Rebirth แต่งงานกับสามีกำพร้า

ตอนที่ 58 ฉันกลายเป็นแม่เล้าไปแล้ว

ตอนที่ 58 ฉันกลายเป็นแม่เล้าไปแล้ว

โม่เชียนสีหน้าซีดขาวไปเลย ร่างกายที่ใหญ่โตยืนอยู่ข้างหน้าเธอ ราวกับว่าอยากจะพูดอะไรต่อ แต่ว่าพอเขาเดินเข้าใกล้ เย่หลินฮวนก็จะเดินถอยหลัง

สีหน้าอย่างนี้ ทำให้เขาเผยใบหน้าที่โศกเศร้าออกมา

“ฉันเข้าใจแล้ว”

งานเลี้ยงในขณะนี้ กำลังครื้นเครงมาก

ระหว่างนั้นอันจิ่วยิ่วพุ่งมาด้วยหน้าที่บวมแดง ระหว่างทางชนคนไปไม่น้อยเลย ทำให้คนส่วนมากเกิดความไม่พอใจ

อันจิ่วยิ่วกำลังพูดคุยกับประธานในบริษัทต่างๆอยู่ จู่ๆก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา เธอกรี๊ดดังขึ้น ถูกจับผมดึงไปเลย

“ป๊าป” ตบลงบนใบหน้าของเธอ

“อ้า!” เธอกรี๊ดและหลบ

ลี่หยู๋ซินจับผมเธอไว้แล้วตบอีกหนึ่งที เธอลงมือได้รุนแรงมากจนคนรอบข้างต่างก็ตกใจกันหมด

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?”

“ทำไมถึงตีคนเนี่ย?”

“นี่เป็นคุณหนูรองตระกูลลี่ไม่ใช่หรอ? นั่นคือลูกสะใภ้ตระกูลลู่นิ?”

“……”

ระหว่างการปรึกษาหารือกัน ลู่เจิ้งหลินรีบวิ่งมาดึงทั้งสองคนออกจากกัน “เกิดอะไรขึ้น? หยู๋ซินเธอตีคนทำไมเนี่ย?”

ร้องไห้หนักมาก “เมื่อกี้ฉันกำลังคุยกับคุณผู้หญิงต่างๆอยู่ จู่ๆเธอก็พุ่งมาด่าฉัน พี่เจิ้งหลิน

ลูกคือจุดอ่อนของลู่เจิ้งหลิน ถ้าไม่ใช่เห็นแก่ตระกูลลี่ เขาอาละวาดแล้ว

ปกติที่เธอชอบเอาแต่ใจก็ชั่งเถอะ คุณปู่ให้ฉันยอมเธอหน่อย ถือว่าเป็นพี่น้องบ้านเดียวกัน

ลี่หยู๋ซินพูดด้วยน้ำเสียงที่โมโห เสียงสูงมาก

ก่อนจะมาไถ่ถามฉันทำไมไม่หันไปถามภรรยาสองหน้าของนายก่อนล่ะ ลองถามเธอดูว่าจิตใจเธอทำด้วยอะไรกันแน่?

รอบๆ ข้างเงียบกันไปหมด

สีหน้าของลู่เจิ้งหลินก็เปลี่ยนไป แววตามองไปทางอันจิ่วยิ่วที่อยู่ในอ้อมกอด

“ฉันเห็นเย่หลินฮวนและผู้ชายคนหนึ่งเข้าไปในห้องจริงๆ

ฉันไปดูแล้ว

อันจิ่วยิ่วกัดฟันยังไม่ยอมปล่อยมือ “ถ้าไม่มีเรื่องนี้จริงๆ ละก็

ดูก็รู้ว่าลี่หยู๋ซินและเย่หลินฮวนได้ลงมือกันแล้ว บนตัวต้องมีรอยแน่ๆ ขอแค่เย่หลินฮวนออกมาก็สามารถเห็นได้

จู่ๆ บรรยากาศก็เงียบลง

ลี่หยู๋ซินอดเสียใจไม่ได้ที่ตัวเองวู่วาม แต่ว่าเธอกลืนความโมโหครั้งนี้เข้าไปวันหลังค่อยไปเอาเรื่องเธอก็อดไม่ได้ ขณะนั้นเธอสั่นไปทั้งตัว อยากจะจับอันจิ่วยิ่วไว้แล้วตบเธอ

ผู้คนมากมายกำลังปรึกษากันอยู่ ในหมู่ผู้คนก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น

นี่พึ่งออกจากงานไปแป๊บเดียว

สีหน้าของอันจิ่วยิ่วและลู่เจิ้งหลินแย่มาก

ในหมู่ผู้คนมีทางเดินเล็กๆ ออกมา คุณผู้หญิงส้งลากกระโปรงสีเทาเงินเดินมา แล้วมองอันจิ่วยิ่วด้วยแววตาที่ดูถูก

ฉันให้คนพาเธอไปเดินดูข้างในรีสอร์ด เหนื่อยแล้วจึงไปพักแช่น้ำร้อน ตอนแรกกำลังคิดว่าจบจากที่นี่แล้วจะไปหาเธอ แต่กลับคิดไม่ถึงว่า พอถึงปากของภรรยาคุณลู่แล้ว

อันจิ่วยิ่วสีหน้าซีดจาง “ฉันไม่ได้หมายความว่าเช่นนี้ค่ะ คุณผู้หญิงส้ง ฉันแค่……”

เธอก็เลยพลาดการสัมพันธ์มิตรครั้งนี้ไป

เธอก็ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ลู่เจิ้งหลิน

ใครจะเชื่อคำพูดของอันจิ่วยิ่วอีกล่ะ อีกอย่างสภาพที่โมโหของลี่หยู๋ซินก็ไม่ได้เหมือนของปลอม

คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็รู้แล้วว่าลมพัดไปทางไหน

คนที่ยืนอยู่ฝั่งสองสามีภรรยาลู่เจิ้งหลินต่างก็ถอยหลังไปเลย ดึงระยะห่างกับพวกเขาออกมา เดี๋ยวจะถูกเข้าใจผิดว่ามีความเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขา

Bình Luận ()

0/255