พ่อฮะ หนูจับได้หม่ามี๊คนหนึ่ง

บทที่258 ปาร์ตี้วันเกิด

บทที่258 ปาร์ตี้วันเกิด

โทรบอกฉินฉิง ให้เธอให้สบายใจ

กู้เจ๋ออวี่กับคุณพ่อกู้ก็โดนขัดจังหวะ

“เจ๋ออวี่ โทรศัพท์แบตหมดหรือเปล่า รีบๆโทรหาเสี่ยวฉินหน่อย ให้เธอสบายใจ นี่มันก็กี่โมงกี่ยามแล้ว ลูกยังไม่กลับ เธอคงเป็นห่วง” แม่เลี้ยงเป็นผู้หญิง เลยเข้าใจความรู้สึกของฉินฉิงในตอนนี้ เพื่อไม่ให้ทั้งสองทะเลาะกัน เธอเลยต้องมาขัดจังหวะของสองพ่อลูก

“โอ้ จริงด้วยครับ”

กู้เจ๋ออวี่หยิบโทรศัพท์ที่ตั้งอยู่ข้างตัวคุณพ่อกู้

“รหัส?”

“วันเกิดลูก!”

“……” เงียบ

ที่แท้ระหว่างพวกเขาก็ยังมีเส้นใยบางๆเหลืออยู่ กู้เจ๋ออวี่รู้สึกซาบซึ้ง

เพราะไม่คาดฝัน

หรืออาจจะเพราะคุณพ่อกู้ก็ยังใส่ใจ

“อย่านิ่งสิ รีบๆโทรเร็วเข้า”

เมื่อโทรศัพท์โดนรับสาย เขาก็รีบรายงาน “เสี่ยวฉินผมเองนะ ผมอยู่บ้านพ่อ ขอโทษที โทรศัพท์ผมแบตหมด แล้วก็ลืมดูเวลาด้วย”

“หมายความว่า คุณเองก็ลืมฉันด้วยเหมือนกัน ใช่มั้ยล่ะ?”

วิธีง้อสาวของกู้เจ๋ออวี่โดนพ่อเห็นเข้าแล้ว เขาดูไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่

จู่ๆก็แย่งโทรศัพท์ไปจากเขา “ฉินฉิง”

ฉินฉิงมึนงงกับสถานการณ์ เมื่อกี้ยังโมโห อยู่ๆดีก็ต้องเปลี่ยนอารมณ์ เธอไม่รู้ว่าต้องใช้น้ำเสียงแบบไหน “คุณอากู้”

“เสี่ยวฉิน วันนีเจ๋ออวี่ทำเรื่องที่ไม่เหมาะสม เมื่อกี้ฉันด่าเขาไปแล้ว หนูก็ไม่ต้องไปโมโหเขาแล้วล่ะ” พอคุณพ่อกู้ออกโรง เรื่องทุกอย่างก็ดูง่ายขึ้น

“คุณอา เปล่าค่ะ หนู…..”

“ฉันรู้อยู่แล้วว่าเสี่ยวฉินเป็นคนที่เข้าใจผู้อื่น” คุยเรื่องกู้เจ๋ออวี่รู้เรื่องแล้ว ก็สมควรที่จะคุยเรื่องแต่งงานให้ลูกได้แล้ว “พ่อแม่หนู อยู่ต่างประเทศหรือ?”

สองคนคุยกันเกือบจะครึ่งชั่วโมงได้

“ผมไปก่อนนะ” กู้เจ๋ออวี่เริ่มเบื่อหน่าย เมื่อกี้ คุณพ่อกู้ทำไมคุยเสียออกรสขนาดนั้น! “มีอะไรก็โทรมา”

“จัดการเรื่องงานให้เรียบร้อย ค่อยมา อย่าทำให้ลี่เยี่ยวุ่นวายล่ะ”

“อือ”

“เจ๋ออวี่โตแล้ว”

“กลายเป็นว่าลูกชายฉันตรงกันข้าม” ฉินลี่เยี่ยยิ้มๆ “ก็แค่โตช้ากว่าหน่อย อย่างน้อยแบบนี้ฉันก็พอใจแล้ว”

“นายโกหกล่ะสิ” ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแต่ก่อนใครที่ดูถูกกู้เจ๋ออวี่นัก จับผิดนั่นนี่

ใครพูดว่ากู้เจ๋ออวี่ดีหน่อยก็ไม่ได้

ชีวิตนี่มันช่างลำบากจริงๆ

“ใช่ พวกเราก็สามารถสบายใจได้เปราะนึงแล้ว”

ตอนนี้คิดแต่จะไปเที่ยวเสียอย่างนั้น สงสัยก็แค่พูดไปอย่างนั้น

อย่างนี้แค่ลูกสาวก็คงดูแลไม่ได้แน่ๆ

“ดี งั้นก็ให้เจ๋ออวี่ดูแลลูกสาว”

“ ฮ่าๆๆๆๆ……”

ชักจะดูเหมือน ได้คืบจะเอาศอกแล้ว

ตอนนี้กู้เจ๋ออวี่ยังไม่รู้แผนการของพวกเขา

ตอนนี้ ความสัมพันธ์ของพวกเขา กำลังจะพัฒนาไปอีกขั้นแล้ว

ไม่ต้องสงสัยว่าเขาดีใจแค่ไหน

……

เฉาซวนเปลี่ยนมาอยู่บ้านหลังเล็กลง

เพราะว่าเธอเคยชินกับการใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย เพื่อที่จะไม่ต้องใช้ชีวิตอย่างลำบาก เธอเลยตัดสินใจขายบ้านทิ้ง

ความไม่คุ้นชินต่างๆ

ในใจเธอสับสน

ทั้งเสียดาย ทั้งแค้น

ทุกๆปัญหาเป็นเพราะคนอื่นสร้างขึ้น

เฉียวอวี่ถง สิ่งที่ฉันได้เจอตอนนี้ มันจะต้องย้อนกลับไปเล่นงานเธอ!

หลังจากระบายอารมณ์ เฉาซวนก็ต้องกลับมาสนใจเรื่องทรัพย์สินของเธอ

คงจะพอทำให้เธอสบายไปช่วงหนึ่ง หลังจากที่เธอย้ายมาอยู่กับสามีเก่าเธอเปลี่ยนไปมากแค่ไหน มีครบทุกสิ่ง

มันยากเสียยิ่งกว่ายาก

ให้พึ่งตัวเอง ตัวเธอเองก็ไม่มีความสามารถอะไร

คนที่เธอรู้จักก็มีอยู่ไม่มาก

และตอนนี้คนที่เธอคิดถึง คนที่คิดว่าจะช่วยเธอได้ ก็คงจะมีแต่เจิ้งอี้

แต่ว่าโทรไปแล้วไม่มีคนรับ……

ราวกับว่าอีกฝ่ายบล็อคเบอร์โทรเธอไปแล้ว!

ช่วงนี้เฉาซวนปาโทรศัพท์ลงพื้นบ่อยมาก ราวกับนั่นเป็นนิสัยของเธอไปแล้ว “เวลาต้องการใครสักคน ก็ไม่เห็นได้ดั่งใจเลย!”

ถ้ามีเงิน แม้แต่ภูติผีวิญญาณก็คงสั่งได้

ตอนเก็บโทรศัพท์ขึ้นมา มันก็ใช้งานไม่ได้แล้ว เลยทำได้แค่วางไว้

แต่ว่าไฟแค้นในใจก็ไม่มีทางมอดดับได้

เรื่องเลวทรามที่ฉินลี่เยี่ยกับเฉียวอวี่ถงทำไว้ เธอจะต้องทำให้พวกเขาได้รู้ซึ้งถึงมัน

อาจจะไม่ได้ดีมาก

……

เชิญแขกมาไม่มาก มีแต่เฉพาะเพื่อนๆของเขากับเธอ แต่ว่าสถานที่ค่อนข้างกว้าง

เพื่อปี่เต๋อพาน สงจื่อหยูนเสียเงินไปไม่น้อย

คิดแผนจัดงานวันเกิดให้ ต้องเตรียมของขวัญไว้ให้ แล้วใช้โอกาสวันมงคลแบบนี้ขอเธอแต่งงาน แต่สงจื่อหยูนทำให้ทุกอย่างสลับข้างกันหมด

“เป็นไง!” สงจื่อหยูนพอใจกับผลงานมากๆ

แถมปี่เต๋อพานก็เป็นนักออกแบบ เขาน่าจะใส่ใจเกี่ยวกับเรื่องรายละเอียด เธอเลยไม่สามารถละเลยสิ่งนี้ได้

“เยี่ยม!” เฉียวอวี่ถงมองเห็นถึงความตั้งใจของสงจื่อหยูน และหวังว่าปี่เต๋อพานก็จะเห็นมันเหมือนกัน

และก็ได้รับกำลังใจที่เต็มเปี่ยม “เรื่องพาปี่เต๋อมาที่นี่ฉันยกให้เธอจัดการนะ ต้องทำให้สำเร็จเข้าใจมั้ยจ๊ะ!”

เฉียวอวี่ถงนัดกับปี่เต๋อพานไว้เรียบร้อยแล้ว เขาจะต้องมาแน่ๆ ถ้ามีปัญหาจริงๆ คงต้องขอความช่วยเหลือจากจิ่งห้านหมิงแล้ว

“เธอว่าปี่เต๋อจะเข้าใจสิ่งที่ฉันทำไหม?”

“แน่นอนสิ” ไม่อยากจะทำลายความกระตือรือร้นของสงจื่อหยูน

เพื่อนของสงจื่อหยูน รวมถึงฉินฉิงกับกู้เจ๋ออวี่ แถมตู้โป๋เหวินกับถังจิงก็มาถึงกับแล้ว

ช่วงนี่ถังจิงกับตู้โป๋เหวินค่อนข้างจะเก็บตัว พอพวกเขาปรากฎตัวขึ้นก็เริ่มทำตัวให้คนโสดอิจฉาทันที

ในใจของเขาก็เริ่มมีถังจิงเข้ามา

สรุปคนที่มาร่วมงานก็มีแต่เพื่อนของสงจื่อหยูน เพื่อนของปี่เต๋อพานมีแต่เจิ้งอี้คนเดียวเท่านั้น

ทุกคนก็ช่วยๆฉันหน่อยนะ”

แต่ก็คิดไม่ถึงว่า ถ้าระหว่างเขากับเธอไม่มีอะไรร่วมกันเลย

“วางใจเถอะ พวกเราช่วยเธอแน่ๆ”

นายก็ต้องช่วยฉันนะ ที่นี่มีแต่นายที่สนิทกับปี่เต๋อที่สุด

ช่วงที่ตามจีบปี่เต๋อพาน สงจื่อหยูนหวังว่าเจิ้งอี้จะช่วยให้เธอชนะใจเขาได้บ้าง

เมื่อปี่เต๋อพานตกลง เฉียวอวี่ถงสบายใจไปหน่อยนึงแล้ว

ภารกิจของเธอ ก็สำเร็จไปครึ่งนึงแล้วเช่นกัน

เขาเลยยอมมา “แถมวันนี้ฉินลี่เยี่ยก็ไม่อยู่ เธอมีความลับอะไรจะพูดกับฉันงั้นหรอ?”

แต่ตอนนี้นายต้องมากับฉัน” เฉียวอวี่ถงดึงมือเขาให้เดินตามไป

“ฮ่าๆๆ” เฉียวอวี่ถงหัวเราะ

“นี่เธอจะพาฉันไปไหนเนี่น ทำลับๆล่อๆ”

งานปาร์ตี้กับที่ๆพวกเธออยู่ ห่างกันแค่ชั้นเดียว

Bình Luận ()

0/255