บทที่285 จุดจบ

“หากจะพูดจริง ๆ ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความรู้สึกหรอก” ฉินลี่เยี่ยพยายามมาหลายต่อหลายครั้ง จนตอนนี้รู้สึกว่าหากหน้าด้านอีกสักหน่อยก็คงไม่ได้เสียหายอะไร

“ไม่มีอะไรที่จะต้องติดต่อกันอีกอย่างงานของเราก็ไม่ได้เหมือนกันอยู่แล้ว” เฉียวอวี่ถงพูดไม่ไว้หน้าแม้แต่นิดเดียว

“……” ฉินลี่เยี่ยยิ้มแบบเก้ ๆ กัง ๆ

“ไอหยา ท่อน้ำที่บ้านฉันมีปัญหานิดหน่อย พี่ถงถง ประธานฉิน ทานกันต่อนะคะ ฉันต้องขอตัวก่อน ได้ข่าวว่าน้ำท่วมลงไปชั้นล่าง! ”

“รีบไปเถอะ มีอะไรให้ช่วยก็โทรมาบอกนะ” พนักงานแบบนี้น่าจะต้องเพิ่มเงินให้แล้ว

เฉียวอวี่ถงนั่งด้วยความไม่สบายใจ

“ฉินลี่เยี่ย นี่มันหมายความว่ายังไง? ”

“อะไรเหรอ? ” ฉินลี่เยี่ยทำแบบนี้ก็เพื่อครอบครัว

“……”

“ถงถง คุณกลับมาแล้ว หากจะพูดจริง ๆ เราทั้งสองก็ยังคงมีโชคชะตาต่อกัน ผมจะพยายามให้ถึงที่สุดเพื่อให้ครอบครัวของเรากลับมาเป็นเหมือนเดิม หลายปีที่ผ่านมานี้เสี่ยวไปโรงเรียนมักจะเป็นตัวตลกของเพื่อน ๆ ไหนจะยียี ซวงซวงก็โดนรังแก เพื่อลูก ๆ เรา.….. ”

“พอเถอะ ลูก ๆ ไม่ได้โดนรังแกขนาดนั้น! ”เฉียวอวี่ถงเลี้ยงยียีซวงซวงมาด้วยกัน พวกเขาก็สบายดี และมีความสุขดี

“ถงถง สถาบันครอบครัวมีผลกระทบต่อลูกเป็นอย่างมาก นี่มันก็จะห้าปีแล้วความผิดพลาดที่ผ่านมาก็ได้สอนเราทั้งสองเป็นอย่างดี ตอนนี้เรามาเริ่มต้นกันใหม่จะไม่ดีกว่าเหรอ? ”

“เหอะ! ”

เฉียวอวี่ถงวางตะเกียบลง “ฉันอิ่มแล้ว ขอตัวก่อน! ”

ฉินลี่เยี่ยรีบจ่ายเงิน และรีบตามเธอไป

เมื่อเขาตามไปนั้นก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของเฉียวอวี่ถงแล้ว

ฉินลี่เยี่ยทำได้แค่ทอดถอนใจ และกลับบริษัทไป

“ประธานฉิน ทำไมกลับมาเร็วอย่างนี้ละคะ”

“อือ”

ดูท่าทางพ่ายแพ้อย่างราบคาบ

“ฉันพอจะมีวิธี”

“ว่ามา”

วิธีของเวินหน่วนหน่วนพอจะเป็นไปได้ และน่าลองทำ

ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยสักเท่าไหร่ แต่ก็พูดไปแล้วว่าจะทำ

ฉินลี่เยี่ยยิ้ม และพูดว่า “ได้”

เวินหน่วนหน่วนหยิบเมนูอาหารมา “ประธานฉินลองดูก่อนค่ะ ต้องการเมนูไหนดิฉันจะช่วยสั่ง แล้วคุณก็เอาไป”

“ผมไปเองดีกว่า”

ฉินลี่เยี่ยไม่ได้ฉวยโอกาสใช้วิธีนั้นแล้ว

เขาเป็นผู้ชายที่ไม่เคยไปร้านขนมหวานมาก่อนเลย

นี่เป็นครั้งแรก

“คุณผู้ชาย สั่งอะไรดีคะ? ”

“เอาที่แนะนำครับ” เขาสำรวจมาแล้วว่าคนในบริษัทของเฉียวอวี่ถงมีกี่คน “ประมาณแปดคน”

“ได้เลยค่ะ” พนักงานแนะนำให้เฉียวอวี่ฉินเยอะมาก

“ถ้าอย่างนั้นก็เอาอันนี้ก็แล้วกัน ช่วยห่อกลับบ้านด้วย ขอบคุณครับ”

น้อยมากผู้ชายที่มาซื้อขนมหวาน ฉินลี่เยี่ยตกเป็นเป้าสายตาของใคร ๆ หลายคน และใคร ๆ หลายคนนั้นก็รู้จักเขาซะด้วยสิ

“ประธานฉิน ติ่มซำของคุณให้ฉันช่วยไปส่งให้ไหมคะ? ” ของพวกนี้เยอะมากจนถือไม่หมด

“ไม่ต้อง ผมถือเอง” ถือไปส่งด้วยตัวเองแสดงให้เห็นถึงความจริงใจ แบบนี้จะเป็นความประทับใจที่ดีหน่อย

ห้องทำงานของเฉียวอวี่ถงไม่มีพนักงานต้อนรับ เป็นเพราะว่าย้ายเข้ามาด้วยความเร่งรีบ

ฉินลี่เยี่ยคิดว่าไม่มีข้อจำกัด

“อ๊า? คุณมาหาใครครับ?”

“มาหาเฉียวอวี่ถง”

ครับ ครับ ครับ

คุณช่วยผมเอาขนมหวานแบ่งให้ทุกคนก็ได้”

นี่คือ?

“อันนี้ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณครับ”

มีของกินทุกคนก็รู้สึกดีใจ

“ถงถง”

“ห๊ะ คุณมาที่นี่ได้ยังไง? ” เฉียวอวี่ถงปวดหัว

และเอาของกินตอนบ่ายมาให้ทุกคน”

“ทั้งหมดเท่าไหร่? ”

ถงถง?

“คุณคิดจะทำอะไรกันแน่? ไม่เบื่อบ้างหรือไง?”

คำพูดนี้ของฉินลี่เยี่ยชัดเจนมาก “ดังนั้นผมจะต้องชนะใจคนรอบ ๆ

เฉียวอวี่ถงไม่ชอบคนโกหก นั้นเขากำลังพูดวิธีการของเขาออกมา

“ออกไป! ”

“ถงถง อย่าเพิ่งโกรธสิ”

“…….”เฉียวอวี่ถงเหลืออดเต็มทน “ทำไมคุณถึงได้เป็นแบบนี้ น่าเบื่อ! ”

“คุณกำลังยุ่งอะไรอยู่เหรอ? ให้ผมดูหน่อยว่าผมช่วยอะไรได้บ้าง คุณทำงานเหนื่อยเกินไปแล้ว”

เฉียวอวี่ถงถลึงตาใส่

“พีบี นี่ติ่มซำของคุณ”

เขาตั้งใจจะเขามาดูทั้งสอง ปัญหาของเฉียวอวี่ถงตอนนี้คือเธอต้องการทำงาน เพราะงานนี้สำคัญกับเธอมาก

“อ๊า? ขอโทษที่รบกวนค่ะ……”

ตอนที่เธอเดินเข้ามานั้นฉินลี่เยี่ยยืนอยู่ข้าง ๆ เฉียวอวี่เยี่ย ช่างมีเสน่ห์มาก

ต่อไปนี้ห้ามคนแปลกหน้าเข้ามาได้อีก! ”

“คุณคะ เชิญทางนี้ค่ะ”

“ถงถง ผมไปก่อนนะ เลิกงานผมรอคุณกลับบ้านพร้อมกันนะ”

“กลับกับผีสิ! ” เฉียวอวี่ถงพึมพำเบา ๆ

“อย่าพูดจาไม่เพราะสิ ไม่ดีนะ”

“ออกไป! ” เฉียวอวี่ถงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

ขณะที่ฉินลี่เยี่ยเดินออกไปกับเสี่ยวลี่นั้นเธอก็อยากรู้อยากเห็นขึ้นมา

สอดแนมเรื่องชาวบ้านมันยากจริง ๆ

“คุณ คุณชื่ออะไรเหรอคะ? ”

“ฉินลี่เยี่ย”

“อ๋อ คุณทำงานที่นี่”

“ผมอยู่ชั้นบน ผมจะต้องมาอีก ถึงตอนนั้นคุณช่วยผมด้วยนะ”

“……ได้สิ ได้เลย……”

ปฏิกิริยาที่เฉียวอวี่ถงมีต่อฉินลี่เยี่ย และคนอื่นนั้นไม่เหมือนกันเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นสถานการณ์นี้จึงค่อนข้างที่จะละเอียดอ่อน

ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ยังคงมีความเกรงใจอยู่บ้าง แต่กับคนนี้

“ดูสถานการณ์ดีกว่าค่ะ ถึงอย่างไรแล้วงานก็สำคัญ”

“ไม่เป็นไร ขอแค่คุณช่วยผม ตำแหน่งในบริษัทหยวนหยางชั้นบนแล้วแต่คุณจะเลือก”

ฮ่า ฮ่า

ฉินลี่เยี่ยออกไปแล้ว

ROYเข้ามาหาเฉียวอวี่ถงด้วยท่าทีที่แปลก ๆ

“พีบี ผมค้นพบเสน่ห์ของคุณแล้ว”

“……”เฉียวอวี่ถงหันมามอง “มีอะไรก็ว่ามา”

“มาหาฉันนี่มีอะไร? ”

Jackaชอบโทรมาถามเรื่องคุณกับผมนะ

“ถ้าอย่างนั้นก็รีบไปบอกเขาเลยนะว่าไม่มีโอกาสแล้ว ฉันจะครองโสดไปตลอดชีวิต”

“ทำไมล่ะ ผมก็เห็นว่าผู้ชายที่มาเมื่อสักครู่นี้ก็เป็นคนที่มีน้ำจิตน้ำใจดีนิ คุณไม่คิดจะเก็บไว้พิจารณาหน่อยเหรอ……”

“ไม่มีการมีงานทำเหรอถึงได้สอดแนมเรื่องชาวบ้านแบบนี้! ”

ROYส่ายหน้า “ผมไปทำงานแล้ว”

เฉียวอวี่ถงไม่มีจิตใจจะทำงาน……

หลายวันมานี้มีแต่เรื่องของฉินลี่เยี่ย

“หากคุณตามฉันมาอีกฉันจะแจ้งความคอยดูนะ! ”

“ตำรวจไม่ยุ่งเรื่องผัวเมีย”

“ฉินลี่เยี่ย ฉันขอร้องละ อยู่ห่างฉันหน่อยเถอะ”

แต่เรื่องนี้ไม่ได้จริง ๆ

“เหอะ หลงตัวเอง”

“ไม่ได้หลงตัวเอง แต่มันความจริง”

เฉียวอวี่ถงเลือกที่จะเงียบ

“พีบี! ”

“Jackaคุณมาได้ยังไง? ” เห้อ เขามาตอนนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ดี

ผู้ชายคนนี้เป็นใคร?

“ฉินลี่เยี่ย เป็นสามีในอนาคตของถงถง” ฉินลี่เยี่ยยื่นมือออกไป

Bình Luận ()

0/255