บทที่247 เดท

“เปล่า ผมว่าดีมาก ไปมิลานไม่ได้ชั่วคราว แต่ว่าความฝันเป็นนักออกแบบเสื้อผ้าของคุณจะทิ้งไปไม่ได้ อยู่บริษัทออกแบบกอล์ฟเทคก็จะได้ฝึกมากขึ้น”

พวกเขาต่างคิดถึงอีกฝ่ายตอนที่อีกฝ่ายไม่รู้จะทำไง

“เรื่องของบริษัทหยวนหยางกรุ๊ปผมกำลังจัดการ คุณไม่ต้องห่วง เรื่องเล็กๆพวกนี้ทำอะไรผมไม่ได้หรอก”อุปสรรคมีอยู่แล้ว แต่วิธีมีมากกว่าอุปสรรคเยอะ

เฉียวอวี่ถงพยักหน้า

หล่อนเชื่อความสามารถของฉินลี่เยี่ย แต่ว่าเขาพูดชิลเกินไป เรื่องนี้มันไม่ง่ายเลย

“สามีฉันมีความสามารถอยู่แล้ว แต่ว่าอย่าชิลเกินไป ต้องทำดีๆ”

ในเมื่อตัวเองช่วยเขาไม่ได้ เลยได้แต่พูดเพื่อให้กำลังใจเขา

“เห้อ แต่ฉันไม่เก่งหรอก ยังห่างไกลจากสามีอีกเยอะ”

“คุณเก่งมากแล้ว ยังไงคุณก็อายุน้อยกว่าผม”อีกอย่างฉินลี่เยี่ยก็ได้แต่หวังว่าเฉียวอวี่ถงจะได้ทำสิ่งที่ตัวเองชอบ ดีใจมีความสุขก็พอแล้ว “ตอนคุณอายุเท่าผมอาจจะเป็นนักออกแบบนานาชาติเลยก็ได้ ผมกังวลว่าตอนนั้นอาจจะไม่คู่ควรกับคุณแล้วน่ะสิ”

“อย่าล้อฉันเล่นสิ”

ระหว่างทางที่พวกเขาคุยกันมีผลมาก

นี่เลยเป็นเรื่องที่เขียนเกี่ยวกับความรู้สึกจริงๆ

……

ตระกูลถัง

ตู้โป๋เหวินทำด้วยตัวเองไม่ได้ก็เลยเรียกความช่วยเหลือจากต่างประเทศมาช่วย

“ลุงกับป้าสวัสดีค่ะ”ตู้เชียนเชียน“ช่วงนี้พ่อหนูเอาแต่พูดว่าให้หนูมาเยี่ยมท่านทั้งสอง แต่ว่ายุ่งมากก็เลยลากยาวมาถึงตอนนี้ หวังว่าพวกท่านจะไม่ว่า”ตู้เชียนเชียนยังเด็ก แต่รู้จักการเข้าหาผู้คน

ต้องโทษนายท่านตู้ที่เอาใจเด็กหญิงคนนี้เป็นพิเศษ

“จะว่าได้ไงล่ะ?”

คุณนายถังชอบเด็กสาว เห็นตู้เชียนเชียนก็หอม

“ป้าคะ ดูแลตัวเองดีจัง!ถ้าไม่ใช่ญาติกันหนูก็คงเรียกว่าเป็นพี่สาวแล้ว”

“ปากหวานจังเลย”

เอาใจพวกเขาเสร็จ ตู้เชียนเชียนก็ช่วยตู้โป๋เหวินต่อสู้เพื่ออำนาจหุ้นในมือของพวกเขา

แบบนี้ความน่าจะเป็นในการประนีประนอมของถังจิงก็สูงขึ้น

ผู้หญิงสองรุ่น คุยกันแบบไม่มีเรื่องรุ่นอายุเข้ามาเกี่ยวข้อง

หรือบางทีคุณนายถังตามเทนด์มากเกินไป หรือบางทีตู้เชียนเชียนอาจจะเคยชินกับเรื่องพวกนี้จนไม่จำเป็นต้องฝึกก็พูดออกมาได้

ที่ด้านบน

ถังจิงกับตู้โป๋เหวินใช้เวลาอยู่ด้วยกันสองสามวัน

ตู้โป๋เหวินไม่ยอมแพ้

หล่อนอธิบายความรู้สึกในใจตัวเองไม่ออก ทั้งดีใจทั้งไม่ดีใจ

ตู้โป๋เหวินดูแลอย่างดี กลัวว่าบนบันไดก่อนหน้านี้จะพื้นลื่นเกินไปก็เลยเลือกพรมที่ดีที่สุดมาปูที่บันไดด้วยตัวเอง

ทุกครั้งที่ถังจิงลงมาไม่ว่าหล่อนจะเต็มใจไม่เต็มใจ ต่างเป็นตู้โป๋เหวินที่ประคองลงมา

ถังจิงทำตัวไม่ถูก

“พี่สะใภ้ พี่หนูกับหนูต่างกัน

ถึงกังวลเรื่องอีคิว

โดนน้องสาวดูแคลน

บางเรื่องพูดว่าไม่แคร์ แต่ว่าพูดออกมาก็กลายเป็นปัญหาได้

ตู้โป๋เหวินจะอาจจะมุ่นมั่นได้ไงล่ะ ถึงจะมุ่งมั่นจริงๆแต่ก็เป็นกับเฉียวอวี่ถง ไม่เกี่ยวกับถังจิง

ในหัวถังจิงวิเคราะห์เรื่องนี้อย่างละเอียด อีกอย่างก็รู้สึกพะวงเรื่องที่ถังสิงทำ

ตู้เชียนเชียนรอถังจิงตอบ ถังจิงกลับฟุ้งซ่าน“พี่สะใภ้สาม

ถังจิงร่าเริง เด็กก็จะได้รับไปด้วย

“งั้นก็ดี

นี่ล่ะนะที่เรียกว่าพอฝ่ายตรงข้ามยอมรับผิดก็ตีเขา

ตู้เชียนเชียนไม่เคยคลอดลูก ไม่เคยเลี้ยงลูก

ในใจตู้โป๋เหวินคิดว่าเรียกคนมาไม่ผิดจริงๆ

“พี่สะใภ้

“ก่อนหน้านี้พี่เย็บเสื้อผ้าด้วยแหละ แต่ว่านานแล้วก็ยังทำไม่เสร็จ

“ฮ่าฮ่าฮ่า ได้ค่ะ”ตู้เชียนเชียนเป็นคนพูดเก่ง

หล่อนไม่เคยลอง

ก็แค่อยากคุยส่วนตัวกับถังจิง เลยหาโอกาส

ด้านล่างเหลือแค่นายท่านถัง

“น้องสาวเธอไม่เลวเลย อาจจะโน้มน้าวถังจิงได้”คุณนายถังก็โน้มน้าวแล้วเช่นกัน แต่ว่าถังจิงดื้อ พูดอะไรก็ไม่ฟัง “โป๋เหวิน อย่าเพิ่งใจร้อนนะ เราหวังว่าเธอกับถังจิงจะคืนดีกันได้ อีกอย่างการกระทำของเธอเรารับรู้ได้ เชื่อว่าเธอจริงใจกับถังจิง”

ถือว่าได้รับการยอมรับจากผู้ใหญ่แล้ว

เมื่อก่อนพวกเขาไม่พูด ตู้โป๋เหวินก็รู้สึกถึงความสงสัยของพวกเขา เขากับถังจิงรู้จักกันไม่นาน อยู่ด้วยกันก็แต่งงานกันไวฟ้าแลบ

“พี่สะใภ้สาม ฉันได้ยินพี่ชายพูดว่าช่วงนี้พี่ไม่ค่อยมีความสุข เป็นเพราะว่าพี่ชายอีคิวต่ำของฉันทำอะไรให้พี่เสียใจหรือเปล่า?”

ในขณะที่จัดการเสื้อผ้าก็พูดไปด้วย

“พี่สะใภ้ ดูพี่สิไม่ใช่คนที่โกหกเป็น”ในเมื่อตู้เชียนเชียนพูดแบบนี้ เนื่องจากมีการเตรียมตัวมาก่อน

“พี่สะใภ้ พี่คิดมากไปแล้ว?”ตู้เชียนเชียนหัวเราะ“ถ้าพี่ฉันไม่มีพี่อยู่ในใจ ในใจมีแต่ถงถง พี่บอกหย่าเขาก็หย่าไปนานแล้ว

“ไม่ง่ายเลยที่จะเจอพรหมลิขิต ต้องรับไว้ดีๆ”ตู้เชียนเชียนพูดต่อ“พรหมลิขิตของพี่กับพี่ฉันมาแล้ว พี่จะคิดเล็กคิดน้อยให้ตัวเองติดอยู่แบบนี้ไม่ได้นะ

“พี่สะใภ้

ส่วนเฉียวอวี่ถง ตู้เชียนเชียนก็ต้องพูดถึงด้วย“ถ้าพี่กังวลถงถง นั่นไม่จำเป็นเลย

หล่อนแต่งงานแล้วก็ไม่ต้องพูดถึง ถือว่าระหว่างพวกเขาไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว

ไม่งั้นพวกเขารู้จักกันจะสิบสองปีแล้ว

พี่กับถงถงรู้จักกัน พี่ก็รู้ดีว่าหล่อนคิดยังไง อย่ากังวลเรื่องไร้สาระเลยค่ะ

เหตุผลของเขามาเรื่อยๆ

สายตาถังจิงมีความอ่อนโยนแผ่ออกมา

หล่อนไม่เคยเปลี่ยนความรู้สึกไปจากตู้โป๋เหวิน และก็เพราะแบบนี้

“พี่สะใภ้ ไม่ต้องคิดแล้ว กลับบ้านไปกับพี่ฉันเถอะ โลกของพี่สองคนมีไม่มากแล้วนะ”ตู้เชียนเชียน

ตู้โป๋เหวินจำเป็นต้องขอบคุณหล่อนที่ถือโอกาสทำได้ดี

คุยกับถังจิงพอได้แล้ว ตู้เชียนเชียนก็ไปหาตู้โป๋เหวินอีกครั้ง

Bình Luận ()

0/255