บทที่ 10

อลีนาแทบลุกไม่ขึ้นหลังจากถูกคิวายัดเหยียดในสิ่งที่เธอไม่ต้องการให้กับเธอ หญิงสาวปวดระบมทั่วทั้งตัว โดยเฉพาะบริเวณดอกไม้สวาท ทันทีที่ขยับกายจะลุกขึ้นก็เจ็บแปลบจนต้องสูดปากออกมาเบาๆ

แต่กระนั้นก็ยังแข็งใจกัดฟันเพื่อข่มความเจ็บปวดแล้วเคลื่อนตัวมาชิดขอบเตียง ก่อนจะก้าวลงคว้าเสื้อผ้าของตัวเองมาสวมใส่ หญิงสาวไม่อยากนอนรอเป็นเชลยอยู่ที่นี่ คิวาแก้แค้นสำเร็จแล้ว เขาคงไม่คิดเก็บเธอไว้ให้รกหูรกตาของเขาอีก แต่ถ้าเขาไม่ปล่อยเธอไป เธอก็จะหนีให้พ้นจากเงื้อมมือของเขา

เพราะยังเจ็บปวดเรือนกายอยู่ อลีนาจึงก้าวเดินได้ไม่เร็วนัก ขณะออกมาจากห้องที่ถูกใช้เป็นที่ประหัตประหาร หญิงสาวก็กวาดสายตามองโดยรอบ และก็เห็นได้ว่าบ้านหลังนี้มีห้องนอนเพียงห้องเดียวกับห้องโล่งๆ ที่มีเครื่องเรือนแค่ไม่กี่ชิ้น พอออกมานอกตัวบ้านก็เห็นคิวานั่งจิบกาแฟทอดสายตามองคลื่นลมทะเลที่ซาซัดกระทบโขดหิน ซึ่งเดินจากตัวบ้านแค่ไม่กี่สิบก้าวก็ถึงชายหาดและท้องทะเลสีครามแล้ว

“ถ้าในหัวสมองกำลังบอกให้คุณคิดวิ่งหนี บอกได้เลยว่าคุณกำลังคิดผิด”

ราวกับอ่านใจของอลีนาออก คิวาจึงเอ่ยดักคอในทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมาจากทางด้านหลัง และไม่เปิดโอกาสให้อลีนาได้ตอบโต้ ชายหนุ่มก็เค้นเสียงขู่ต่อ

“บ้านหลังนี้อยู่สุดปลายหาด ห่างจากรีสอร์ทหรือโรงแรมนับสิบกิโลฯ ต้องใช้เวลาเดินหลายชั่วโมงกว่าคุณจะเจอใครสักคนที่จะช่วยคุณได้ และผมก็อวยพรว่าอย่าทะลึ่งไปเจอพวกลูกเรือกลัดมันเข้า ไม่ต้องให้ผมสาธยายว่าคนที่อยู่บนเรือนานหลายๆ อาทิตย์ พอมาเจอผู้หญิงสวยๆ หุ่นเซ็กซี พวกมันจะทำยังไงกับคุณ”

แน่นอนว่าอลีนาคิดตามที่คิวาพูด และร่างบางก็สั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว แต่กระนั้นก็ยังค้านคำพูดของอีกฝ่าย

“ฉันอาจไม่โชคร้ายแบบนั้นก็ได้ ฉันอาจเจอคนดีๆ ที่พร้อมจะช่วยเหลือฉันให้ออกไปจากนรกแห่งนี้”

“ลองไหมละ ผมให้โอกาสคุณหนีได้ตามสบาย”

คราวนี้คิวาลุกขึ้นยืนหันมาจ้องมองสบตาขณะเค้นเสียงท้าทาย ในใจนั้นกระตุกยิ้มเยาะเอาหัวเป็นพนันว่าอลีนาไม่กล้าหนีอย่างแน่นอน

เดินไปก็มีแต่ลงทะเลลูกเดียว ทางหนีของคุณคือเดินไปทางซ้ายมือ เอาตัวให้รอดก็แล้วกัน แต่ถ้าไม่!

ยิ่งได้ยินประโยคท้าย อลีนาก็ยิ่งหวาดกลัวหันไปมองซ้ายขวาตามที่คิวาพูด และก็สังเกตเห็นได้ว่าบ้านหลังนี้อยู่โดดเดี่ยวเพียงหลังเดียวจริงๆ

ทางด้านของคิวา ยิ่งเห็นสีหน้าของอลีนาซีดเผือดมากเพียงใด ก็ยิ่งหัวเราะเยาะมากเท่านั้น และก็เอ่ยท้าทายพร้อมกับผายมือเชิญด้วย

“ไปสิ ผมให้โอกาสคุณหนีแล้ว”

อลีนาขบเม้มริมฝีปาก หัวสมองเต็มไปด้วยความคิด ตัดใจไม่ทำตามคำท้าของคิวา และก็เปลี่ยนมาเป็นฝ่ายขู่ชายหนุ่มบ้าง

ทางโรงแรมต้องเห็นผิดสังเกต ส่วนคุณพ่อของฉันต้องแจ้งความว่าฉันหายตัวไปจากโรงแรม

“โอ้...ซาบซึ้งมากที่คุณเป็นห่วงว่าผมกับลูกน้องจะถูกจับเข้าคุก”

คิวาตีสีหน้าราวกับดีใจหนักหนา จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ของหญิงสาวชูขึ้นสูงให้เธอได้เห็นด้วย

Bình Luận ()

0/255