พ่อฮะ หนูจับได้หม่ามี๊คนหนึ่ง

บทที่251ไกล่เกลี่ยความขัดแย้ง

บทที่251 ไกล่เกลี่ยความขัดแย้ง

“ จื่อหยูนทั้งสวยและน่ารัก แต่มาตรฐานเธอสูงไปหน่อย ผู้ชายธรรมดาๆเธอไม่มองหรอก”

“เห้อ มีแค่คุณเท่านั้นแหละที่คิดแบบนี้” ตอนที่สงจื่อหยูนพูดกับปี่เต๋อพาน ก็ดูไม่ได้รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้ดูท่าทีแล้วจะไม่ค่อยสบายใจเสียเท่าไหร่ เป้าหมายหายไปในทันทีทันใด

สงจื่อจินแซว “ก็แค่คนที่เธอชอบคนนั้นไม่ได้ชอบเธอแค่นั้นเอง” สุดท้ายยังไงก็ต้องได้เจอคนที่คู่ควรอยู่แล้ว ถ้าลูกเขยมาที่บ้าน คนครอบครัวสงต้องอยากให้ลูกเขยอยู่ค้างคืนอยู่แล้ว

แต่ถ้าลูกสะใภ้มา ไม่ว่าจะดึกแค่ไหน ก็ต้องส่งเธอกลับบ้าน เพื่อเป็นการให้เกียรติฝ่ายหญิง

“จื่อหยูน พี่ชายเธอก็มีแฟนและดูเข้ากันดี อีกสักพักก็จะเตรียมงานแต่งให้เขาแล้ว”

นายท่านสงรอไม่ไหว จึงแสดงท่าทีตื่นเต้นว่า อยากให้หลานสองคนจัดงานแต่งงานพร้อมกัน

“แกกับปี่เต๋อพานเป็นยังไงบ้าง? ถ้ามีเวลาก็นัดผู้ใหญ่ฝ่ายชายมากินข้าวด้วยกันดีไหม?”

สงจี่หยูนยอมใจในความจำดีของคุณปู่

“คุณปู่คะ อีกสองสามวันเดี๋ยวหนูไปนัดบอร์ด คุณปู่ไว้ใจได้เลยค่ะ แฟนเนี่ยเดี๋ยวก็เจอ”

“อะไรนะ?” ความฝันของนายท่านสงสลายในทันที

“นัดบอร์ดอะไรกัน ปี่เต๋อกับแกเป็นอะไรไป?”

สงจื่อหยูนก็ไม่อยากคุยด้วยทันที

เธอรู้สึกว่าความสำคัญของปี่เต๋อพานในบ้านตัวเองนั้นมากกว่าตนเสียอีก อย่างงี้ก็แย่สิ

“โอ้ย คุณปู่คะ หนูง่วงมากแล้วค่ะ ราตรีสวัสดิ์นะคะ” สงจื่อหยูนพูดพร้อมลุกขึ้นยืน

ฉวยโอกาสที่นายท่านสงยังไม่ทันตั้งตัว ก็หนีกลับเข้าห้องตัวเองไปอย่างเร็วไว

“ดูมัน ดูมัน!” ใบหน้าของนายท่านสงเต็มไปด้วยความผิดหวัง “ไม่มีสักคนที่ให้ฉันวางใจได้เลย! ชีวิตที่ผ่อนคลายสบายใจยังอยู่อีกยาวไกล”

_____________

พอเจิ้งอี้กับปี่เต๋อพานรู้สึกตัว ก็เป็นอีกวันแล้ว พนักงานบาร์พาพวกเขามาส่งที่โรงแรม เรื่องที่เกิดก่อนดื่มเหล้ายังพอจำได้บ้าง

“ชีวิตยังต้องไปต่อ เหล้าก็ดื่มแล้ว ยอมรับความจริงเถอะ!” ปี่เต๋อพานตบไหล่เจิ้งอี้ แล้วพูดปลอบใจ

“กลับบ้านก่อนเถอะ”

พวกเขาหายไปทั้งคืน กรณีส่วนใหญ่จิ่งห้านหมิงยังพอเข้าใจได้ วันนี้ก็เช่นกัน เข้าใจได้

“กลับมาแล้วหรือ ? โอเคดีใช่ไหม?”

“อื้อ” เจิ้งอี้ตอบ “ก็โอเคดี” นิสัยของเจิ้งอี้ค่อนข้างยึดมั่น การตายของหย้า ยังคงค้างคาใจเขาอยู่ เขาวางแผนแก้แค้นให้เธอไว้มากมายในอนาคต

แล้วตอนนี้หล่ะ? เขาจะยอมแพ้ง่ายๆหรอ?

“คิดอะไรอยู่หรอ?”

“พ่อบุญธรรม ผมรู้ว่าท่านกำลังกังวลอะไร ผมรับปาก ไม่ว่าจะยังไง ผมไม่ทำร้ายถงถงแน่นอน” เขารับปากด้วยท่าทางที่หนักแน่น แต่เขาไม่อยากเปิดเผยแผนของตน

จิ่งห้านหมิง พูดไม่ออก

“แกรู้ว่าอะไรควรไม่ควรก็ดีแล้ว”

ไม่มีอะไรสมหวังไปทุกอย่าง

“ปี่เต๋อ แกกับจื่อหยูนเป็นไงบ้าง?”

พ่อบุญธรรม เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผมนะครับ

ปี่เต๋อพานดีใจมากที่ได้กำจัดปัญหาใหญ่ไปอันนึง

ตอนนี้ผมสบายตัวมาก

ฉันก็คุมพวกแกไม่ไหวแล้ว”

ไม่เป็นไรนะครับ พวกเราทุกคนจะไม่เป็นไร ” ตอนนี้มีเสี่ยวจิ่น มีเฉียวอวี่ถง อยากมีหลานก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้ว

“ส่วนเรื่องแต่งงาน ก็ค่อยว่ากัน”

___________

เธอตื่นนอนแต่เช้า ฉินลี่เยี่ยเตรียมอาหารเช้าให้วันนี้เฉียวอวี่ถงตั้งใจแต่งหน้าเป็นพิเศษ

“คืนนี้ฉันนัดเจอกับคุณพ่อของเจ๋ออวี่ไว้ ไปด้วยกันสิ”

ฉินลี่เยี่ยได้รับคำสั่งจากกู้เจ๋ออวี่ ในที่สุดก็มีโอกาสได้เจอสักที ปัญหาระหว่างกู้เจ๋ออวี่กับคุณพ่อนั้นไม่ได้หนักมาก

“คุณพ่อของเขา? เราไปด้วยหรอ?” เฉียวอวี่ถงยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“แล้วพวกเจ๋ออวี่หล่ะ?”

เฉียวอวี่ถงก็พูดอย่างดีใจว่า

“วันนี้ฉินฉิงจะไปเจอพ่อแม่หรอ?”

วันนี้เสี่ยวฉินไม่ไป มีแค่กู้เจ๋ออวี่ พวกเรา

ตระกูลกู้ถือว่าเป็นตระกูลใหญ่ ธุรกิจก็ใหญ่

“นี่คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”

หลังเจอกันวันนี้แล้ว

ฉินลี่เยี่ยยิ้มพร้อมพูด “ไปทำงานเถอะ โชคดีนะ”

“บายๆ”

โต๊ะทำงานตัวเดิมของเขายังคงอยู่ แต่เพราะไม่มีคนใช้ บนนั้นเลยมีฝุ่นเกาะอยู่ไม่น้อย

“สวัสดีตอนเช้า ถงถง”

“สวัสดีจ้า”

โม่หวนถืออาหารเช้าเข้ามา

“คุณทานข้าวมารึยัง?”

“ทานแล้วค่ะ”

ซือฉีพูดหยอก

แกก็หาผู้หญิงดีๆสักคนได้แล้ว

“เห้อ ฉันหล่ะไม่น่าถามพวกเธอเลยจริงๆ”

“ฮ่าๆๆ”

เธอยังสามารถทำงานเสร็จได้ตรงเวลา คุณภาพงานถือว่าดี เธออยู่กับงานออกแบบมานานแล้ว แถมยังเคยเข้าร่วมการแข่งขันระดับนานาชาติ แน่นอนว่าความสามารถก็ต้องพัฒนาขึ้น งานทำให้เวลาผ่านไปเร็ว

โม่หวน สามีฉันรอฉันอยู่ ฉันไปก่อนนะ”

“โอเค อย่าลืมแตะบัตรนะ”

เฉียวอวี่ถงวิ่งเหยาะๆไปที่รถ พอไปถึงฉินลี่เยี่ยเธอก็หอบใหญ่เลย

“รีบทำไม ถ้าเป็นลมขึ้นมาจะทำยังไง?”

“ก็ฉันไม่อยากให้เธอรอนาน ” เฉียวอวี่ถงพูดทั้งยิ้ม

“รีบไปกันเถอะ มีนัดไม่ใช่หรอ”

เขาสองหยอดกันอยู่หน้ารถสักพัก คนในรถก็เริ่มรอไม่ไหว

ขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวปู่แก่รอนานก็เป็นเรื่องอีก”

เฉียวอวี่ถงไม่รู้ว่ากู้เจ๋ออวี่อยู่บนรถ เธอเขินจนหน้าแดงไปหมด

ก็ลงรถแล้วไปเองเลย

ฉินลี่เยี่ยก็ลงจากรถ แล้วเปิดประตูรถให้เขาทั้งคู่ เปลี่ยนตำแหน่งเจ้านายกับคนขับรถ

พอไปถึง

“สวัสดีครับ คุณอากู้!”

ถึงพร้อมกันเลย

Bình Luận ()

0/255