ขณะเอ่ยเล่นลิ้นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของอลีนา คิวาก็ก้าวเดินจากบริเวณที่ยืนอยู่ตรงไปยังชายหาดอันเงียบสงบ ด้วยบรรยากาศที่ไร้นักท่องเที่ยวมารบกวนเพราะบ้านพักหลังนี้อยู่ปลายหาด จึงทำให้เขาตัดสินใจซื้อในทันทีที่เจ้าของคนเดิมประกาศขาย

และตอนนี้เขาก็รู้แล้วว่าคิดถูกที่พาอลีนามาซ่อนตัวอยู่ที่นี่ เพราะไม่มีใครมายุ่มย่ามกับเขาและอลีนาแม้แต่คนเดียว

ทางด้านของอลีนา หญิงสาวไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าคิวาได้สนทนาโทรศัพท์กับผู้หญิง เพราะหากเป็นเช่นนั้นจริง เขาไม่น่าเดินออกจากห้องอาหารเพื่อหลบมาคุยโทรศัพท์อยู่นอกบ้าน และขณะเดินตามคิวาไปก็พยายามเค้นเอาความจริงจากชายหนุ่มให้ได้

“คุณโกหกได้ไม่เนียน บอกมาตามตรงดีกว่าคะว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ และมันเกี่ยวกับครอบครัวของฉันใช่ไหม”

เพราะมีลางสังหรณ์ไม่ดี อลีนาจึงถามออกไปเช่นนั้น และคิวาก็เหน็บเข้าให้

“แหม! สู่รู้จริงๆ ว่าผมกำลังสนใจเครือญาติของคุณมากเป็นพิเศษ” คิวาตอบเสียงเย็นเป็นการเขย่าประสาทของคนที่เดินตามหลังเขามาติดๆ

และอลีนาก็เกิดอาการหวาดกลัว รีบวิ่งไปดักหน้าชายหนุ่มเพื่อตะคอกถามเสียงดังว่า “คุณคิดจะทำร้ายวาเนียใช่ไหม”

ช่วงนี้ผมความจำไม่ค่อยดี ไม่รู้ว่าสั่งลูกน้องในเรื่องอะไรบ้าง”

สร้างความโกรธขึงให้กับอลีนาเป็นอย่างมาก พอชายหนุ่มจะก้าวเดินต่อ

“คุณสัญญากับฉันแล้วว่าจะไม่ฆ่าวาเนีย ถ้าหากฉันเอ่อ...เอ่อ...มอบความสุขให้กับคุณ”

เมื่อหญิงสาวเปิดเกม

“บอกแล้วว่าผมความจำไม่ค่อยดี คุณช่วยบอกผมหน่อยสิว่าคุณทำให้ผมมีความสุขด้วยวิธีไหน”

จ้องมองเขม็งราวกับจะกินเลือดคนตรงหน้า คิวาถนัดนักในเรื่องที่ทำให้เธอเสียใจและอับอายอดสู

“คุณก็รู้ดีอยู่แล้ว ต้องถามฉันทำไม”

คิวายักไหล่ใส่ แล้วเอ่ยพูดลอยๆ ว่า “ผมจำเรื่องที่คุณมอบความสุขให้กับผมไม่ได้ ผมจำได้แค่ว่า เดนิซอฟอายุล่วงเข้าหกสิบห้าปีแล้ว แต่ก็ยังไม่วางมือจากธุรกิจ แต่ก็อย่างว่าแหละ คงวางมือได้ยาก เพราะลูกชายก็ไม่เอาถ่าน วันๆ

“สาวเลว นี่คุณจะทำร้ายพวกฉันทุกคนเลยหรือยังไง”

คิวาไม่ใช่ผู้ชายกระจอกๆ

คิวาไม่สะทกสะท้านกับคำด่า นอกจากคลี่ยิ้มให้

“แน่นอน ถ้าคุณทำอะไรให้ผมไม่พอใจ ผมก็จะเล่นงานทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องให้ลิซ่าต้องตาย”

Bình Luận ()

0/255