ทันทีที่รถลากแล่นออกจากบริเวณลานจอดรถ รณกรก็ขับรถออกจากลานจอดรถเช่นเดียวกัน แต่เขาไม่ต้องสะกดรอยด้วยการขับตามรถลากคันดังกล่าว เพราะเจ้านายหนุ่มเอ่ยบอกอย่างชาญฉลาดว่า

“ไม่ต้องขับตาม เดี๋ยวจะเป็นที่ผิดสังเกตมากเกินไป เราหาพิกัดของอู่ซ่อมรถนี้แล้ว อยู่ห่างจากตลาดน้ำไปราวๆ ห้ากิโลเมตร ตรงพิกัดนี้ นายขับไปดักรออยู่ใกล้ๆ อู่เลย”

รณกรละสายตาจากท้องถนนชั่วครู่ เพื่อเหลือบสายตามองพิกัดของอู่ซ่อมรถ ที่เจ้านายหนุ่มได้ค้นหาจากกูเกิลให้เรียบร้อยแล้ว

“ได้ครับ เราไปรอเหยื่อที่นั่นเลย”

รณกรรีบทำตามที่เจ้านายบอก เขาเพิ่มความเร็วรถขับแซงรถลากไปอย่างรวดเร็ว ด้วยรถยนต์คันที่พวกตนนั่งอยู่นั้นติดฟิล์มค่อนข้างดำ กอปรกับเป็นเวลาค่ำคืนด้วย คนที่นั่งอยู่ในรถลากจึงไม่รู้ว่าใครกันที่ขับรถยนต์แซง และถ้าหากรู้สักนิด อลีนาจะนั่งไม่ติดเก้าอี้แน่

ช่างใหญ่และลูกน้องช่วยกันเปลี่ยนล้อรถให้อย่างรีบเร่ง แต่กระนั้นก็กินเวลาถึงสองชั่วโมงกว่าถึงจะแล้วเสร็จได้ และแม้เวลาจะล่วงเลยเกือบถึงเที่ยงคืนแล้ว ทว่าอลีนาก็ไม่รู้สึกหิว นาทีนี้เธออยากกลับกรุงเทพฯ ให้เร็วที่สุด

ทันทีที่จ่ายค่าเปลี่ยนล้อและให้ค่าแรงเป็นพิเศษกับเจ้าของอู่ซ่อมรถแล้ว อลีนาก็ขับรถออกจากอู่อย่างรวดเร็ว และด้วยไม่ชินกับเส้นทาง หญิงสาวต้องใช้ตัวช่วยคือระบบจีพีเอส

ปี ทำให้อลีนาไม่รู้จักเส้นทาง การมาเที่ยวตลาดน้ำอัมพวา หญิงสาวก็อาศัยเปิดจีพีเอสแล้วขับตามที่ระบบอันทันสมัยนี้บอก และขากลับก็เช่นเดียวกัน

4G แต่บางครั้ง! จีพีเอสก็ผิดพลาดได้เหมือนกัน เพราะเมื่อขับตามที่ระบบบอกไปเรื่อยๆ

“แย่แล้ว ที่นี่มันที่ไหนกัน ทำไมมีแต่ดงต้นอ้อยเต็มไปหมด”

ซ้ายก็ต้นอ้อย ขวาก็ต้นอ้อย ที่ปลิวไหวตามแรงลม และเมื่อมั่นใจแล้วว่าตนเองขับผิดเส้นทางแน่ๆ

แต่รถยนต์คันที่ขับปาดหน้าก็ไม่ปล่อยให้เธอถอยรถยนต์ได้ไปไกล เพราะคนขับได้ขับตามและพุ่งชนรถยนต์ของเธอในทันที แม้จะถูกชนไม่แรงนักแต่ก็ทำให้รถยนต์ดับลง และหญิงสาวก็หวีดเสียงร้องลั่น

“กรี๊ดดด...”

ในมือมีด้ามเหล็กถือมาด้วย แน่นอนว่าเมื่อเปิดประตูรถไม่ได้เพราะติดล็อก หนึ่งในคนร้ายซึ่งก็คือคิวานั่นเอง

“กรี๊ดดด...จะพาฉันไปไหน ปล่อยฉัน!”

Bình Luận ()

0/255