Rebirth แต่งงานกับสามีกำพร้า

ตอนที่ 29 เธออยากได้อะไร

ตอนที่ 29 เธออยากได้อะไร

“ได้ค่ะ”

เย่หลินฮวนเก็บนามบัตรไว้ แล้วยิ้มอ่อน “ถ้าท่านว่างแล้ว เรียกฉันได้ตลอดค่ะ ปกติฉันก็อยู่บ้านว่างอยู่แล้วค่ะ นอกจากวิจัยเรื่องประดับต่างๆแล้ว ก็ไม่มีความชอบอะไรแล้วค่ะ ท่านไม่รังเกียจว่าฉันเป็นแค่แม่ศรีเรือนก็ดีมากแล้วค่ะ”

จากฝีมือที่เย่หลินฮวนช่วยเธอทำผมเมื่อกี้แล้ว คุณผู้หญิงส้งก็รู้แล้วว่าเธอเป็นคนที่เข้าใจด้านนี้

“เป็นแม่ศรีเรือนแล้วทำไม? เครื่องประดับที่เธอวิจัยจะเก่งกว่าใครที่ไหนไม่รู้ที่อ้างว่าตัวเองเป็นดีไซเนอร์ อีกอย่าง อย่าเรียกอะไรคุณผู้หญิง คุณผู้หญิงแล้ว เรียกฉันว่า พี่ส้งก็พอแล้ว”

เย่หลินฮวนเผยสีหน้าที่ตกใจ อึ้งไปไม่กี่วินาที แล้วเรียกอย่างเต็มใจว่า “พี่ส้ง”

คุณผู้หญิงส้งพยักหน้าอย่างเต็มใจ

“งั้นฉันเรียกเธอว่าเย่หลินฮวนนะ”

คุณผู้หญิงส้งเป็นคนที่ตรงไปตรงมา เฮฮา และเป็นคนที่ใช้ชีวิตส่วนตัวและชีวิตทำงานอย่างมีความสุข จุดนี้เย่หลินฮวนเข้าใจมาก ฉะนั้นจึงช่วยเธอไว้ในเวลานี้ และไม่สามารถที่จะรีบเปิดปากพูดเรื่องบริษัทลี่ เป้าหมายชัดเจนเกินไป

ทั้งสองต่างก็กลับไปที่ห้อง ในระหว่างทางกลับก็ได้คุยเรื่องเครื่องประดับหัน คุณผู้หญิงส้งถามคำถามไปไม่กี่ข้อ เย่หลินฮวนสามารถให้คำตอบกลับได้อย่างชัดเจน ในเรื่องเครื่องประดับและชุดเสื้อผ้าเธอพบเจอมาเยอะ คุณผู้หญิงส้งมองเธอแล้ว แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม

เดินถึงหน้าห้อง คุณผู้หญิงส้งทนไม่ได้พูดออกมาว่า

“เย่หลินฮวน เธอมีความสามารถขนาดนี้ ทำไมถึงเป็น แค่แม่ศรีเรือนล่ะ? เคยคิดไหมว่าออกมาทำงานเอง?”

“ที่จริงแล้วฉันมีความคิดหนึ่งค่ะ แต่ว่าเรื่องนี้พูดแล้วยาว และยังมีความลำบากเล็กน้อยค่ะ”

กำลังพูดอยู่ จู่ๆก็มีเสียงจากในห้องส่งผ่านมา

“เย่หลินฮวน กำลังคุยกับใครอยู่หรอ? ไปห้องน้ำจะครึ่งวัน นี่เธอ……”

และในเวลาเดียวกันก็เปิดผ้าม่านออกมาด้วย ทำให้ใบหน้าที่ขาวใสของหลีเม๋ลี่โผล่ออกมา คำพูดพึ่งพูดไปแค่ครึ่งประโยค ก็ขัดอยู่ที่ลำคอ เธอทำหน้าตกใจมองไปทางคนข้างๆ ของเย่หลินฮวน

“คุณ คุณผู้หญิงส้ง?”

บทสนทนาถูกตัดขาด คุณผู้หญิงส้งขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ เห็นแก่เย่หลินฮวนจึงมองไปทางหลีเม๋ลี่ แล้วพูดอย่างเกรงใจว่า

“เมื่อกี้ขอบคุณคุณผู้หญิงลี่ที่ยอมให้นะคะ”

ตาของหลีเม๋ลี่สว่างมาก ในตอนที่พูดแววตาของเธอมองไปทางทั้งสองคนไปมา

“ไม่เป็นไรค่ะ ท่านเกรงใจเกินไปแล้ว”

เธอก็มองไปทางเย่หลินฮวน “เย่หลินฮวนเกิดอะไรขึ้น?

เย่หลินฮวนขมวดคิ้ว “คุณแม่……”

คุณผู้หญิงส้งเปิดปากพูดตัดคำพูด “ฉันคุยกับลูกสะใภ้คุณได้ดีมากเลย วันอื่นถ้ามีโอกาสค่อยนัดมาดื่มชาด้วยกันนพ แต่วันนี้น่าจะไม่ได้แล้ว

ประโยคนี้ของคุณผู้หญิงส้งให้หน้ากับเย่หลินฮวนเป็นอย่างมาก หลีเม๋ลี่ก็ไม่ดีที่จะไปพูดอะไรต่อ

ก่อนอาหารเย็น คุณพ่อลี่กลับมาจากบริษัท กลับมาถึงก็มาคุยกับหลีเม๋ลี่ที่ห้องรับแขกเลย

ลี่หยู๋ซินจับกำไรข้อมือของตัวเองอยู่ข้างๆ ลี่หยู๋เชินนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ตรงมุมห้อง ลี่ยี่เจ๋อไม่มีแม้แต่เงาเหมือนทุกวัน คนในบ้านกำลังรอคุณท่านกลับมากินข้าวอยู่

หลังจากคุณพ่อลี่และหลีเม๋ลี่คุยกันไปสักพักแล้ว ก็หันหลังไปถามเย่หลินฮวน

“วันนี้เธอได้คุยกับคุณผู้หญิงส้งในงานประมูลแล้ว?”

เย่หลินฮวนอึ้งไปเลย

แววตาของทุกคนในบ้านต่างก็มองมาบนตัวเธอ

หนูก็เลยช่วยแก้ปัญหา

ไม่มี” แววตาของคุณพ่อลี่สว่างขึ้นมาทันที “เธอนั่งลง

ของหลีเม๋ลี่ แล้วพูดเรื่องทั้งหมดในวันนี้ออกมาให้หมด รู้จักกับคุณผู้หญิงส้งได้ไง คุณผู้หญิงส้งให้เบอร์ส่วนตัวกับเธอ

“ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ งั้นการร่วมงานครั้งนี้ก็ง่ายขึ้นแล้ว”

ถ้าพูดในมุมของผลผลิตแล้ว

ลี่หยู๋ซินฟังอยู่ข้างๆ พูดพึมพำว่า “เธอก็แค่โชคดี ทำได้ดีอะไรกัน”

ลี่เจี้ยนปังมองไปทางลูกสาว

“แกก็ลองโชคดีดูสักครั้งสิ”

ลี่หยู๋ซินหมดคำพูด แล้วมองไปทางเย่หลินฮวนอย่างโมโห

หลีเม๋ลี่กลัวว่าลูกสาวจะโดนด่า รีบดึงบทสนทนากลับมา

“งั้นเรื่องนี้ก็ทำง่ายแล้ว ให้เย่หลินฮวนนัดคุณผู้หญิงส้งออกมา แล้วแนะนำบริษัทเราเยอะๆ”

“หนูพึ่งรู้จักกับคุณผู้หญิงส้ง จู่ๆ ก็พูดเรื่องขอความช่วยเหลือด้านธุรกิจ

Bình Luận ()

0/255