พ่อฮะ หนูจับได้หม่ามี๊คนหนึ่ง

บทที่266ชั่วฟ้าดินสลาย​

บทที่ 266 ชั่วฟ้าดินสลาย​

“ไม่พูดเรื่องพวกนี้แล้วครับ คุณหิ้วไหม?” ฉินลี่เยี่ยจากประสบการณ์ที่เคยใช้​ เอาท่าไม้ตายออกมา

ต่อหน้าอาหารเฉียวอวี่ถงอาจจะประนีประนอม​บ้าง​”​ผมเอาอาหารมาให้คุณด้วยครับ”

สายตาเฉียวอวี่ถงมองไปยังอาหารที่ฉินลี่เยี่ยกำลังวางตั้งเป็นแถว​ อาหารทุกอย่างเป็นสิ่งที่เธอชอบกินทั้งนั้น​ ดูแล้วช่างลอกใจมากเหลือเกิน ฉินลี่เยี่ยถึงจะเป็นคนโกหกแต่ฝีมือ​การทำอาหารไม่มีที่ติด

กลืน​น้ำลายอย่างคนไม่เอาไหน​ ​ทำหน้านิ่งเฉย​ “ขอพูดไว้ก่อนนะ ฉันกินอาหารของคุณพวกนี้​ ไม่ใช่ฉันอยากกิน แต่เป็นเพราะ​ลูกอยากกิน ​​ฉันไม่ติดหนี้คุณ​นะค่ะ”

สุดยอด​แห่ง​การตรรกะ​

ฉินลี่เยี่ยไม่ได้เรียกร้อง​อะไรมากมาย ​ขอเพียงแค่เฉียวอวี่ถงไม่หิว ​เธอก็พอใจแล้ว

“รสชาติ​เป็นไงบ้างครับ?

“ก็งั้น​งั้นแหละค่ะ”

“……” ฉินลี่เยี่ยตะลึง​เลย​ แล้วทำไมเธอกินอย่างเอร็ดอร่อยจัง​”

เฉียวอวี่ถงดูอาการความสงสัยของฉินลี่เยี่ยออก​ "​เพราะ​ฉันหิว​ เพราะฉะนั้นไม่เลือกกินค่ะ”

“คุณยังไม่ไป”

“คุณ​อยู่​คนเดียว​ไม่ปลอดภัย​ ผมขออยู่เป็นเพื่อน​คุณนะ​​ครับ” ฉินลี่เยี่ยพยายามแสดงความอ่อนโยน​ของเขาออกมา​ “โรงแรม​แห่งนี้​ด้านความปลอดภัย​ไม่เข้มงวด​ ถ้าหากคนอื่น​แทนตัวผมไปเอา​คีย์การ์ดห้องทำไงละ?”

เฉียวอวี่ถงจ้องตาเป็นมัน​ นอกจากฉินลี่เยี่ยไม่มีใครกล้าทำเรื่อง​ร้ายสารระเช่นนี้

“ฉันปลอดภัย​ดี ฉัน​ไม่ปลอดภัยเพราะคุณนี้แหละ” เฉียวอวี่ถงกลับไปในห้องนอนพิงอยู่ในเตียงนอน​อีกครั้​ง​ "​คุณ​ได้เอาทะเบียน​บ้านมาไหมค่ะ?”

ฉินลี่เยี่ยกำลังเก็บถ้วย​ชามมือหยุดทันที ​สายตามองไปที่เฉียวอวี่ถง

“พรุ่งนี้เราไปหย่ากันเถอะค่ะ​ อย่ารอวันพลัดพรุ่งเลยค่ะ”

ไปกันใหญ่​แล้ว​ “........” ความรู้สึก​ชั่ววูบ​ของฉินลี่เยี่ย

“ผมยังไม่ยอม​หย่า”

“​ทำ​ไมคุณ​ไม่เห็นด้วยค่ะ?” เฉียวอวี่ถงโพล่งออกมา ทั้งๆที่เธอรู้คำตอบดี

คำตอบของฉินลี่เยี่​ย ​เฉียวอวี่ถงสามารถ​ทายออก​

“ถงถง​ นั้นเป็นคำโกหก​ที่หวังดี”

ตั้งแต่เรื่องรู้จักก็เป็นการโกโก “คำโกหกของคุณ​มันเยอะแยะ​มากมาย ​คุณรู้ไหมคำพูดของคุณคำไหนเป็นเรื่องจริง คำไหนไม่จริง” เฉียวอวี่ถง โดนจับเข้ากับดัก ยากที่จะออกมาได้

“ผมรักคุณ​นั้นคือความจริง”

“พอเถอะค่ะ​ อย่าพูดเลยค่ะ” เฉียวอวี่ถงโบกมือ​ “ฉันมีแค่เหตุผล​เดียว ​คือหย่า​ ​คุณจะยอม​ก็ดี ไม่​ยินยอมก็ตาม​ งานนี้ต้องหย่าให้ได้ค่ะ”

นี่ไม่ใช่อารมณ์​​ชั่ววูบ​ขอวเฉียวอวี่ถงที่ตัดสินใจ​ เธอคิดรอบ​คอบและทบทวนมาก่อนแล้ว และเธอจะเอาลูก​ไปอยู่ด้วย​ ​คนเดียว​ก็สามารถ​เลี้ยวลูกได้อย่างดี

ฉินลี่​เยี่ยหัวเราะ​ “ผมมีแค่เหตุผล​เดียว​ --ไม่หย่า​ ถ้าไม่หย่า​อย่างไงก็ได้ครับ”

“เชิญ​ค่ะ ฉันจะพักผ่อน​”

ฉินลี่เยี่ยได้จองห้องข้างๆเฉียวอวี่ถง

เนื่องจากเจิ้งอี้ก็ได้รับอนุญาต​ให้พักอยู่ห้องข้างๆ​ ถึงแม่ตัวเองพักอยู่ในห้องข้างๆก็จะมีประโยชน์อะไร?

……

“ข่าวหน้าหนึ่งในโซเชียล​คืออย่างไง?” เฉาซวนค้นหาหัวข้อข่าว​ไม่เจออีกเลย​ ทุกอย่างเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น​” คุณทำอะไรของคุณ?”

“บรรลุวัตถุประสงค์แล้ว หัวข้อข่าวหน้าหนึ่งพวกนั้นมีความหมายอะไร?​” ขอเพียงเฉียวอวี่ถงรู้ความจริงก็พอใจแล้ว

ยิงไปกว่าข่าวลือ​พวกนี้ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรให้กับฉินลี่เยี่ย​ ดูท่าเหมือนดูถูก​เขาน้อยไป

เฉาซวนโกรธ​จัด​ “หมาย​ความอะไร​

“แก้แค้น? เธอช่างไร้เดียงสาจริงเลย”​

“คุณ​! ฉันไม่น่าช่วยคุณ​ตั้งแต่​แรกแล้ว!”

“ฮาฮาฮา…..”。

เฉาซวนสิ่งที่อยากได้​แต่ยังไม่ได้

เจิ้งอี้ครั้งนี้​เอาซิมทิ้ง​ จากนี้​จะไม่ใช่เบอร์​นี้​อีก

จะ​เป็นเพื่อนกับเฉียวอวี่ถง หลอกลวงไม่ได้​ เขาเข้าไปล้ำเส้นด้วยความไม่ตั้งใจ

วันหลัง​ต้องระวัง​จุด​นี้

คนนอกยังไม่รู้ข่าว แต่คนในครอบครัว​เพื่อนฝูง​รู้แล้ว

“งี่เง่า​”โล่ฉางหลี่ยื่นมือออกไปตีแถ้วที่อยู่ข้างมือแตก​“​ฉินลี่เยี่ยคนนี้ถ้าไม่ได้สร้างเรื่อง​ คงไม่พอใจ”

“คุณ​ตาค่ะ​ใจเย็น​เย็นค่ะ พี่คงไม่อยากให้​เป็นเช่นนี้หลอกค่ะ”

“ไฮ”

คุณพ่อฉินคุณ​แม่ฉินไม่มีอะไร​จะ​พูด​อะไร​

ปัญหา​เรื่องนี้​ พวกท่านไม่อยากแสดงความคิดเห็น​อะไร เพราะเป็น​การกระทำของลูกชายมีปัญหา​จริง

พวกเราจะไม่ยุ่งอีก​” คุณ​แม่ฉินตัดสินใจ​อย่างแนว​แน่​

“ปล่อยให้เป็น​ธรรมชาติ​ จะอยู่หรือจะเลิกแล้วแต่บุญ​วาสนา​”

ฉินลี่หยางร้อนใจ​ “คุณแม่ค่ะ​ ไม่ได้นะค่ะ​

ทุกคนตกใจหมด​… “ลี่หยาง เธอพูดจริงหรือ?”

“จริงค่ะ​ ฉินลี่หยางได้ยินจากกู้เจออ๋อวี่”

“พี่ชายเธอละ”

“ได้ยินมาว่าไปหาพี่​สะใภ้​แล้วค่ะ” ฉินลี่หยางไม่ค่อย​แน่ใจ​​ “หรือให้ฉันโทรตามให้เธอกลับมาดีค่ะ”

ฉินลี่เยี่ยกับเจิ้งอี้เจอกันหน้าห้องเฉียวอวี่ถง

​เราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกแล้ว​” เจิ้งอี้เบื่อหน่าย​กับการเรียกเช่นนี้มานานแล้ว ถงถงไม่ได้เรียกเขาพี่

“ฮาฮาฮา… พี่

“ฮา....”

ตื่นขึ้นมา​เฉียวอวี่ถงก็เจอแขกที่ไม่ได้รับเชิญ​ทั้งสองคน

“พวกคุณ​มาทำไม?” เฉียวอวี่ถงจับเล่นเส้นผมยาวๆของตัวเอง

ฉินลี่เยี่ยรีบตอบก่อน​ “จะมารับคุณไปทานอาหาร​เช้าครับ”

“คุณพ่อบุญธรรม​ให้ผมมารับคุณ​กลับไปอยู่บ้าน” ​เจิ้งอี้เอาผู้ใหญ่​มาอ้าง

เห็น​ได้ชัดเจน​ว่าสองคนนี้​กำลังชิงชัยกันอยู่

“ฉันไม่หิวค่ะ​”

สงจื่อหยูนขนาด​ออกเดทก็ไม่ลืมเพื่อนสนิท ​“ถงถง​ คุณสบายดีไหม?”

เมื่อเงยหน้าขึ้น เจอผู้ชาย​สองคนยืน​อยู่​​หน้าเฉียวอวี่ถง

ปรากฏตัวของเธอทำให้เฉียวอวี่ถงมีข้ออ้างที่สมเหตุสมผล​ “ฉันมีนัดกับจื่อหยูน

“ใช่แล้วค่ะ​ สงจื่อหยูนแสดงไม่ค่อยดีเท่าไรแต่ช่วยเธอแสดงต่อ”

อาการเก้อๆกลาง

สองคนออกจากบ้านไปไม่เท่าไร

“ถงถง คุณว่า​เจิ้งอี้เป็น​ไง”

“อะไรเป็นไง”

เจิ้งอี้ชอบคุณมาโดยตลอด​ ไม่น่าเชื่อ​ว่าเธอไม่รู้​ หลังเลิกกับพี่ลี่เยี่ยเคยคิดที่จะลองคบกับเขาไหม?”

เรื่องหย่าของฉันกับฉินลี่เยี่ยเป็นเรื่องจริง​ แต่ฉันจะไม่ไปอยู่กับเจิ้งอี้” สำหรับเฉี่ยวอวี่ถงกับเจิ้งอี้เป็นเพื่อนดีกว่าเป็นแฟน​ ไม่อยากมีความสัมพันธ์​อื่น​ที่​ลึกซึ้ง​

“ฉันแค่ถามเล่นๆ​ เนื่องจากวันหลังหลานก็ต้องมีพ่ออยู่​ดี”

“เขาไม่ต้องการ​ มีฉันก็พอ”

แต่ยังมีฉันอีกคน

“เรื่องเธอกับปี่เต๋อเป็นไงบ้างละ?”

ทั้งเหม็น​ทั้งแข้ง​” ความพายายาม​ของสงจื่อหยูนในช่วงนี้​ ไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงทัศนคติที่มีต่อเธอ

“ต้องใช้เวลา เขาเป็นพวกใจเย็น”

แต่สงจื่อหยูนไม่ได้คิดเช่นนั้น

“เธอ….” ปี่เต๋อพานเป็นผู้ชาย​ที่ดีพร้อมแต่รอบตัวสงจื่อหยูนก็ไม่ขาดผู้ชายที่ดีพร้อม ​เธอถูกใจ”เธอชอบเขาตรงไหน”

“ชอบทุกอย่างที่เป็นเขา”

เฉียวอวี่ถง “….

หลังจากพวกเธอเดินออกจากโรงแรมก็ไม่มีเป้าหมาย​ทีจะไป

“เราจะไปทำอะไรดี”

ฉันแค่อยากนอนพักผ่อน” มีเรื่อง​ราวมากมาย​ที่​เกิด​กับเขา​ เขาต้องการเวลาที่จะคิดทบทวน​

‘’ก็ได้ค่ะ”

Bình Luận ()

0/255