พ่อฮะ หนูจับได้หม่ามี๊คนหนึ่ง

บทที่275 การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่

บทที่275 การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่

“คุณรอฉันด้วยสิ…”

พอเห็นเจียงเมิ่งตะโกนเรียกเสียงนุ่มนวล ฉินลี่เยี่ยไม่ได้รู้สึกสงสารสักนิด “ขอโทษนะ ผมเดินเร็วแบบนี้ตลอด ช้าลงไม่ได้หรอก”

เจียงเมิ่งเคยรู้สึกขายหน้าแบบนี้เสียที่ไหน

“คุณฉิน คุณมีอคติอะไรกับฉันรึเปล่า”

“ฮ่าฮ่าฮ่า เราเพิ่งจะรู้จักกัน จะไปมีอคติได้อย่างไร คุณคิดมากไปแล้วแหละ” ก็แค่ไหนเป็นคู่นัดบอดของเขาเขาก็ปฏิบัติเช่นนี้กับทุกคนนั่นแหละ “คุณเจียงเข้าใจผมผิดไปรึเปล่า”

อึดอัด

แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่ทั้งสองจะใช้เวลาช่วงบ่ายด้วยกัน

มิลาน

“ถงถง แฟชั่นโชว์ประสบความสำเร็จมาก” สงจื่อหยูนตั้งใจมาเพื่อเป็นกำลังใจให้เธอ “ฉันจะเขียนบทความให้ลงในWeiboให้เธอ ให้แฟนๆของฉันคอยสนับสนุนเธอ!”

“ถ้าอย่างนั้นฉันต้องพึ่งเธอแล้วล่ะ” ตอนนี้สงจื่อหยูนมีแฟนคลับไม่น้อย เสียงสนับสนุนจากเธอเป็นการช่วยเหลือเฉียวอวี่ถงอย่างใหญ่หลวง

ในที่สุดเสื้อผ้าที่เธอออกแบบก็ถูกเผยแพร่เข้าสู่ตลาดโลก

“ไม่ต้องพูดจาเกรงใจอย่างนั้น”

“อีกครู่หนึ่งเธอจะมีสัมภาษณ์สั้นๆ พอเสร็จแล้วพวกเราก็กลับกันได้” แผนการเดินทางของเฉียวอวี่ถงได้ถูกวางแผนเอาไว้แล้วแต่เนิ่นๆ “ห๊ะ แล้วปี่เต๋อล่ะ”

“เขาเจอเพื่อนเก่า เลยว่าจะอยู่คุยกันน่ะ”

“อ๋อ”

นักข่าวเตรียมพร้อมกันอย่างรวดเร็ว การสัมภาษณ์ก็เริ่มขึ้น

สงจื่อหยูนยืนรอที่ด้านข้าง

นักข่าวทั้งในและต่างประเทศก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกันมาก

หลังจากที่ถามเรื่องธุรกิจเสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นพวกเขาก็พุ่งคำถามความสนใจไปที่เรื่องส่วนตัว

“พีบี คุณเคยได้พิจารณาถึงเรื่องส่วนตัวหรือไม่” นักข่าวคนหนึ่งถามขึ้นมาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เฉียวอวี่ถงยิ้มพลางพูดว่า “ตอนนี้ฉันพุ่งความสนใจไปที่เรื่องงานค่ะ”

“อายุคุณไม่น้อยแล้ว เรื่องงานก็ประสบความสำเร็จขั้นสูง ยังมีเรื่องอะไรที่ทำให้คุณกังวลใจอยู่”

อดีตของเฉียวอวี่ถงไม่เคยถูกเปิดเผยที่มิลานมาก่อน ไม่มีใครรู้ว่าเธอมีลูกแล้ว

เธอได้รับการปกป้องเป็นอย่างดี

“อาจจะเพราะวิธีคิดของแต่ละคนไม่เหมือนกัน ฉันคิดว่าหน้าที่การงานฉันยังมีทางให้ไปต่อได้อีก ดังนั้นจึงมุ่งมั่นอยู่กับการงาน” เฉียวอวี่ถงยิ้มอยู่ตลอด

“ฮ่าฮ่าฮ่า พีบีคุณเข้มงวดกับตัวเองเสียจริง”

การสัมภาษณ์จบไปอย่างรวดเร็ว

ปี๋เต๋อกับเพื่อนออกไปแล้ว” สงจื่อหยูนจับแขนเฉียวอวี่ถง “ฉันไม่ได้เจอลูกชายทูนหัวของฉันมานานแล้ว

“เธอให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิงแบบนี้จะดีหรอ”

“...ทำไมต้องขัดฉันตลอด ลูกสาวลูกชายฉันก็คิดถึงหมดนั่นแหละ”

เฉียวอวี่ถงไม่ได้ให้กำเนิดแฝดชายหญิง

ตอนที่ออกจากประตูโรงพยาบาลเธอพบทารกเพศหญิงคนหนึ่ง

ผู้หญิงตัวคนเดียวเลี้ยงลูกสองคนไม่ใช่เรื่องง่าย

ได้ความช่วยเหลือจากทางจิ่งห้านหมิง ค่อยๆทีละขั้นทีละขั้นมาถึงตอนนี้ได้

“เวลาคุณพูดพูดให้แจ่มชัดฉันก็หาทางจับผิดไม่ได้แล้ว”

เฉียวอวี่ถงช่างเอาแต่ใจเสียเหลือเกิน “พวกนักข่าวพากันสนใจเรื่องส่วนตัวของเธอแล้ว

“ไม่ต้องคิดถึงเรื่องนี้”

ครุ่นคิดไปตลอดทาง “ถึงเธอถึงไม่ชอบเจิ้งอี้

“วันนี้เธออายุสามสิบแล้วนะ! ผู้หญิงสามสิบแล้วยังไม่รีบแต่งงานออกไปอีก จะอยู่บ้านตลอดคริสมาสต์หรือไง”

“ตอนนี้ก็มีคนชอบเธออยู่ เธอต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ พอแก่ตัวและความงามหมดไปแล้ว จะไปหารักแท้ได้ที่ไหน”

เฉียวอวี่ถงโดนสงจื่อหยูนปั่นหัวไปรอบหนึ่ง

เธอเถียงกลับเบาะๆ “ช่วงเวลาที่โทรมสุดๆและได้พบกับคนๆนั้น นั่นสิถึงจะเรียกว่ารักแท้”

“รักแท้! เธอนี่ช่างน่าโมโหเสียจริง!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า…”

หงุดหงิดไปตลอดทาง กระทั่งถึงบ้าน

“สวัสดีค่ะคุณลุง!” สงจื่อหยูนเห็นจิ่งห้านหมิงกล่าวทักทายอย่างสุภาพ “สองปีมานี้คุณลุงไม่ได้เปลี่ยนอะไรเลยสักนิด”

จิ่งห้านหมิงยิ้มฟ่อ “เธอก็เหมือนกัน ยังสวยเหมือนเดิม แค่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่จะเห็นเธอเรียกฉันเหมือนปี่เต๋อสักที”

สงจื่อหยูนตอบโต้เร็วมาก ใบหน้าเขาแดงฉ่า

เฉียวอวี่ถงแซว “พวกเขาคบกันมาตั้งหลายปีแล้ว

“ใช่ ใช่”

“พวกเธอคุยกันไป ฉันขอไปดูเด็กน้อยสองคนหน่อย”

คำพูดของเด็กสาวตัวน้อย ทำให้เด็กหนุ่มตัวน้อยรีบเปลี่ยนหน้าจอเกมส์คอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว และยังรีบเก็บสมุดวาดภาพอีก

เด็กทั้งสองเล่นเกมส์กันอย่างเชื่อฟัง เฉียวอวี่ถงเห็นแล้วก็สุขใจ

เด็กน้อยโตแล้ว ไม่ต้องไปห่วงหรอก

แม่บุญธรรมของเธอมาแล้ว ลงไปข้างล่างกันเถอะ”

ซวงซวงสุขภาพไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก เฉียวอวี่ถงใช้พลังไปกับเธอเยอะมาก

ยียีกลับไม่เหมือนกัน ร่างกายแข็งแรง เชื่อฟังรู้เรื่อง ทั้งยังช่วยแบ่งเบาความกดดันของเธอได้ด้วย

“แม่บุญธรรม!”

“เด็กดี!”

แต่ก่อนนี้เห็นหน้ากับแต่ในวิดีโอคอล แต่ว่าโอกาสที่จะได้เจอกันตัวเป็นๆนั้นน้อยมาก สงจื่อหยูนตั้งใจเตรียมอั่งเปาและของขวัญให้เด็กๆไว้เป็นพิเศษ

“ขอบคุณแม่บุญธรรม!”

นอกแผนของเฉียวอวี่ถงก็คือ ตอนนี้เธอมีลูกสองคนแล้ว เธอพอใจมาก

“ไม่รีบ ไม่รีบ พวกเขาก็เป็นลูกฉันเหมือนกัน เธอพูดจาน่าเกลียดสิ้นดี”

สงจื่อหยูนอยากจะโบกมือต่อ มีลูกนั้นกระทบต่อชีวิตเธอมาก ดังนั้นตอนนี้เลยยังไม่คิดถึงเรื่องนี้

ยียีพูดยิ้มๆ “แม่บุญธรรมมีคุณลุงอยู่ด้วย ก็เลยไม่ได้อยากมีลูก”

ไม่ใช่แบบนั้น ดูอย่างหม่ามี๊พวกเธอสิ ถึงจะมีพวกเธอแล้ว แต่เธอก็ยังต้องมีแฟนอยู่ดี

“ลุงเจิ้งอี้ปกป้องหม่ามี๊ได้

ความสำเร็จของเจิ้งอี้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ก็คือการที่เด็กๆได้จัดอันดับให้เขาอยู่ในลำดับต้นๆ

“ถ้าอย่างนั้นพวกเธอคิดว่าพวกเขาเหมาะที่จะเป็นแฟนหม่ามี๊รึเปล่าล่ะ”

นั่นยากแล้วล่ะ

“หม่ามี๊ชอบคนไหน เอาคนนั้นก็ได้!”

“แล้วพวกเธอล่ะ พวกเธอชอบคนไหน”

“ผมชอบลุงJacka” ยียีเลือก

ซวงซวงไม่เห็นด้วย “หนูชอบลุงเจิ้งอี้”

เจิ้งอี้น่าจะดีใจ ที่ซวงซวงสนับสนุนเขาโดยตลอด

“เด็กๆก็มีความคิดของตัวเอง เธอยังไม่บอกเลยว่าแล้วตัวเองคิดอย่างไร”

“ฉันจะคิดอย่างไรได้ ฉันบอกเธอไปหลายรอบแล้วนี่ ว่าฉันไม่ได้สนใจ ฉันไม่ได้อยากคิดถึงเรื่องรักๆใคร่ๆ”

“....” ดื้อแบบนี้ตลอด แล้วจะให้พวกเขาที่อยู่ข้างๆทำอย่างไรได้

จิ่งห้านหมิงหัวเราะคิกคัก “ซวงซวง เธอไปบอกลุงเจิ้งอี้แบบนี้ รับรองลุงต้องซื้อของเล่นให้เธอเยอะมากๆแน่”

“จริงหรอคะ”

Bình Luận ()

0/255