เคยได้ยินคำว่าชีวิตไม่แน่นอนไหมคะ

ฉันตื่นขึ้นมาเพราะร่างกายกระทบกระเทือนอย่างกับว่ากำลังอยู่บนรถม้าอย่างนั้นแหละ

ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมา ภาพจากเบลอๆก็ค่อยๆชัดขึ้น ที่มือของฉันถูกพันธนาการด้วยเชือกหนาที่ข้อมือและข้อเท้า แต่ยังโชคที่ดีเสื้อผ้ายังคงเป็นชุดเดิม ภาพตรงหน้าคือประตู ไม่ผิดแน่ฉันอยู่บนรถม้าที่ใช้ขนของ ฉันมองไปรอบๆก็พบกับร่างของเด็กชายเด็กหญิงที่กำลังหลับใหลกันอยู่ แต่ชุดกลับเป็นชุดขาดๆ เนื้อตัวมอมแมม

“มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย” ฉันสถบออกมาเพราะแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ฉันค่อยๆหันไปเปิดดูหน้าตาของคนที่อยู่ในรถว่ามีลมหายใจอยู่หรือไม่ และมีใครป่วยหรือเปล่า แต่ที่สำคัญคือเจ้าตัวน้อยที่ฉันอุส่าพาหนีมา

“ไม่มี! อยู่ที่ไหนกันนะ!”

อ่านี่มันสถานการณ์บ้าอะไรเนี่ย ฉันไม่น่าทำแบบนี้เลย ท่านพี่จะเป็นอย่างไรบ้างคะ น้องจะทำอย่างไรดี ฮึก ฉันไม่น่าห้าวเลย แม้ว่าชาติที่แล้วฉันจะอายุ17ปีแต่ตอนนี้ฉันก็แค่15 ไม่ว่าชาตินั้นหรือชาตินี้ฉันก็ยังเด็กเกินไปอยู่ดี กลัวจังเลย…เขาจะพาเราไปที่ไหนกันนะ

ระหว่างที่ฉันกำลังนั่งคิดมากและร่างกายสั่นเทาเต็มไปด้วยความกลัวเด็กๆในรถก็ค่อยๆพากันตื่นขึ้น ทั้งรถมีกันอยู่5คนรวมทั้งฉันด้วย

“อึก ท่านแม่ แง๊”

“ท่านพ่อ แง๊”

เด็กที่ตื่นขึ้นมาต่างพากันส่งเสียงร้องไห้ ฉันไม่รอช้ารีบเข้าไปกอดเด็กๆเหล่านี้

“โอ๋ๆไม่ร้องนะมีพี่สาวอยู่ทั้งคน พี่จะพาทุกคนไปหาพ่อแม่แน่นอน เชื่อใจพี่แล้วหยุดร้องก่อนนะ”

ดูเหมือนจะไม่เป็นผลนักเด็กบางคนก็ยังคงร้องสะอึกสะอื้นอยู่

เพียงไม่กี่อึดใจรถที่กำลังเคลื่อนตัวอยู่ก็หยุดชะงักลง

“โว้ยร้องอะไรกันนักหนาไอ้พวกเด็กเวร” เสียงผู้ชายดังกึกก้อง และประตูที่ปิดอยู่ก็เปิดทันที

ภาพตรงหน้าคือชายร่างท้วม ที่กำลังทำหน้าโมโห พร้อมกับเหวี่ยงแซ่เข้ามา

ฉันรีบผายมือกันเด็กๆไปไว้ด้านหลัง ในหัวก็คิดเพียงแต่ว่ากระโจนเอามีดไปแทงคอทะลุหลอดลมเจ้าหมูสกปรกนี่เลยดีไหม แต่ว่าฉันเกรงว่าจะไม่ได้มีแค่มันคนเดียวนี่สิ

“ท่านคะ ท่านนามว่าอะไรแล้วท่านจะพาพวกเราไปที่ไหนคะ”

ฉันถามออกไปด้วยความสุภาพเพราะในสถานการณ์ที่เราเป็นแค่เบี้ยแบบนี้หากแข็งกร้าวจะเป็นการฆ่าตัวตายเสียเปล่า

ไม่เหมือนพวกหนูสกปรกตัวอื่นๆ

ชายร่างท้วมก็ปิดประตูอีกครั้ง และรถม้าก็เคลื่อนต่อไป

“ปลอดภัยแล้วนะเด็กๆ ไม่ต้องกลัวข้าชื่อครีต แล้วพวกเจ้าหละชื่ออะไรกัน”

ข้าชื่อมูเอล” เด็กชายผิวน้ำผึ้ง ที่มีเรือนผมสีทองกับดวงตาสีประกายส้ม

“มูเอล เจ้าอายุเท่าไหร่ ทำไมถึงถูกจับมาที่นี่ เจ้าพอจะจำอะไรได้ไหม”

“ขะ ข้า…ข้าจำไม่ได้” เด็กน้อยส่ายหน้า

ดูแล้วพวกเธอน่าจะอายุประมาณ12ปี และมากกว่ามูเอล เรือนผมสีเหลืองอ่อนกับดวงตาชมพู พร้อมกับผิวขาวราวหิมะ

“ขะข้าชื่อเรกะ นี่น้องสาวข้า รินนะ”

“แฝดงั้นหรอ”

Bình Luận ()

0/255