ก๊อก...ก๊อก...

“ลิซ่า ถ้าอยากไปเที่ยวรัสเซีย เปิดประตูออกมาพูดกับพี่เดี๋ยวนี้”

คิวาตะโกนบอกหลังจากเคาะประตูห้องแล้ว และไม่ต้องรอนาน ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกกว้าง ส่วนผู้เป็นเจ้าของห้อง พอเปิดประตูให้กับพี่ชายแล้วก็เดินหนีไปนั่งลงบนโซฟาภายในห้องนอนของตน

“กินยาก่อนซะ ไม่ยังงั้นเรื่องการไปเที่ยวรัสเซียก็ปิดตายได้เลย”

ชาลิสาไม่พูด นอกจากกระชากถุงใส่ยามาจากมือพี่ชาย หยิบเม็ดยาที่ต้องกินก่อนนอนออกมา จากนั้นก็เดินไปยังโต๊ะเล็กข้างเตียงนอนซึ่งมีเหยือกน้ำดื่มวางอยู่ ส่งเม็ดยาเข้าปาก กินยาก่อนนอนตามคำสั่งของพี่ชาย แล้วกลับมาทรุดตัวลงนั่งเหมือนเดิม โดยยังคงปิดปากเงียบไม่พูดกับพี่ชายแม้แต่คำเดียว

“ลิซ่าจะไปเที่ยวรัสเซียกับใคร” คิวาเริ่มตั้งคำถาม ซึ่งชาลิสายังตีหน้าตูมใส่เขาอยู่แถมยังตอบกลับเสียงห้วนๆ ด้วย

“ไปกับเพื่อนๆ แก๊งของลิซ่า”

คิวารู้ว่าเพื่อนสนิทในแก๊งของน้องสาวนั้นมีใครบ้าง “หมายความว่าจะไปกันเอง ไม่ได้ไปกับทัวร์ยังงั้นหรือ”

“พวกเราไปกับบริษัททัวร์ค่ะ และไกด์รับปากว่าจะดูแลลิซ่าเป็นพิเศษ”

ผู้เป็นพี่ชายพยักหน้ารับรู้กับประโยคท้ายของน้อง เขายังไม่มั่นใจว่าไกด์จะดูแลชาลิสาเป็นกรณีพิเศษหรือไม่ ในเมื่อมีลูกทัวร์ให้ต้องดูแลอีกหลายสิบคน

“แล้วจะไปเที่ยวเมื่อไร”

ชาลิสาลอบยิ้มกับความหวังที่มีมากกว่าห้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว เพราะหากพี่ชายซักถามชุดใหญ่เพื่อความกระจ่าง นั่นก็หมายความว่าเขาเริ่มโอนเอียงยอมให้เธอไปเที่ยว

“อีกสองสัปดาห์ค่ะ พวกเราจะไปเที่ยวรัสเซียเจ็ดวันค่ะ”

พี่จะอนุญาตให้ไป”

“ค่ะๆ พี่คิวาจะให้ลิซ่าทำอะไรบ้างคะ”

จดเบอร์โทรศัพท์ของเพื่อนๆ มาให้พี่ และพี่ต้องติดต่อพวกเธอได้ในทุกครั้งที่พี่โทร.หา อ้อ! ขอเบอร์โทร.ไกด์ด้วย”

ค่ะ

คิวาพยักหน้ารับ จากนั้นก็บอกเงื่อนไขในข้อต่อไป

ลิซ่าจะทำตามที่พี่คิวาสั่ง และจะโทร.บอกด้วยว่าจะไปเที่ยวที่ไหนบ้าง”

ไม่มีการโทร.กลับภายในสองชั่วโมง พี่จะบินไปรับตัวลิซ่าที่ประเทศรัสเซียในทันที”

เงื่อนไขข้อสุดท้ายดูโหดไปสำหรับผู้เป็นน้องสาว แต่กระนั้นชาลิสาก็พยักหน้ารับอย่างไม่มีลังเล ก็เธออยากออกไปท่องโลกภายนอก ต่อให้พี่ชายเสนอเงื่อนไขหนักหนาแค่ไหนก็พร้อมทำตามโดยไม่มีเกี่ยงงอน

“ลิซ่าจะไม่พลาดการรับสายจากพี่คิวาแน่นอนค่ะ”

Bình Luận ()

0/255