คิวาพยายามโทร.หาอลีนาอีกหลายๆ ครั้ง เมื่อโทร.ไม่ติดเพราะหญิงสาวปิดโทรศัพท์มือถือแล้ว ก็เดินออกจากห้องทำงานและออกคำสั่งกับลูกน้องคนสนิทที่นั่งทำงานอยู่ด้านหน้าห้องทำงานของเขา

“รณกร จองตั๋วไปรัสเซียให้ผมด้วย ผมต้องการไปรัสเซียในวันนี้ หรือช้าสุดคือวันพรุ่งนี้”

รณกรเงยหน้ามองเจ้านายด้วยความงุนงงกับคำสั่งเร่งด่วน แต่ก็พอจะเดาได้ว่าต้องเกี่ยวข้องกับอลีนาอย่างแน่นอน

“ได้ครับ เจ้านาย”

ผู้เป็นลูกน้องรีบกดดูตั๋วเครื่องบินอย่างรวดเร็ว ซึ่งคิวายืนรอด้วยใจร้อนรน และขณะรณกรกำลังหาตั๋วเครื่องบินอยู่นั้น ก็เอ่ยบอกลูกน้องว่า

“ลีนาส่งใบรับรองแพทย์มาให้เราดู ในใบรับรองแพทย์ระบุว่าเธอตั้งท้องได้หนึ่งเดือนแล้ว”

คราวนี้รณกรรู้แล้วว่าทำไมเจ้านายหนุ่มจึงมีทีท่าอยู่ไม่เป็นสุข สีหน้าและดวงตาเต็มไปด้วยความกังวลแทบจะตลอดเวลา เพราะเขาเองก็จำได้แม่นยำว่าอลีนาขู่จะเอาเด็กออกในทันทีที่รู้ตัวว่าตั้งท้อง

“ได้ตั๋วแล้วครับเจ้านาย”

รณกรไม่เคยดีใจเท่านี้มาก่อน เมื่อสามารถซื้อตั๋วเครื่องบินได้แบบฉิวเฉียด เพราะเป็นที่นั่งที่เหลือที่สุดท้ายพอดี

แต่เจ้านายต้องต่อเครื่องไปที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กอีกที และจะถึงที่นั่นเวลา 19:45

“จองตั๋วเลยรณกร เราต้องการไปหาลีนาให้เร็วที่สุด”

“ครับ เจ้านาย ผมจัดการจองเรียบร้อยแล้วครับ”

วันพรุ่งนี้เขาจะเดินทางไปประเทศรัสเซีย แต่เขาต้องรอเกือบสองวันถึงจะได้พบกับอลีนา

ทางด้านของอลีนา หญิงสาวพาวาเนียไปพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญเรื่องการทำกายภาพ

เมื่อผลการตรวจบอกชัดว่าเธอตั้งท้องได้หนึ่งเดือนแล้ว ก็ส่งใบรับรองแพทย์ไปเขย่าขวัญคิวา

และเมื่อกลับมาถึงโรงแรม บิดาก็เล่าให้ฟังถึงนักท่องเที่ยวรายหนึ่ง ที่ได้โทร.มาสอบถามราคาห้องพักและตบท้ายด้วยการถามถึงอาการเจ็บป่วยของเธอ

“เขาบอกคุณพ่อว่าเขาเป็นเพื่อนของลีนา ตอนลีนาไปเที่ยวประเทศไทยยังงั้นหรือคะ”

อลีนาถามย้ำกับบิดา หลังจากท่านได้เล่าเรื่องของนักท่องเที่ยวรายนี้ให้ฟัง

“ใช่ เขาถามพ่อว่าลีนาเป็นยังไงบ้าง และพ่อบอกเขาว่าลีนาพาวาเนียไปทำกาย

ภาพบำบัด”

บนบ่าส่งกำลังให้กับลูกชาย หลังกลับมาจากทำกายภาพบำบัดเหมือนทุกๆ วันที่ผ่านมา

และหลอกถามถึงเรื่องของเธอ แต่ป่านนี้เขาคงนั่งไม่ติดเก้าอี้แล้ว

“อย่าสนใจเลยค่ะคุณพ่อ ลีนาก็จำไม่ได้เหมือนกันว่าเขาเป็นใคร”

Bình Luận ()

0/255