“เจ้านายครับ จะเอายังไงดีครับ วันนี้คุณลิซ่าคงไม่ยอมให้ผมขับรถให้เธอ”

รณกรคือลูกน้องที่ชาลิสากล่าวถึงและเกลียดหนักหนา เพราะชายหนุ่มทำหน้าที่เป็นผู้เฝ้าติดตามหญิงสาวตามคำสั่งของคิวา

คิวาพยักหน้ารับ จากการทะเลาะกันใหญ่โตเมื่อสักครู่ เขาก็พอจะรู้ว่าวันนี้ชาลิสาคงไม่ให้รณกรทำหน้าที่เป็นสารภีให้กับเธอเหมือนทุกวันที่ผ่านๆ มา และไม่ว่าน้องสาวจะสั่งห้ามมากเพียงใด เขาก็ยังคงให้รณกรคอยเฝ้าติดตามอยู่เหมือนเดิม

“วันนี้นายตามลิซ่าไปห่างๆ ก็แล้วกัน โทร.มารายงานเราด้วยว่าลิซ่าไปไหนบ้าง”

“ครับ เจ้านาย” รณกรรับคำ รู้ว่าชาลิสาคงไม่พอใจสักเท่าไร ถ้าหากเห็นเขาคอยติดตามไม่ห่าง

คิวาถอนหายใจยาว พลางลุกขึ้นยืนพร้อมกับคว้ากระเป๋าเอกสารแล้วเดินออกจากห้องอาหาร เกิดอาการลำคอตีบตันกินมื้อเช้าไม่ลงทั้งๆ ที่ยังไม่ได้รับประทานเลยแม้แต่คำเดียว

และขณะเดินมาถึงห้องโถงใหญ่ ซึ่งน้องสาวกำลังนั่งคุยโทรศัพท์อยู่กับเพื่อน ก็ต้องเผยความเสียใจให้เห็น เพราะชาลิสาลุกขึ้นเดินหนีในทันทีที่เห็นหน้าเขา

“ลิซ่า สักวันน้องจะเข้าใจว่าทำไมพี่ถึงเป็นห่วงน้องมาก” คิวาตีหน้าสลดขณะพึมพำไล่หลังน้องสาวที่เดินหนีเขาไปแล้ว

หญิงสาวต้องการเป็นอิสระจากการเลี้ยงดูจากพี่ชาย

แม้กระทั่งเรียนในระดับมหาวิทยาลัยแล้ว คิวาก็ยังให้รณกรไปรับไปส่งเธอ

เมื่ออาการโรคหัวใจกำเริบในขณะขับรถยนต์ ทำให้เธอหายใจไม่ออกเกิดอาการหมดสติ ควบคุมรถไม่ได้จนรถยนต์พุ่งตกคูน้ำ โชคดีที่มีพลเมืองดีเห็นเหตุการณ์และช่วยชีวิตไว้ได้ทัน อีกทั้งไม่มีใครได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ ซึ่งถือว่าเป็นเคราะห์ดีของเธอเป็นอย่างมาก

ไปกินข้าวมื้อเที่ยงกับเพื่อนๆ โดยไม่มีรณกรคอยตามเป็นบอดี้การ์ดเหมือนในทุกๆ วัน

อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา ชาลิสาก็ได้มาเดินเริงร่าอยู่ในห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ซึ่งเธอได้นัดเพื่อนๆ

นั่งรออยู่แล้ว ชาลิสาก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“มีอะไรหรือเปล่า บนหัวของฉันมีเขาหงอกขึ้นมาหรือยังไง พวกหล่อนถึงมองไม่กะพริบตา”

“ก็วันนี้เธอมาแบบแปลกๆ ไม่มีพ่อแก่คอยเดินตามหลังมาด้วยยังไงละ”

พวกเธอเรียกรณกร คนที่ทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดของชาลิสาว่า

เมื่อเพื่อนๆ พูดถึงเรื่องนี้ชาลิสาก็เบะปาก ตีสีหน้าหงุดหงิดโดยไม่ลืมระบายให้เพื่อนๆ ฟังด้วย

เขาจู้จี้จุกจิกกับชีวิตของฉันมากเกินไป ต้องบอกให้กินยาทุกเช้าทุกเย็น ห้ามนั่นห้ามนี่ โน้นก็ห้ามทำ นี่ก็ทำไม่ได้ จะไปไหนมาไหนก็ต้องให้รณกรขับรถให้

เพราะไม่มีพ่อแก่เดินตามมาด้วย”

“ใช่ ฉันชนะ”

ชาลิสาพยักหน้ารับ พลางหยิบเมนูอาหารออกมาเปิดดู แต่ไม่ทันได้สั่งอาหารก็เจอคำถามที่เพื่อนอีกคนเอ่ยถามด้วยความอยากรู้

Bình Luận ()

0/255