อารมณ์ใคร่ของคิวาคงพุ่งไปไกลมากกว่านี้ คงบังคับแกมขู่ให้อลีนามอบความสุขให้กับเขาด้วยมือเล็กและริมฝีปากน้อยๆ ถ้าหากไม่มีเสียงข้อความเข้ามาในโทรศัพท์มือถือซะก่อน

แต่ไม่ใช่เสียงข้อความในโทรศัพท์ของเขา แต่เป็นโทรศัพท์ของอลีนาต่างหาก

“โอ้...เดี๋ยวก่อน พักเรื่องการทำให้คุณท้องไว้สักครู่ รู้สึกว่ามีคนส่งข้อความเข้ามาในโทรศัพท์ของคุณ”

คิวาแสร้งร้องห้ามเสียงหลงราวกับตกใจหนักหนาที่มีข้อความเข้า ชายหนุ่มยันเข่าลงกับพื้น ยืดตัวขึ้นเพื่อล้วงหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกง โดยที่ยังคงนั่งคร่อมร่างบางไว้เหมือนเดิม

“มาเดากันว่าใครส่งข้อความหาคุณ” คิวากระตุกยิ้มใส่คนที่จ้องมองเขาราวกับจะฆ่าด้วยสายตาคู่นี้ให้จงได้

“เอาโทรศัพท์ของฉันคืนมา!” อลีนาผงกศีรษะขึ้น ตะคอกออกคำสั่งจนหน้าแดงซ่านไปหมด

แต่มีหรือที่คิวาจะคืนให้ “ไม่มีทางที่ผมจะให้คุณ”

พอถูกปฏิเสธ อลีนาก็ยกมือขึ้นพยายามจะคว้าโทรศัพท์กลับคืนแถมยังข่วนตามต้นแขนของคิวาด้วย จนชายหนุ่มทำเสียงรำคาญในลำคอ จับยึดมือเล็กทั้งสองไว้แล้วนั่งทับมือของเธอซะเลย และด้วยท่วงท่านั้นเท่ากับว่ามือเล็กของอลีนาต้องกอบกุมอยู่ใต้สะโพกเปล่าเปลือยของเขาโดยปริยาย

และเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนส่งข้อความมา คิวาก็ร้องบอกเสียงดังพร้อมกับยิ้มเยาะไปในตัวด้วย

“บราโว้ ไอ้วาเนียมันส่งข้อความมาหาพี่สาวสุดที่รักของมัน”

“ไอ้บ้า! เอาโทรศัพท์คืนมาเดี๋ยวนี้”

ถูกล็อกมือทั้งสองแถมคิวายังนั่งกดทับไว้แน่น อลีนาจึงทำได้แค่เพียงตะโกนออกคำสั่งเท่านั้น

“อยู่นิ่งๆ ลีนา เดี๋ยวจะอ่านให้ฟังว่าไอ้วาเนียมันส่งข้อความมาว่ายังไงบ้าง”

คิวาสั่งห้ามพร้อมกับเปิดอ่านข้อความที่วาเนียส่งมา แน่นอนว่าเขาอ่านภาษารัสเซียไม่ออก แต่ก็ไม่ยาก เพราะมีโปรแกรมแปลภาษาที่ช่วยให้เขารู้ว่าอีกฝ่ายส่งข้อความว่าอย่างไร

หลังจากคัดลอกข้อความของวาเนียไปแปลในโปรแกรมแปลภาษาเรียบร้อยแล้ว คิวาก็ยิ้มตรงมุมปากด้วยความถูกใจ และไม่ลืมเอ่ยบอกให้คนที่จ้องจะกินเลือดเขาได้ล่วงรู้ด้วย

“ไอ้วาเนียบอกว่าจะมาถึงประเทศไทยในวันพรุ่งนี้”

“วาเนีย! ไม่ต้องมาประเทศไทย”

วาเนียไม่มีทางได้ยิน เพราะเป็นการส่งข้อความหากันเท่านั้น

“เดี๋ยวขอตอบข้อความของไอ้วาเนียก่อน”

คิวาเอ่ยบอกให้อลีนาต้องอยู่ไม่เป็นสุข จากนั้นก็พิมพ์ข้อความและแปลเป็นภาษารัสเซียตอบกลับไป

“โอเค เดี๋ยวพี่จะไปรอรับที่สนามบิน”

คิวาพูดออกมาเสียงดัง จงใจให้อลีนารู้ว่าเขาตอบข้อความของวาเนียว่าอย่างไรบ้าง

ผมไม่ชำนาญเรื่องการใช้ภาษารัสเซีย แต่ที่แน่ๆ

คิวาใจดีอย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อยกโทรศัพท์เข้าใกล้ใบหน้าของอลีนา ให้หญิงสาวได้อ่านด้วยว่าน้องชายส่งข้อความมาว่าอย่างไรต่อ

มันบอกเที่ยวบินและเวลาที่บินมาถึงเสร็จสรรพ ทำให้ลูกน้องของผมทำงานง่ายขึ้นเป็นกอง เห็นทีว่าผมต้องส่งลูกน้องไปรอต้อนรับขับสู้มันซะแล้ว”

ว่าจะมาถึงประเทศไทยในเวลาไหน และบินมาด้วยสายการบินอะไร เที่ยวบินไหน วาเนียไม่รู้ถึงภัยที่รออยู่ข้างหน้า

“อย่านะ อย่าทำร้ายวาเนีย อย่าทำร้ายน้องของฉัน”

คิวาไม่สนใจเสียงร้องอ้อนวอน นอกจากเค้นด่ากลับคืนด้วยความเจ็บใจ

ผมเจอลิซ่าตอนที่ร่างของเธอห้อยอยู่กับเชือก

ภาพของชาลิสาผุดขึ้นมาในหัวตามที่คิวาเค้นบอก รู้ว่าคิวาต้องเจ็บปวดและเสียใจมากเพียงใดเมื่อเห็นภาพเช่นที่เขาพูดมา

“ได้โปรด...อย่าทำร้ายวาเนียเลยค่ะ”

“คงทำตามคำขอร้องไม่ได้ เพราะผมตั้งใจจะฆ่ามันทิ้ง!”

คิวาตอบเสียงเหี้ยมให้อลีนาหวาดกลัว เขาต้องการเล่นงานวาเนียไม่ต้องให้ถึงกับตาย แต่เอาให้ทรมานไปทั้งชีวิต เพราะความตายมันง่ายเกินไปสำหรับคนเลวอย่างวาเนีย

รู้ว่าอีกฝ่ายทำดั่งที่ขู่ได้จริงๆ จึงเอ่ยย้ำเตือนเพื่อให้ชายหนุ่มเปลี่ยนใจ และตระหนักถึงความผิดที่จะตามมา

“ถ้าคุณฆ่าเขา คุณก็ติดคุกหัวโต”

คิวาแหงนศีรษะหัวเราะร่วนราวกับได้ยินเรื่องตลกก็ไม่ปาน ก่อนจะตอบกลับว่า

ที่ตำรวจไม่สามารถไขคดีได้ และไอ้วาเนียจะเป็นหนึ่งในนั้น”

“ต้องทำยังไงคุณถึงจะไม่ฆ่าวาเนีย” ไม่มีใครช่วยวาเนียให้พ้นจากอาญาของคิวาได้

อลีนาจึงจำต้องบากหน้าเอ่ยถามออกไป

“ก็ขึ้นอยู่กับการกระทำของคุณ ถ้าทำดี ไอ้วาเนียก็รอด แต่ถ้าทำไม่ถูกใจผม...”

Bình Luận ()

0/255