จ้างรักเมียพาร์ทไทม์

บทที่15.ฮันนีมูน 7/9

ชายหนุ่มเปรย เขาวางแก้วกาแฟ หยิบไส้กรอกรมควันชิ้นโตใส่ปาก ก่อนจะเคี้ยวแบบคนอารมณ์ดี

โดยที่วันวาดมองตาค้าง...

เธอยินยอมให้สามีหนุ่มป้อนอาหาร เพราะหากไม่รีบกินตอนนี้ คงอีกนานกว่าเธอจะมีอะไรตกถึงท้อง เมื่อสายตาคู่คมของโจนาธานบอกไว้แบบนั้น

อาหารเช้าจบลงในเวลาสั้นๆ วันวาดเข้าใจความคิดของคนไข้ที่ถูกเธอบังคับให้ทานอาหารแล้ว เมื่อเขาเหล่านั้นยังไม่มีความหิว แต่กลับถูกยัดเหยียดให้เหมือนตนเองในเวลานี้ แต่จะดื้อรั้นไป...ก็ไม่กล้าเสียด้วย เธอรีบเคี้ยว รีบกลืน ตบท้ายด้วยน้ำส้มคั้นสด หวานชื่นใจ

“อิ่มแล้วใช่ไหม เอาอะไรเพิ่มอีกไหมครับ”

โจนาธานถามเหมือนใจดี เขายกถาดออกไปจากเตียง เสือกไว้บนโต๊ะ ก่อนจะเดินกลับมาที่เตียงนอนซ้ำ

“ไม่แล้วค่ะ” หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธ เธออิ่มจนเกือบจุก และอยากพักตาสักงีบ

“ไปอาบน้ำกัน...” โจนาธานพูดเอื่อยๆ

เขาเดินมาอิงสะโพกกับขอบเตียง ทอดสายตาหวานฉ่ำมองภรรยาหมาดๆ ด้วยแววตามีความหมาย

คุณ อาบก่อนเถอะค่ะ

เสียงติดๆ ขัดๆ กับน้ำลายฝืด

“ช้าอะ...พร้อมกันเลยดีกว่า”

โจนาธานตอบ เขาสอดมือกระตุกผ้าห่มที่คลุมร่างกายวันวาด ออกแรงกระตุก และรีบช้อนอุ้มหญิงสาว

วันวาดร้องวี๊ดๆ เธอดิ้นรน แต่ไม่ได้ดิ้นแรง ยกมือขึ้นคล้องที่ลำคอ หลับตาปี๋

ที่ห่อตัวเพราะความอาย หล่อนพยายามซ่อนความเย้ายวนจากสายตาเขา ด้วยการแนบลำตัวเปล่าเปลือยกับแผ่นอกเขา แต่วันวาดไม่รู้ นั่นคือการกระตุ้นอย่างดี

ชายหนุ่มเอื้อมเปิดน้ำอุ่นๆ

ภารกิจทำลูก ใต้สายน้ำอุ่นจัด!!

มือแข็งแรงยกดันแก้มก้นแน่นๆ ของวันวาด ชิดกับพนังห้องน้ำเย็นฉ่ำ เขาดันตัวแนบชิด ก้มลงบดจูบแบบดุดัน

สายน้ำอุ่นซ่านพร่างพรมลงมา เหมือนดั่งสายฝนที่หล่นจากท้องฟ้า แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้เลือดที่เดือดระอุลดความร้อนแรงลง

เธอแหงนเงยใบหน้าขึ้น

จังหวะรักที่เริ่มต้นช้าๆ เปลี่ยนเป็นรัวเร็ว และแรง

Bình Luận ()

0/255