พ่อฮะ หนูจับได้หม่ามี๊คนหนึ่ง

บทที่245 ปฏิรูปทัศนคติทั้งสาม

บทที่245 ปฏิรูปทัศนคติทั้งสาม

“หึ!ฉันจะไปถามเขา”เฉาซวนก้าวเท้ายาวเดินไปหาฉินลี่เยี่ย

เฉียวอวี่ถงยืนส่ายหน้าอยู่ไกลๆ

พูดขึ้นมาเฉาซวนก็ถือว่าเป็นคนประหลาดคนนึง

ทุกครั้งที่ตัวเองเจอหล่อนก็ต้องปฏิรูปทัศนคติทั้งสาม

“ลี่เยี่ย เฉียวอวี่ถงบอกว่าคุณล้มละลาย จริงไหม?”นี่คือปัญหาที่เฉาซวนใส่ใจที่สุด รวมถึงว่าหล่อนจะยังพัวพันกับลี่เยี่ยต่อไปไหม“ฉันไม่เชื่อ ลี่เยี่ย คุณเก่งขนาดนั้นจะเป็นไปได้ยังไง?”

“ยังไม่ล้มละลาย ก็แค่หุ้นดิ่งลงค่อนข้างรุนแรง ตอนนี้ต้องการเงินหมุนเวียนหลายพันล้านถึงจะสามารถหยุดปัญหาได้ ไม่รู้ว่าต่อไปจะเป็นยังไง ……

ใช่สิ?ผมจำได้ว่าเมื่อก่อนคุณรู้จักนักลงทุนกลุ่มนึงช่วยแนะนำให้ผมได้ไหม บางทีผมอาจจะมีโอกาสรอด”

ฉินลี่เยี่ยพูดกึ่งจริงกึ่งหลอก ช่วงนี้อยู่โรงพยาบาลก็ไม่มีไม่ใส่ใจเรื่องของบริษัท

แน่นอนว่าพวกเขาต้องการเงินลงทุนจากภายนอก แต่ว่าจำนวนที่พูดถึงทำให้คนตกใจจริงๆ

เฉาซวนตกใจไป เงียบอยู่นานถึงพูด“ลี่เยี่ย ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากช่วยคุณจริงๆ ก็แค่ฉันไม่มีความสามารถแบบนี้จริงๆ ……”ท่าทางอึดอัด เหมือนว่าเป้าหมายของฉินลี่เยี่ยจะสำเร็จแล้ว

“ตอนนี้รู้แล้ว คุณหนูเฉากำลังคิดว่าจะพาเขาไปด้วยใช่หรือเปล่า ฉันช่วยพวกคุณเรียกรถได้นะ”

ฉินลี่เยี่ยมองเฉียวอวี่ถงด้วยสายตาเฉียบคม แฝงไปด้วยความไม่พอใจและน้อยใจ

สมองของเฉาซวนใช้ไม่ได้การจริงๆ เจอสถานการณ์แบบนี้ก็อยากหนีก่อนเป็นอันดับแรก

“พวกคุณคุยกันเถอะ ฉันคิดได้ว่ามีเรื่องต้องทำ ……”

แบบนี้แหละ หวังว่าจะไม่มีอีก

ฉินลี่เยี่ยเดินไปข้างหน้า

เฉียวอวี่ถงที่ตามอยู่ข้างหลังเหนื่อยหน่อยๆ คุณเดินช้าๆหน่อย!”

“คุณเริ่มจะทิ้งผมแล้ว”

“เอ่อ……”ที่เฉียวอวี่ถงพูดเมื่อกี้อยากพูดให้เฉาซวนฟัง แต่ว่าตอนนี้ฉินลี่เยี่ยบ้าหรือไง“คุณมันใจแคบจริงๆ!”

ฉินลี่เยี่ยมีเหตุผลเพียงพอเลยพูดอย่างหนักแน่น“งั้นทำไมล่ะ?”

หล่อนเหยียบไปโดนหิน สะดุดลงนิดหน่อย“โอ้ย!”

ฉินลี่เยี่ยหันไปมอง รีบเดินเข้าไป ปัญหาคือมีคนไวกว่า

คือเจิ้งอี้

“ทำไมคุณไม่ระวังแบบนี้?”

“ฉันไม่เป็นไร”

ฉินลี่เยี่ยรู้สึกผิดในใจลึกๆ

ก็แค่อยากล้อเล่น บวกกับความสุขหน่อยๆ ไม่ได้อยากให้เฉียวอวี่ถงบาดเจ็บ

“พี่เขย ปล่อยมือได้แล้วนะครับ”

เจิ้งอี้ไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับ เฉียวอวี่ถงเลยเอาแขนของตัวเองออกมาจากมือเจิ้งอี้

เจิ้งอี้อึ้งไป ฉินลี่เยี่ยเอายาเสพติดอะไรให้เฉียวอวี่ถงนะ……

“เจิ้งอี้บังเอิญจัง”เฉียวอวี่ถงลุกขึ้น ขาที่บาดเจ็บก็ปวด “คุณมาที่นี่ทำไม?”

“มาดูคุณ”เจิ้งอี้กัดฟันพูด แต่ว่าตอนที่พูดกลับมองไปที่ฉินลี่เยี่ย “คุณกลับเขาไปมาหาสู่กันได้ดีนี่?”

ที่สำคัญคือเจิ้งอี้ไปเอาจริงๆ

“อย่าโกรธสิ”เฉียวอวี่ถงเข้าใจมากที่ฉินลี่เยี่ยดูเปลี่ยนไปอีกอย่างเขาก็เกิดเรื่องเยอะมาก

คำพูดพวกนี้ตรงหน้าเฉียวอวี่ถง เฉียวอวี่ถงก็เหมือนเด็ก

บาดแผลที่ขาของเฉียวอวี่ถงไม่เป็นอุปสรรคมากนัก

“กลับไปนอนบ้านเถอะ

เขาไม่อยากแพ้ให้ฉินลี่เยี่ย

“เจิ้งอี้ เรามีบ้านของเรา”

เจิ้งอี้“……”

จับหน้าผากตัวเอง แล้วก็จับหน้าผากเฉียวอวี่ถง

ในใจฉินลี่เยี่ยกำลังขำ ดีที่เฉียวอวี่ถงไม่ฉลาดเรื่องความรักเท่าไหร่

“พอดีเลย

บางครั้งฉินลี่เยี่ยก็สงสัยว่าการตัดสินใจของตัวเองถูกต้องหรือไม่

“ถ้าผมไม่ล้มละลายคุณยังจะอยู่กับผมอีกไหม?”คำถามของฉินลี่เยี่ยลึกลับมาก และก็ไม่แสดงความคิดตรงๆจากข้างในใจ

“ฮ่าฮ่าฮ่า ตอนนี้คุณก็ไม่ได้ล้มละลายนี่ แค่อาจจะล้มละลาย

“โอเค

ทุกครั้งที่โกหกเขามักจะถือความคิดที่โชคดีไว้ ……

ฉินลี่เยี่ยอยู่กับเฉียวอวี่ถงได้ไม่นาน เขาก็ไปบริษัท ต้องจะการเรื่องมากมาย

ส่วนหล่อนก็อยู่บ้าน เรียนรู้การทำอาหาร รอเขากลับมา

ขณะที่อ่านหนังสือ ก็มีข้อความจากวีแชท

เป็นโม่หวนกับซือฉี

ปัญหาคือตอนนี้เป็นเวลาทำงานของพวกเขา ……

ตอนนี้หน้าที่รับผิดชอบหลักของโม่หวนกับซือฉีคือเจอกับเฉียวอวี่ถงจากนั้นก็โน้มน้าวให้หล่อนกลับไปทำงาน

เฉียวอวี่ถงมองที่อยู่ก็รีบเปลี่ยนชุด เวลาไม่มากแล้ว บวกกับเวลาเดินทางอีก

พวกเขาเตรียมตัวเจอกัน

“ดูเหมือนพวกเธอสองคนมีเรื่องอะไรจะพูดนะ?”เฉียวอวี่ถงเห็นพวกเขาดูลึกลับ อึดอัดจริงๆ“พูดเถอะ?”

โม่หวนพูดด้วยรอยยิ้ม “ถงถง

ซือฉีดึงมือหล่อน ระหว่างผู้หญิงพูดกันก็จะใกล้ชิดกันมากขึ้น “เธอเพอรืเฟคขนาดนี้ ไม่ออกแบบก็น่าเสียดายมาก เพื่อนที่ทำงานต่างคิดถึงเธอ เธอกลับไปเถอะ

“ตอนนี้พวกเราก็เจอกันเมื่อไหร่ก็ได้นี่ เวลาพวกเธอคิดถึงฉันก็นัดฉันออกมาได้”

“เห้อ แต่เธอรักการออกแบบนี่ คิดดูนะ ตอนนั้นเธอมีปริญญาการออกแบบเสื้อผ้าสองใบเพื่ออะไร?”ตอนมหาวิทยาลัยพวกเขาก็ดูถูก และก็อิจฉามาก อิจฉาเฉียวอวี่ถงที่ไม่ใช่นักเรียนสาขาแต่กลับสามารถไปได้สูงเท่ากับพวกเขาที่เรียนโดยเฉพาะ และยังเก่งกว่านักเรียนในคลาสบางคนด้วยซ้ำ

เฉียวอวี่ถงซาบซี้งหน่อยๆแล้ว

“ถงถง เธอไปทำงานกับพวกเราเถอะ

“โอเค โอเค ฉันไป ฉันไป” เชิญอย่างจริงใจแน่นอนว่าไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

“เธอพาประธานฉินไปด้วยกันได้นะ กินข้าวด้วยกัน เราไม่ได้คุยกันนานมากแล้ว”ความสัมพันธ์ของฉินลี่เยี่ยกับพวกเขาถือว่าไม่เลวเลย “เธอโทรไปถามสิ

ถึงเฉียวอวี่ถงไม่ได้เต้มใจมากแต่ก็ตอบรับไป

Bình Luận ()

0/255