“ใช่! วาเนีย แกเป็นต้นเหตุให้น้องลิซ่ากับลูกต้องตาย”

ถึงแม้จะรักน้องชาย แต่อลีนาก็ไม่เข้าข้างคนผิด เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นและจบลงพร้อมกับการสูญเสียมีวาเนียเป็นต้นเหตุทั้งหมด

ร่างบางลุกขึ้นจากเก้าอี้ เดินออกจากห้องทำงานของตน ตรงไปยังห้องนั่งเล่นของครอบครัวซึ่งอยู่ด้านหลังของโรงแรม พอเห็นวาเนียกำลังนั่งดื่มกาแฟกับบิดา ก็เค้นเรียกอีกฝ่ายเสียงห้วนจัด

“วาเนีย!”

เผียะ! เผียะ!

เพราะความโกรธจัด อลีนาไม่ได้สะบัดมือตบหน้าน้องชายแค่เพียงครั้งเดียวเท่านั้น แต่หญิงสาวตบวาเนียถึงสองครั้งด้วยกัน ท่ามกลางความงุนงงของคนที่ถูกตบและผู้เป็นบิดาซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ด้วย

“พี่ลีนา ตบหน้าผมทำไม”

วาเนียผุดลุกขึ้นจ้องมองพี่สาวเขม็งขณะตะโกนถามเสียงดังลั่น ด้วยฤทธิ์ของฝ่ามือที่ตบซะเต็มแรงทำให้ใบหน้าของเขาปรากฏรอยฝ่ามือทั้งห้าขึ้นเต็มใบหน้า

“นั่นนะสิ เกิดอะไรขึ้น ลีนาถึงได้ตบหน้าน้องถึงสองครั้ง” เดนิซอฟผู้เป็นบิดาเอ่ยถามลูกสาวด้วยความสงสัย

อลีนาหันมามองบิดาอยู่ชั่วครู่ ยังไม่ตอบคำถามของท่าน นอกจากเค้นถามคนที่เป็นต้นเหตุสำคัญ

“พี่บอกให้นายโทร.ไปขอโทษน้องลิซ่าและรับผิดชอบเธอกับลูก แต่นี่นายทำอะไรลงไป นายรู้ไหมว่าน้องลิซ่าผูกคอตายเมื่อคืนที่ผ่านมา”

“โอ้...พระเจ้า!”

เดนิซอฟเบิกตากว้างครางออกมาด้วยความตกใจ ถ้วยกาแฟที่ถืออยู่ถึงกับหลุดจากมือตกลงกระแทกกับพื้น

“ลิ...ลิซ่าผูกคอตายพร้อมกับลูก...”

กว่าที่วาเนียจะหลุดคำพูดออกมาได้ ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้อย่างหมดแรง ตกใจจนแทบช็อก ไม่คิดว่าชาลิสาจะทำตามคำสาปแช่งของเขา ที่สั่งให้เธอไปตายพร้อมลูก

น้องลิซ่าตายแล้ว” อลีนาตอบเสียงห้วน จากนั้นก็เอ่ยบอกกับบิดาว่า “ลีนาโทร.ไปหาน้องลิซ่า อยากสอบถามเรื่องอาการเจ็บป่วยและการตั้งท้องของเธอ ญาติของน้องลิซ่าเป็นคนรับสาย

ได้ยินเรื่องสะท้อนใจจากปากของลูกสาว เดนิซอฟก็หันมาจ้องมองเขม็ง

“แกพูดอะไรกับลิซ่า ทำไมเธอถึงฆ่าตัวตาย บอกมาไอ้วาเนีย!”

“เอ่อ...ผมไม่ได้พูดอะไร ผมแค่โทร.ไปบอกเธอว่า...ว่าผมจะรับผิดชอบเธอกับลูก”

วาเนียหวาดกลัวกับสีหน้าและแววตาของบิดาจนตัวสั่น เอ่ยโกหกเสียงตะกุกตะกัก

อลีนาตวาดน้องชาย “ถ้านายพูดแบบนั้นจริง

“ผม...ผม”

ผัวะ!

คราวนี้เป็นเดนิซอฟที่ซัดหมัดใส่ใบหน้าของลูกชายเต็มแรงจนเลือดกบปาก

ได้ว่าแกไม่ได้พูดทำลายน้ำใจของหนูลิซ่าจนเธอฆ่าตัวตาย

ถูกบิดาด่าชุดใหญ่ วาเนียได้แต่นั่งคอตกและยกมือเช็คคราบเลือดที่ยังไหลซึมอยู่ตรงมุมปากด้วย แน่นอนว่าเขารู้อยู่เต็มอกว่าเขาคือต้นเหตุของเรื่องนี้

“นายต้องไปประเทศไทย ไปร่วมไว้อาลัยให้กับลูกและเมียของนายเป็นครั้งสุดท้าย”

เจอคำสั่งของพี่สาวเข้า ทำเอาวาเนียต้องเงยหน้าขึ้นมองและส่ายหน้าปฏิเสธรัวเร็ว

ขืนไปเหยียบในงานศพ ผมก็ถูกญาติของลิซ่ากระทืบตายพอดี”

Bình Luận ()

0/255