เมื่อครบกำหนดที่ต้องกลับประเทศไทย แต่ชาลิสาอยากอยู่กับวาเนียต่อ หญิงสาวจึงพยายามวางแผนคิดหาคำพูดที่จะโกหกพี่ชาย และเมื่อคิดแผนออกแล้ว ตั้งใจจะโทร.หา แต่ไม่ทันได้กดโทรศัพท์ เสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้น และก็เห็นว่าเบอร์โทร.ที่โทรเข้ามานั้นเป็นเบอร์โทรศัพท์ของพี่ชาย

“บ้าชะมัด! พี่คิวาต้องโทร.มาเตือนเราเรื่องกลับประเทศไทยแน่” ชาลิสาคาดเดา พอกดรับสายก็เป็นดั่งที่คิดไว้ไม่มีผิด

“ลิซ่า น้องบินถึงประเทศไทยในวันพรุ่งนี้ตอนสิบเอ็ดโมงกว่าใช่ไหม” คิวาเอ่ยถามในทันทีที่น้องสาวกดรับสาย

“เอ่อ...ลิซ่า”

“เดี๋ยวพี่จะไปรอรับที่สนามบินครับ”

คิวาเอ่ยดักคอก่อนชาลิสาจะทันพูดออกมา และเหมือนจะเดาเหตุการณ์ล่วงหน้าออก

คิวาจึงเอ่ยบอกแกมขู่น้องสาวไปในตัว

“หวังว่าเครื่องบินคงไม่ดีเลย์ หรือไม่ก็...ไม่มีการเปลี่ยนแปลงการเดินทางกลับ ไม่

เช่นนั้น! พี่คงได้ตีตั๋วไปประเทศรัสเซียแน่”

เจอคำขู่นี้เข้าทำเอาชาลิสาถึงกับพูดไม่ออก แผนการที่เตรียมไว้ถูกกลืนเข้าสู่ลำคอแทบจะทันที จึงได้แต่หลุดเสียงอึกอักออกมาไม่เต็มเสียงนัก

“ลิซ่าอยากอยู่รัสเซียต่อค่ะ”

และก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อได้ยินเสียงห้าวห้วนของพี่ชายแล่นมากระทบหู “อย่าผิดคำสัญญา พี่อนุญาตให้ลิซ่าไปเที่ยวแล้ว

“ลิซ่า”

ชาลิสาไม่ทันหาคำมาโต้แย้งพี่ชาย ก็มีเสียงของวาเนียเอ่ยเรียกจากทางด้านหลังว่า

“ที่รักครับ”

ไม่มั่นใจว่าพี่ชายได้ยินเสียงของวาเนียหรือเปล่า และด้วยไม่อยากให้พี่ชายล่วงรู้ถึงการกระทำของเธอ ที่ยอมตกเป็นของวาเนียอย่างง่ายดายจึงรีบตัดบทการสนทนาว่า

“ได้ค่ะ ลิซ่าจะกลับถึงบ้านในวันพรุ่งนี้ค่ะ”

เอ่ยบอกไปแล้ว ชาลิสาก็กดตัดสายการสนทนาในทันที จากนั้นก็หันมามองวาเนียด้วยดวงตาแดงก่ำทำท่าจะร้องไห้ให้ได้

“มีอะไรหรือเปล่าครับ คุณร้องไห้ทำไมครับ”

วาเนียทรุดตัวลงนั่งแนบชิดกับร่างบาง ยกมือเช็คคราบน้ำตาให้ขณะเอ่ยถามราวกับเป็นห่วงหนักหนา

“พี่คิวาโทร.มาเตือนให้ลิซ่ากลับประเทศไทยในวันพรุ่งนี้ค่ะ”

“อ๋อ...ครับ”

ชาลิสานั้นน้ำตาคลอเอ่ยตอบเสียงสั่นเครือเพราะไม่อยากกลับประเทศไทย แต่วาเนีย

กลับรับคำเสียงราบเรียบไร้ซึ่งความรู้สึก นั่นก็เป็นเพราะว่าเขาอยากเตือนชาลิสาในเรื่องนี้เช่นเดียวกัน

“แต่ลิซ่ายังไม่อยากกลับประเทศไทยเลยค่ะ ลิซ่าอยากอยู่กับคุณวาเนียต่อ” ชาลิสาเอ่ยบอกเสียงเศร้า

“คุณกลับประเทศไทยก่อนเถอะครับ อย่าให้พี่ชายต้องเป็นห่วง อีกอย่าง...ผมหมดวันลาพักร้อนแล้ว คงพาคุณเที่ยวต่อไม่ได้

ซึ่งชาลิสาไม่รู้สึกตัวว่าวาเนียเริ่มเบื่อเธอแล้ว และเหยื่อรายใหม่ของเขากำลังจะบินมาเที่ยวเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้

ทว่าชาลิสากลับคัดค้านว่า “ไม่เป็นไรค่ะ คุณวาเนียไม่ต้องพาลิซ่าเที่ยวก็ได้

แล้วเอ่ยตอบเสียงเครียด

ผมไม่มีทางปล่อยให้คนรักของผมออกไปเที่ยวเพียงลำพัง คุณไม่รู้หรอกครับว่าผู้หญิงสวยๆ อย่างคุณเป็นที่ต้องตาต้องใจของหนุ่มรัสเซียมาก

เหตุผลของวาเนียทำให้คนฟังรู้สึกภูมิใจและคิดว่าตนเองเป็นคนสำคัญของเขา จึงยิ้มออกมาด้วยความดีใจคิดว่าวาเนียรักและหวงแหนเธอเป็นอย่างมาก

Bình Luận ()

0/255