ทัณฑ์สวาทจอมมาร

1.เพียงแรกเห็น

เมืองบาร์เซโลน่า ประเทศสเปน

บนสนามทดสอบสมรรถนะรถฟอร์มูล่าวันมอเตอร์เซอร์กิต ของบริษัท คาร์ออดิโอเทค จำกัด (มหาชน) ซึ่งเป็นหนึ่งในอีกหลายบริษัทในเครือของอาร์คาดิโอกรุ๊ป บริษัทผู้ผลิตรถยนต์ชื่อดังของสเปน กำลังวิ่งทดสอบความเร็วอยู่ในสนาม ด้วยเครื่องและตัวรถที่ถูกออกแบบโดยวิศวกรระดับหัวกะทิของบริษัท ทำให้รถแข่งของคาร์ออดิโอเทคมีชัยชนะเหนือคู่แข่งเกือบทุกสนาม

อัลฟาโล่ อาร์คาดิโอ ประธานบริหารกลุ่มบริษัทอาร์คาดิโอกรุ๊ป วัยสามสิบสามปี สัญชาติสเปน รูปร่างสูงใหญ่ บึกบึน ผิวสีแทน ผมรองทรงและเนี้ยบทุกกระเบียดนิ้ว กำลังยกกล้องส่องทางไกลดูวิถีการเข้าโค้งของรถด้วยความตื่นเต้น ริมฝีปากขึ้นขอบคลี่ยิ้มเมื่อรถผ่านโค้งได้อย่างสง่า

“เยี่ยม…” ชายหนุ่มเปรยขณะเคลื่อนกล้องตามรถไปจนถึงเส้นชัย เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกรูกันเข้าไปทำหน้าที่ของตัวเองอย่างรวดเร็ว

“ทำเวลาได้ยอดเยี่ยมกว่ารอบที่แล้วครับพี่” อัลวาเรซ อาร์คาดิโอ น้องชายวัยสามสิบเอ็ดปี รองประธานฝ่ายงานวิจัยและการตลาด ส่งนาฬิกาจับเวลาในมือให้พี่ชายดู ซึ่งอัลฟาโล่ก็เอี้ยวตัวไปมอง

“ดีมาก แชมป์สแปนิชกรังปรีซ์ฤดูกาลนี้คงเป็นของเราเหมือนเคย” อัลฟาโล่เอ่ยพลางส่งกล้องคืนให้ครูซ

สาวสวยที่ถูกคัดเลือกมาต้อนรับเจ้านายหนุ่ม เดินถือเครื่องดื่มชั้นยอดมาเสิร์ฟ พร้อมกับโปรยรอยยิ้มและสายตาเชิญชวนส่งผ่านไปให้ แต่เจ้าพ่อวงการกีฬาของสเปนเพียงยิ้มทักทายและรับเครื่องดื่มมาจิบ ทำเอาสาวสวยสองนางหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย ครูซ พาโบล บอดี้การ์ดคู่ใจยกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจที่เห็นท่าทีเมินสาวของเจ้านายหนุ่ม

“สนามแข่งแห่งใหม่สร้างไปถึงไหนแล้วเรซ” อัลฟาโล่ถามน้องชายขณะวางแก้วลงบนโต๊ะ

“ตอนนี้ดำเนินการไปเกือบสี่สิบเปอร์เซ็นต์แล้วครับ ยังไงก็เสร็จทันตามกำหนดแน่นอน” อัลวาเรซยืนยันเสียงหนักแน่น ทำให้อัลฟาโล่ยิ้มออกมาอย่างพอใจ

“ฉันจะไปมอสโกประมาณสองอาทิตย์ งานที่นี่ฝากนายดูแลด้วย” อัลฟาโล่บอกเสร็จก็ลุกขึ้น อัลวาเรซเสมองสบตาครูซที่ยืนเงียบอยู่ด้านหลังเจ้านาย

“มอสโกอันตรายรอบด้าน นายอย่าประมาทนะครูซ” อัลวาเรซย้ำกับคนสนิทของพี่ชาย แม้จะรู้ว่าฝีมือการต่อสู้ของพี่ชายไม่มีใครเทียบได้ แต่การขยายธุรกิจไปในถิ่นของมาเฟียหลายกลุ่มก็ทำให้อัลวาเรซอดห่วงไม่ได้

“ครับคุณเรซ” ครูซรับปากด้วยแววตาจริงจัง

อัลฟาโล่วางมือบนบ่าน้องชายแล้วตบเบาๆ “วันนี้อย่าลืมกลับไปให้พ่อเห็นหน้าด้วยล่ะ เห็นบ่นหาสองสามวันแล้ว”

“ตั้งใจจะกลับเหมือนกันครับ ไปมอสโกพี่ระวังตัวด้วยนะครับ บางคนรู้หน้าไม่รู้ใจ”

“ขอบใจ แล้วจะเอาพี่สะใภ้มาฝาก” อัลฟาโล่ตบบ่ากว้างอีกครั้งอย่างสัพยอก ก่อนจะเดินออกจากห้องไปที่ลิฟต์ โดยมีครูซเดินตามไปด้วย

ล่วงหน้าด้วยนะครับ พวกเธอจะได้เผื่อใจ” อัลวาเรซแซวตามหลังอย่างขี้เล่น คนเป็นพี่เพียงยกมือให้แต่ไม่ยอมหันกลับมามอง

ร่างสูงสง่าก็เดินไปขึ้นรถยนต์คันหรูที่จอดรออยู่หน้าตึก บอดี้การ์ดสวมสูทสีดำหกคนยืนรอรับอยู่ข้างรถ

“ผลการแข่งขันฟุตบอลสโมสรเป็นไงบ้างครูซ” อัลฟาโล่ถามขึ้นหลังรถวิ่งออกจากสนามได้ไม่นาน ครูซเอี้ยวตัวไปรายงานทันที

“สโมสรเรานำอยู่สามประตูครับบอส”

ถ้ารักษาแชมป์ไว้ได้ นายอัดฉีดให้ทีมงานด้วยก็แล้วกัน” อัลฟาโล่สั่งเสียงเรียบ หากสายตาคมยังคงจ้องมองจอแท็บเล็ตในมือ

ทั้งธุรกิจผลิตรถยนต์ สนามแข่งรถยนต์ทันสมัยที่ใช้แข่งขันรายการสำคัญๆ ศูนย์กีฬายานยนต์ครบวงจร รวมไปถึงสปอร์ตคอมเพล็กซ์ที่มีไว้บริการมหาเศรษฐีจากทั่วสารทิศ

เมื่อธุรกิจเติบโตและสร้างผลกำไรอย่างต่อเนื่อง อัลฟาโล่ก็ได้รับการทาบทามจากบริษัทผลิตรถยนต์ในมอสโกให้เข้าร่วมบริหาร และนั่นเป็นสาเหตุให้เขาต้องเดินทางไปที่บริษัทนั้นในอีกสองวันข้างหน้า

ตั้งตระหง่านอยู่บนเนื้อที่กว่าพันไร่

อาร์คาดิโอ วัยหกสิบห้าปี อดีตแชมป์โลกฟอร์มูล่าวันผู้เป็นเจ้าของคฤหาสน์ กำลังนั่งดูการแข่งขันฟุตบอลสโมสรอยู่ในห้องนั่งเล่น

“ผลเป็นไงบ้างครับพ่อ” อัลฟาโล่ถามขณะเดินพับแขนเสื้อเชิ้ตเข้าไปในห้องนั่งเล่น อัลโตนิโอละสายตาจากหน้าจอโทรทัศน์ไปมองลูกชายสุดที่รัก

บอกเสร็จคนเป็นพ่อก็หันไปชมการแข่งขันต่อ อัลฟาโล่นั่งลงข้างบิดาเพื่อลุ้นเกมการแข่งขันไปด้วยกัน

สิ้นเสียงอัลฟาโล่ กองหลังของสโมสรอาร์คาดิโอก็ไม่ทำให้ผิดหวัง

การแข่งขันดำเนินต่อไปไม่ถึงสามนาที

“เยี่ยมมากไอ้ลูกชาย” อัลโตนิโอมองใบหน้าคมสันที่ก๊อบปี้ดีเอ็นเอจากเขาอย่างภาคภูมิใจ

หลังจากมารดาเสียชีวิตเกือบสิบปี พ่อของเขาก็ไม่คิดจะแต่งงานใหม่เพราะยังรักแม่ไม่มีเสื่อมคลาย ในขณะที่เขาและน้องชายพยายามมองหาเมียใหม่ให้

“อยู่หล่อแข่งกับลูกเท่จะตาย นายว่าไหม”

อัลฟาโล่ส่ายหน้ายิ้มๆ ฝ่ายครูซเมื่อได้เห็นความสุขของคนเป็นนายก็พลอยสุขใจไปด้วย

สองอาทิตย์ งานทางนี้ฝากท่านที่ปรึกษาอาวุโสดูแลแทนด้วยนะครับ”

“รายละเอียดบริษัทที่จะเข้าไปเจรจา พ่อให้เลโก้หามาให้ได้เท่านี้” อัลฟาโล่ยื่นมือไปรับเอกสารก่อนจะยิ้มให้เลโก้คนสนิทของบิดา

“แล้วนี่เจ้าเรซมันจะกลับบ้านไหม”

“มาสิครับ คิดถึงพ่อจะแย่” เสียงเจ้าของชื่อดังมาจากหน้าประตู

แต่ดุดัน

“มาทันเวลาชนิดเส้นยาแดงผ่าแปดเลยนะนายเรซ”

“พระเอกก็ต้องมาตอนจบสิครับถึงจะเท่ ใช่ไหมป๊ะป๋า” อัลวาเรซบอกขณะพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นถึงศอก แล้วนั่งตรงข้ามบิดา

“ฉันนึกว่าชาตินี้จะไม่ได้เห็นหน้าลูกชายคนเล็กเสียแล้ว” คนเป็นพ่อเปรยออกมาเหมือนน้อยใจ หากประกายตาเรืองรองเต็มไปด้วยความสุข

“พ่อก็พูดเกินไป ผมอยู่ฝ่ายวิจัยก็ต้องการสมาธิสิครับ” อัลวาเรซแก้ต่างพร้อมกับทอดลำแขนไปตามความยาวของพนักพิง

Bình Luận ()

0/255