Rebirth แต่งงานกับสามีกำพร้า

ตอนที่ 48 จริงหรอ เลือกเธอหรอ

ตอนที่ 48 จริงหรอ เลือกเธอหรอ

ในสถานการณ์ตอนนี้ คนที่รู้ดีที่สุดก็คือ เย่หลินฮวน

เมื่อเห็นสีหน้าไม่พอใจของ น้องเหอ เธอจึงรีบเปลี่ยนคำพูดอย่างอารมณ์ดีทันที

”พี่ น้องเหอ ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ ฉันแค่ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าพี่ก็ออกแบบด้วย แถมเริ่มทำได้ไม่นานก็ถูก พี่หลัน เลือกเอามาเป็นแบบในคอลเลคชั่นในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาวแล้ว ฉันทำไม่ได้แบบพี่ ก็เลยอดชื่นชมไม่ได้น่ะค่ะ”

เมื่ออธิบายจนจบ สีหน้าของ น้องเหอ ก็ผ่อนคลายอย่างรวดเร็ว “เธอก็พูดให้มันชัดๆสิ ไม่งั้นเดี๋ยวคนอื่นเขาก็คิดว่าฉันไปขโมยงานคนอื่นมาพอดี”

เย่หลินฮวน ยิ้มอย่างขอโทษ “คราวหน้าฉันจะระวังค่ะ”

พี่หลัน ดูผลงานในมือเงียบๆ รอทุกคนพูดแสดงความคิดเห็นกันไปมาจนจบ แล้วจึงเรียก เย่หลินฮวน

“งานของ น้องเหอ ยังมีจุดที่ต้องแก้อยู่ ในสองวันนี้ฉันเดาว่าต้องยุ่งมากแน่ๆ เธอก็ไปเป็นลูกมือของ น้องเหอ ละกัน ดูเธอตั้งใจไม่น้อยจะได้เรียนรู้ไปด้วย”

น่าจะเป็นเพราะรอบที่แล้วที่ เย่หลินฮวน เอางานออกแบบมาให้ดู แม้เธอจะไม่ได้ดู แต่เธอก็จำได้

ในใจของ เย่หลินฮวน รู้สึกหมดหวังอยู่ไม่น้อย จริงๆแล้วเธอไม่ได้อยากจะทำงานกับ น้องเหอ เลยสักนิด แต่คิดๆดูแล้ว นี่ก็อาจะเป็นทางที่จะได้ตรวจสอบเรื่องผลงานชิ้นนี้ว่ามันยังไงกันแน่

ในช่วงพักเที่ยง เย่หลินฮวน มาจัดข้าวของบริเวณโซนทำงานของ น้องเหอ เธอรอจนคนออกไปหมด จึงรีบเดินมาหางานออกแบบนั้นที่โต๊ะทำานของ น้องเหอ แต่หาตั้งนานก็ไม่เจอ

ก่อนจะเดินออกไป เธอจึงหยิบลังเอกสารที่ต้องย่อยมาด้วย และในขณะที่กำลังจะเอากระดาษลงไปย่อยนั้น สายตาของเธอก็กวาดไปเห็นซากกระดาษที่ย่อยแล้วข้างๆ ทันใดนั้นสายตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

แม้ว่ากระดาษแผ่นนั้นจะถูกย่อยจนเป็นเส้นๆแล้ว แต่งานชิ้นนั้นถูกวาดด้วยดินสอ ซึ่งต่างกับนักออกแบบในแผนกนี้ จึงทำให้มองออกในแวบเดียว

หลังจากรื้อนานมาก ในที่สุดเธอก็เจอเศษกระดาษชิ้นนั้นที่เขียนตรงมุมว่า กงชู

น้องเหอ ตั้งใจจะทำลายหลักฐานนี่นา รอบคอบไม่เบาเลยทีเดียว แต่ก็น่าเสียดายที่ดันมาเจอคนอย่างเธอ ที่เกลียดคนลอกผลงานของคนอื่น มาเป็นของตัวเองที่สุด

โรงภาพยนตร์เมืองจิน กองถ่ายหนังย้อนยุคเรื่องหนึ่ง กำลังถ่ายฉากต่อสู้กันอยู่

รอจนผู้กำกับสั่ง ‘action’ เธอก็รีบกระโดดกลางอากาศ

จากนั้น เธอก็วิ่งไปอีกไม่กี่ก้าว แล้วยกมือเรียวบีบคอนักแสดงหญิงฝ่ายตรงข้าม พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

ดูซิว่าหลังจากนี้

“....”

ผู้กำกับสั่งด้วยความพอใจ “รอบนี้ดีมาก พักแปบนึง

การปรับกล้องเปลี่ยนมุมถ่ายใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมง ผู้ช่วยจึงถือร่มวิ่งเข้ามาหาช้าๆ

“พี่กัว ขึ้นไปนั่งรับแอร์บนรถสักแปบมั้ยคะ”

กัวชิงชิง รับพัดลมไฟฟ้าจากมือผู้ช่วยมาเป่าเหงื่อบริเวณคอของตัวเอง ก่อนจะวิ่งหลบอยู่ในร่มไปขึ้นรถ

เมื่อขึ้นมาบนรถ ผู้จัดการสาวก็พัดให้เธออย่างเอาใจ

“ถ่ายหนังย้อนยุคในหน้าร้อนนี่มันเป็นการฆ่ากันชัดๆ ถ้าคราวหน้ามีบทหนังย้อนยุคมาอีกพี่จะถามให้ละเอียดเลย ถ้าไม่โอเคเราก็เลือกแสดงแต่หนังสมัยใหม่ก็พอ”

ไม่เห็นด้วย “นักแสดงก็อย่างนี้แหละค่ะ หน้าหนาวแสดงหนังหน้าร้อน หน้าร้อนแสดงหนังหน้าหนาว

ที่จริงฉากตอนบ่ายเธอต้องถ่ายกับ ไป๋ซิ้ว แต่เพราะนางกลัวร้อนเลยไม่มา

กัวชิงชิง เธอเป็นนักแสดงที่กำลังเป็นที่นิยมในตอนนี้

ไป๋ซิ้ว บอกว่าร้อนเกินไป ไม่อยากออกมาจากโรงแรม

นั่นมันเรื่องของคนอื่น

ผู้จัดการขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้พูดเรื่องนี้อีก จากนั้นเธอก็หยิบเอกสารฉบับหนึ่งส่งมาให้

“หลังเรื่องนี้ถ่ายจบ มีงานแบรนด์แอมบาสซาเดอร์เครื่องประดับ นี่เป็นสัญญา ถ้าเธอยืนยันว่าไม่มีปัญหาเราจะเซ็นต์ทันที”

ฟังจบ หน้าของ กัวชิงชิง ก็ตึงขึ้นมาทันที

“หนูบอกแล้วไม่ใช่หรอ อะไรก็ได้ แต่หนูจะไม่เป็นแบรนด์แอมบาสซาเดอร์เครื่องประดับ”

เมื่อก่อนตอนที่เธอเพิ่งเริ่มดัง พี่ให้เธอรับหนังเยอะๆ เธอก็ไม่ควรเทไปหมดแบบนั้น

สีหน้าของ กัวชิงชิง หงุดหงิดขึ้นมา แล้วทำท่าจะลงจากรถ

ผู้จัดการจ้องไปที่เธอด้วยความโกรธเคือง “คุณกู้ ตายไปตั้งหลายเดือนแล้ว

กัวชิงชิง อย่างแรง จนใบหน้าของเธอซีดขึ้นมาในพริบตา

ผู้จัดการยืนอยู่หน้ารถอย่างกรุ่นโกรธ

Bình Luận ()

0/255