ทัณฑ์สวาทจอมมาร

5.ต้องตาและอยากครอง

ปัง…

เสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่เซไปด้านหลังแต่ไม่มีเสียงร้องสักแอะ ครูซ วูฟล์ และการ์ดทุกคนหัวใจแทบหยุดเต้น รีบเข้าไปยืนขวางทางปืนไว้ อัลฟาโล่ยืดตัวตรงอย่างสง่า โดยไม่นำพากับความเจ็บและเลือดที่ไหลออกมา ดวงตาคมเข้มมองมาทาดอร์สาวด้วยประกายตาแข็งกร้าว กังสดาลก็ไม่ยอมแพ้ จิกสายตามองหน้าคม หากสายตาฆ่าคนได้ป่านนี้อัลฟาโล่คงถูกไฟในแววตาเธอแผดเผาไปแล้ว

“นัดเมื่อกี้ เพื่อเกียรติและศักดิ์ศรีของฉัน ถ้านายยังกร่างไม่เลือกที่ นัดต่อไปคือหัวใจเน่าๆ ของนาย” เธอบอกด้วยแววตาจริงจังจนอัลฟาโล่ไม่คิดว่าเธอพูดเล่น แต่คนอย่างเขาไม่เคยกลัวคำขู่ของใครเช่นกัน โดยเฉพาะสาวๆ ริมฝีปากได้รูปยิ้มบางๆ แต่แววตาดุดันจนวูฟล์รู้สึกได้

“ไปกันเถอะครับคุณหนู” วูฟล์บอกพลางเปิดประตูรอเจ้านายสาว ก่อนจะเดินอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วสตาร์ทรถขับออกไปอย่างรวดเร็ว อัลฟาโล่มองท้ายรถสปอร์ตคันหรูจนหายเข้าไปในความมืด

“ไปทำแผลก่อนดีกว่าครับ” ครูซมองเลือดที่ไหลออกมาอย่างเป็นห่วง อัลฟาโล่ชำเลืองมองแผลและยกมือขึ้นกุมไว้เมื่อรู้สึกปวดหนึบๆ ขึ้นมา ครูซและการ์ดเข้าประคองเจ้านายไปขึ้นรถด้วยความกังวล

กังสดาลกลับมาถึงบ้าน ก็ไม่ยอมเข้าไปข้างใน เพราะเธอกลัวว่าจะปล่อยน้ำตาของความเจ็บแค้นไหลออกมาให้คนในบ้านได้เห็น ร่างงามจึงเดินเลี่ยงไปนั่งทอดสายตามองดวงดาวที่อยู่บนฟากฟ้า น้ำตาที่เก็บกักมาตลอดทางไหลออกมาตามร่องแก้ม ตลอดชีวิตจนมาถึงตอนนี้ เธอไม่เคยเจอเรื่องเลวร้ายแบบนี้มาก่อน หลายปีที่เธอต้องจากครอบครัวอันอบอุ่นไปเรียนหนังสือไกลบ้าน เธอดูแลตัวเองเป็นอย่างดี แต่มาวันนี้กลับถูกผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาย่ำยีศักดิ์ศรี

นิโคลัสนอนเป็นเพื่อนหลานชายจนหลับสนิทก็เดินลงมาชั้นล่าง วูฟล์รีบเข้าไปรายงานเรื่องที่พบเจอทันที ชายหนุ่มยืนคุยอยู่กับวูฟล์ไม่นาน ก็เดินไปหาน้องสาวฝาแฝดที่นั่งอยู่ข้างสนามหญ้า กังสดาลมองเงาที่ทอดยาวอยู่ข้างๆ ก่อนจะยกมือปาดน้ำตาออกจากแก้ม

“ทำไมถึงร้องไห้กับดวงดาวล่ะนาเดีย” นิโคลัสยกมือโอบบ่าบาง กังสดาลเงยหน้ามองพี่ชายสุดที่รักแล้วโผเข้ากอดอย่างคนที่ต้องการกำลังใจ นิโคลัสตกใจกับท่าทีของน้องสาว แต่ก็รอฟังเรื่องราวอย่างสงบ หากในใจเต็มไปด้วยไฟร้อนสุมอยู่ข้างใน ใครที่ทำให้น้องสาวของเขาเสียน้ำตา มันคนนั้นก็ต้องเสียมากกว่าเป็นพันเท่า

“ตามันมืดบอดเลยต้องล้างด้วยน้ำตานะสิ” กังสดาลยกมือเช็ดน้ำตาออกจากแก้มราวกับเด็กสามขวบ นิโคลัสโอบบ่าบางพร้อมกับโยกไปมาราวจะกล่อมให้น้องสาวสุดที่รักคลายเศร้า

“ล้างแล้วก็หยุดร้องเสีย เพราะน้ำตามันจะบาดลึกเข้าไปในใจของคนที่รักตัว” นิโคลัสจูบกลางกระหม่อมนุ่มอย่างรักใคร่ เมื่อได้ยินคำเตือนกังสดาลก็เอนตัวออกห่าง นิโคลัสประคองแก้มที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาด้วยมือทั้งสองข้าง

“เราขอโทษ” เธอบอกเสียงปนสะอื้น นิโคลัสเจ็บลึกไปทั้งใจเมื่อเห็นแววตาเจ็บช้ำของน้องสาว ปลายนิ้วแข็งแรงกรีดน้ำตาออกจากแก้มนวลเบาๆ

“ตัวเจ็บเราก็เจ็บ และคนที่ทำให้ตัวเจ็บก็ไม่มีสิทธิ์หายใจ” นิโคลัสกัดกรามแน่น กังสดาลตกใจจับมือหนาไปกุม

“ไม่ต้องถึงมือตัวหรอก เราจัดการแล้ว”

กังสดาลสบตาลุกวาวอย่างไม่สบายใจ

“อย่าไปสนใจเลยนิค เรากับผู้ชายคนนั้นคงไม่เจอกันอีก”

อาร์คาดิโอ เจ้าพ่อวงการกีฬาของสเปน แถมพ่วงด้วยตำแหน่งเจ้าของอีเกอร์ยนตกรรมคนใหม่อีกด้วย”

กังสดาลถามอย่างคาดไม่ถึง นิโคลัสพยักหน้าขึ้นลงช้าๆ “แต่ธุรกิจของเรากับของเขาคงไม่เกี่ยวข้องกัน

เพราะพุดแก้วไม่ยอมง่ายๆ รู้ทั้งรู้ว่าสู้ทางกฎหมายไม่มีทางชนะเรา เจ้าหล่อนก็ยังจะสู้ วันนี้ก็ตามมาถึงที่นี่”

ถ้าจะแยกความรู้สึกของพวกเขาคงไม่ได้ ทำไมตัวไม่ลองใช้วิธีอื่นบ้างล่ะ”

“ตัวมีวิธีเหรอ” กังสดาลพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น

“ถ้าเราแยกสองคนนั้นออกจากกันไม่ได้ ทำไมไม่หาวิธีให้สองคนนั้นอยู่กับเราเลยล่ะ”

ถ้าเธอเรื่องมากนักเราจะ…”

“อย่านะนิค ครอบครัวเราทำผิดกับเธอมากพอแล้ว อย่าทำอะไรรุนแรงมากกว่านี้นะ”

เราเคยใช้แต่วิธีนี้ แล้วตัวมีวิธีอื่นหรือเปล่าล่ะ” นิโคลัสเอ่ยถามเหมือนไม่ใส่ใจมากนัก เพราะรู้ดีว่าวิธีที่กังสดาลจะบอกคงหมายถึงการประนีประนอมอีกตามเคย

“มี แต่ตัวต้องฟังให้จบก่อนค้านโอเคไหม”

“ว่ามาสิ เผื่อเราจะเก็บไปคิดคืนนี้”

“มีวิธีเดียวที่ตัวจะได้หลานมาอยู่กับเราด้วยความเต็มใจ คือตัวต้องแต่งงานกับคุณพุดแก้ว” วิธีการของน้องสาวฝาแฝดทำเอานิโคลัสถึงกับนิ่งงัน เพราะการแต่งงานไม่เคยอยู่ในหัวแม้แต่น้อย

“จะบ้าเหรอนาเดีย แม่นั่นกลียดเราจะตาย หน้าเราเธอยังไม่อยากมองด้วยซ้ำ”

เธอสวยแถมเก่งอีกต่างหากนะ นิคเองก็ไม่มีใครเป็นตัวเป็นตนไม่ใช่เหรอ ลองใช้หัวใจมองเธอนะนิค

Bình Luận ()

0/255