนวันหนึ่ง พรุ่งนี้ผมจะไปซื้อเตียงใหญ่ๆ!”

ความเล็กใหญ่ของห้องนอนตายตัว เตียงจะใหญ่ได้แค่ไหน?

“ฉินลี่เยี่ย ช่วงนี้คุณเอาใหญ่แล้วนะ”

“ใช่เหรอ? เรื่องที่ควรจ่ายเงิน ไม่ต้องประหยัดอย่างเด็ดขาด”หลักการของฉินลี่เยี่ย “พวกเราย้ายไปบ้านที่ใหญ่หน่อย แบบนี้ก็สามารถวางเตียงที่ใหญ่มากๆได้แล้ว”

“……บ้านหลังใหญ่มีหลายห้อง?”

ฉินลี่เยี่ยพยักหน้า

หลังจากเข้าใจความหมายของเฉียวอวี่ถงก็รีบยกมือปัด “ไม่ใช่ ไม่ใช่ ห้องไม่เยอะ แต่ห้องใหญ่มากๆ ของเราหนึ่งห้อง ของเสี่ยวจิ่นหนึ่งห้อง”

“ฉันจะนอนแล้ว”

วันนี้เฉียวอวี่ถงเหนื่อยล้าทั้งกายใจ เริ่มจากวุ่นวายเรื่องจะหย่า จากนั้นพบว่าถูกฉินลี่เยี่ยพาไปเล่นตุกติกที่ หย่าก็ไม่ได้หย่าแล้ว

จากนั้นยังไปเดินเล่นอยู่นาน เหนื่อยจนไม่ไหว

ฉินลี่เยี่ยยังอยากคุยกับเธอ ผลสุดท้ายพบว่าอีกฝ่ายหลับแล้ว

เรื่องที่น่าดีใจที่ในตอนกลางคืนคือมีคนมาบอกข้างหูของคุณว่าราตรีสวัสดิ์ ตอนตื่นนอนคนคนนั้นก็ยังอยู่ข้างคุณ

จูบที่หน้าผากของเฉียวอวี่ถงเบาๆหนึ่งครั้ง

ฉินลี่เยี่ยก็นอนอยู่ข้างเธอหลับตาลง

……

ฉินฉิงบอกกับพยาบาลว่าเฉาซวนมีเรื่องที่ต้องบอกกับเธอทันที

เธอตื่นมาก็ตอนพลบค่ำ

“ฟื้นแล้ว?”

ฉินฉิงและเฉาซวนไม่คุ้นเคยกัน

ฉินลี่เยี่ยไม่เคยแนะนำทั้งสองให้รู้จักกัน

พวกเขาคบกัน อันที่จริงไม่เข้าใจทั้งสองฝ่าย

“พวกเรารู้จักกันเหรอ?”เสียงแผ่วเบามากๆ ถ้าไม่ระวังอาจทำผิดได้

สถานการณ์ของเฉาซวน ฉินฉิงเข้าใจกระจ่างแล้ว เพราะบนร่างกายมีแต่บาดแผล ง่ายต่อการดึงดูดความเห็นใจจากทุกคน

ฉินฉิงเห็นแล้วก็พูดไม่ออก ฉินลี่เยี่ยคงเพราะแบบนี้ถึงได้มีปัญหากับเฉียวอวี่ถง

เรื่องนี้ได้แค่โทษว่าคู่แข่งเก่งเกินไป……

“สวัสดีค่ะคุณเฉา ฉันชื่อฉินฉิง เป็นน้องสาวของฉินลี่เยี่ย”

“อ่อ ขอโทษที พวกเราไม่เคยเจอกันมาก่อนก็เลย……” ก็เลยไม่รู้จักกัน ตอนนี้คงกระอักกระอ่วนน่าดู “แค่กๆ”

“ดื่มน้ำหน่อยสิ”ฉินฉิงช่วยเอาแก้วให้เฉาซวนและพยุงเธอให้ดื่ม “อยากกินอะไรไหม ร่างกายของคุณอ่อนแอเกินไปแล้ว”

“ขอบคุณนะ ฉันไม่หิวน่ะ”เฉาซวนสีหน้าอ้าวว้างหมดอาลัยตายอยาก “ลี่เยี่ยล่ะ?”

ตอนที่เฉาซวนยังไม่ฟื้น ฉินฉิงยืนกรานจะต้องทำให้เฉาซวนเข้าใจถึงสถานะของตัวเอง ต่อไปอยู่ให้ไกลจากฉินลี่เยี่ยหน่อย แต่ตอนนี้ คำพูดแรงๆก็ไม่ออก อยากจะไม่สนใจปัญหานี้จริงๆ

“เขาไปเตรียมงานแต่งงานเหรอ?”เฉาซวนก็สามารถทายได้

“อื้อ ใช่”

“เห้อ……” ในใจของฉินฉิงสลด ตัวเองเป็นผู้หญิงคนหนึ่งเห็นเฉาซวนยังอยากปกป้องเธอ ไม่ต้องพูดถึงคนที่เคยคบกันอย่างฉินลี่เยี่ย?

เฉาซวนพยักหน้า

“คุณฉิน ขอโทษนะ ฉันเหนื่อยแล้ว อยากพักผ่อน”

“โอเค คุณนอนสักหน่อย ฉันจะให้พยาบาลเตรียมอาหารมาส่งให้ ไม่อยากกินก็ต้องกิน แบบนี้ร่างกายคุณถึงจะดีขึ้นได้เร็วๆ”

“ขอบคุณค่ะ”

ฉินฉิงช่วยปิดประตูให้เฉาซวนเบาๆ

ได้ยินเสียงร้องไห้แว่วๆจากในห้อง

พูดไม่ออกบอกไม่ถูกจริงๆ ตอนนี้ฉินลี่เยี่ยเริ่มต้นใหม่แล้ว เธอเสียดายมาก

“พี่ชายฉันเลิกกับเฉาซวนเพราะอะไรกันแน่?”กู้เจอ๋ออวี่เป็นสารานุกรมเล่มเล็กเกี่ยวกับเรื่องของฉินลี่เยี่ย “วันนี้ฉันเจอเฉาซวนแล้ว ไม่สบายใจเลย”

ฉินลี่เยี่ยยกเรื่องของเฉาซวนให้กู้เจอ๋ออวี่ ตู้โป๋เหวินไม่ยอมรับเรื่องพวกนี้แน่ ตัวแปรเยอะเกินไป ที่สำคัญที่สุดคือไม่อยากขัดใจเฉียวอวี่ถงกับฉินฉิง

ตอนนี้ความคิดของฉินฉิงค่อนข้างซับซ้อน ประเด็นคือแยกแยะไม่ได้ว่าตัวเองอยู่ฝั่งไหนกันแน่

“ใช่แล้ว พี่ชายเธอให้ฉันช่วยเฉาซวนจัดการเรื่องหย่า เธออย่าเข้าใจผิดเด็ดขาด เรื่องนี้ฉันก็ฝืนใจอยู่มาก ใครใช้ให้ฉันรับเงินเดือนจากพี่เธอล่ะ!”อธิบายความสัมพันธ์ของตัวเองอย่างชัดเจน โดนลากลงไปด้วยไม่ได้เด็ดขาด “เหตุผลที่พวกเขาเลิกกันคือเงิน”

“เพราะเฉาซวนรู้สึกว่าไม่คู่ควรกับพี่ชายฉันเหรอ?”

“หึ เฉาซวนเพราะรังเกียจที่พี่ชายของเธอจน”

สมองของฉินฉิงมึนงงไปหมด ตรรกะแบบนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว ฉินลี่เยี่ยจนแล้วใครจะรวย?

ตระกูลเสิ่นเป็นตระกูลใหญ่ รากฐานไม่เลว ฉินลี่เยี่ยโดดเด่นในหมู่คนรวยมาตั้งแต่เด็กจนโต

“ตอนนั้นฉินลี่เยี่ยไม่ได้บอกตัวตนชัดเจน เฉาซวนก็ไม่ได้ถาม ไปๆมาๆก็กลายเป็นความคิด ต่อมาเฉาซวนไปต่างประเทศกับคนมีเงิน คนมีเงินคนนั้นน่าจะเป็นสามีเธอในตอนนี้

พี่ชายเธอเซื่องซึมหลังจากเลิกกันอยู่นาน

“อ่อ……” ฉินฉิงพยักหน้า ยังคงไม่เข้าใจ “ฉันว่าเฉาซวนไม่น่าเป็นคนเห็นแก่เงิน”

กู้เจอ๋ออวี่ไม่ว่าฉินฉิงว่าสรุปเร็วเกินไป

เดี๋ยวก็จะพบปัญหาอย่างช้าๆ

“ไม่สำคัญ ลี่เยี่ยคบกับถงถงอยู่กันดี คนอื่นที่เป็นอดีตก็แค่อดีต”

ความสับสนของฉินฉิงคือไม่อยากเห็นเฉาซวน เพราะเห็นแล้วเธอก็จะเห็นใจ

เฉาซวนไม่ได้นอน ตอนนี้เธอดูโทรศัพท์

“หรือว่าคุณมีความสามารถแค่นี้?”เธอรู้ว่าคนที่ส่งข้อความมาคือใคร และก็รู้ว่าเหตุผลของข้อความนี้คืออะไร

ครั้งนี้เธอทุ่มเททำขนาดนี้ยังไม่สามารถทำให้เฉียวอวี่ถงเลิกกับฉินลี่เยี่ยได้

แสดงให้เห็นว่าตำแหน่งของเธอในใจของฉินลี่เยี่ยนั้นไม่พอ

เธอไม่ได้เฉยเมยกับข้อความ หลับตาตั้งสติ

คิดวางแผน “ต้องมีสักวันที่คุณจะกลับมาอยู่ข้างฉัน!”

……

วันแต่งงาน

เฉียวอวี่ถงได้เจอรุ่นพี่ที่ไม่ได้เจอกันนาน

หลังจากความรีบเร่งไม่กี่วันก่อน นี่เป็นอีกครั้งที่พวกเขาได้เจอกัน

ซือหยู่คิดว่าจะกลับมาทำงาน บรรณาธิการนิตยสารหรืองานเขียน

“ฉันจะบอกให้ เจอเธอครั้งนี้เธอดูมีราศีมากเลย”

“ไม่ได้ล้อเล่นนะ สามีเธอนี่ใช้ได้เลย ฉันได้ยินว่าที่นี่ค่าบริการสูงมาก คนธรรมดาใช้บริการไม่ได้หรอก งานแต่งของพวกเธอสามารถเลือกสถานที่ที่หรูขนาดนี้ได้ ทำให้เพื่อนอย่างพวกเราได้อาศัยใบบุญไปด้วย”

ความสามารถในการสังเกตของเธอเฉียบแหลมจริงๆ เห็นเฉียวอวี่ถงตอนนี้ที่นี่กับในวิดีโอคอลไม่เหมือนกันเลย

Bình Luận ()

0/255