ทัณฑ์สวาทจอมมาร

7.พยาบาลจำเป็น

*** ทักทายคร้า กำลังสนุกเลยคร้า ไปติดตามกันต่อนะคะ ***

แอนนาเดินแกมวิ่งไปที่ห้องพักแพทย์เพื่อแจ้งข่าวกับเพื่อน พยาบาลที่เดินผ่านพากันมองตามด้วยความสงสัย ทันทีที่ไปถึงโต๊ะทำงาน คุณหมอสาวก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของกังสดาลทันที

“รับสินาเดีย รับสิ” คุณหมอสาวเดินกลับไปกลับมาอย่างร้อนใจ แอนนาถือสายรออยู่นานก็ไม่มีคนรับสาย จึงโทร.ไปที่เบอร์เลขาฯ หน้าห้องแทน

“สวัสดีค่ะ ชาโรน็อฟกรุ๊ปยินดีรับใช้ค่ะ” เสียงหวานของเลขานุการหน้าห้องเอ่ยทักทายมาตามสาย แอนนายิ้มออกมาอย่างดีใจ

“ขอสายกังสดาลค่ะ จากหมอแอนนา”

“คุณกังสดาลติดประชุมอยู่ค่ะคุณหมอ มีอะไรฝากไว้ได้ไหมคะ”

“ไม่ได้ค่ะ ฉันมีเรื่องด่วนมาก ให้กังสดาลมารับโทรศัพท์สักครู่ได้ไหม” เสียงร้อนใจของแอนนาทำให้เลขาฯ เงียบไปนาน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงของกังสดาลตอบกลับมา

“ไงจ๊ะคุณหมอ มีเรื่องด่วนอะไร หรือว่าเจ้าบ่าวในอนาคตมาให้ดูตัวถึงที่” คนไม่รู้ชะตากรรมตอบกลับมาอย่างอารมณ์ดี

“นาเดียฉันไม่รู้ว่าเรื่องมันเป็นมายังไงนะ แต่วันนี้มีพวงหรีดประทัดจากตึกชาโรน็อฟส่งมาให้คุณอัลฟาโล่ เจ้าพ่อวงการกีฬาของสเปน โชคดีที่ไม่มีใครเป็นอะไร” แอนนารีบบอกจนไม่หยุดหายใจ กังสดาลเงียบไปนานจนแอนนาต้องเรียกหา “นาเดีย นาเดียแกฟังฉันอยู่หรือเปล่า”

“ฟังอยู่ นายนั่นไปทำอะไรที่โรงพยาบาล” กังสดาลถามกลับมาเสียงเบาหวิว

“เขาถูกใครยิงก็ไม่รู้ เมื่อเช้าเลยมีพวงหรีดพร้อมประทัดมาเยี่ยม ใครไปมีเรื่องกับเขานาเดีย” แอนนาถามแต่คำตอบก็ยังคงเงียบ “นาเดียเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมเงียบไป”

“ฉันไม่เป็นไร” กังสดาลตอบกลับมาเสียงเครียด

“แต่เสียงแกฟังไม่ดีเลยนะ” แอนนาถามอย่างเป็นห่วงเพื่อน

“แล้วอาการนายนั่นเป็นยังไงบ้าง”

“เขาบอกจะไปที่ตึกชาโรน็อฟวันสองวันนี้ แกกับพี่นิคเตรียมรับมือด้วยนะ” แอนนาพูดไม่ทันจบก็มีมือดีแย่งโทรศัพท์ไป อัลวาเรซมองเบอร์ที่โชว์อยู่หน้าจอแล้วกดทิ้งทันที

“คุณรู้จักคนที่ส่งพวงหรีดมาใช่ไหม”

“ฉันไม่รู้ เอาโทรศัพท์คืนมานะ” แอนนาคว้าโทรศัพท์แต่เขาก็ยกขึ้นเหนือหัว ทำให้เธอไม่กล้าเข้าไปแย่งคืนมา

บอกมา!” อัลวาเรซตวาดจนแอนนาสะดุ้ง ร่างสูงเพรียวย่างสามขุมเข้าไปหาช้าๆ

ฉันอยู่ในห้อง คุณก็เห็น” แอนนาบอกปรายหางตาชำเลืองมองประตูก่อนจะตัดสินใจวิ่งไป

“ปากแข็งแบบนี้ต้องจูบให้อ่อนถึงจะยอมรับใช่ไหม” อัลวาเรซบอกเสียงต่ำ ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้ม ทำเอาคุณหมอสาวใจสั่นระรัว

ฉันจะฟ้องพ่อกับแม่ว่าคุณเป็นคนไม่ดี ลวนลามฉันในขณะปฏิบัติหน้าที่” แอนนาดิ้นขลุกขลัก ปากก็ต่อว่าเขาไม่หยุด

“ขอคำจำกัดความคำว่าลวนลามหน่อยหมอ เพราะผมยังไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำนะ” เขายั่ว แววตาวับวาวมองผิวแก้มแดงระเรื่ออย่างถูกใจ

…ยิ่งดูยิ่งน่ารักแฮะ…

อัลวาเรซบอกตัวเองอย่างครึ้มใจและแอบดีใจลึกๆ ที่ไม่ปฏิเสธบิดา ไม่อย่างนั้นเขาคงพลาดสิ่งดีๆ ในชีวิตแน่

เดี๋ยวใครมาเห็น ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน” เธอบอกเขาอย่างวิงวอน

เขาเลยถือโอกาสบดเคล้าเอาความหวานของริมฝีากบางตามอำเภอใจ ความหอมหวานที่ได้ลิ้มลองทำเอาอัลวาเรซคราง และเล็มดูดเม้มจนริมฝีปากบางแดงช้ำ ก่อนจะสอดลิ้นสอดส่ายเข้าไปหาความหวานที่ซ่อนอยู่ข้างใน แอนนาตกใจใบหน้าซีดเผือด มือเย็นเฉียบจับแขนแกร่งแน่น

ปากก็พูดไปอย่างนั้น แต่หัวใจพองคับอกที่รู้ว่า ว่าที่เจ้าสาวยังเก็บความบริสุทธิ์ไว้ได้ อัลวาเรซไม่ยอมตามหมอหรือพยาบาล แต่นั่งมองเธออยู่อย่างนั้น

เรื่องหลานยังหาทางออกไม่ได้

“เจ้านายหนักใจเรื่องคุณอัลฟาโล่อยู่เหรอครับ”

นายไปอารักขานาเดียจนกว่าอัลฟาโล่จะกลับสเปนนะวูฟล์

“แล้วเจ้านายล่ะครับ”

“ฉันดูแลตัวเองได้ นายเทรนการ์ดมาทำหน้าที่แทนก็แล้วกัน”

วูฟล์ก้มศีรษะรับคำ “คนของเราบอกว่าสองสามวันมานี้ มีมือปืนรับจ้างเดินเข้าออกคฤหาสน์ของนายอังเดรมากกว่าปกติครับ”

มันคงโกรธมาก ถ้ามันไม่มายุ่งกับเราก็ปล่อยไป อัลฟาโล่พิษสงรอบตัวคงรับมือได้” นิโคลัสบอกพลางประสานมือไว้บนโต๊ะ

“ตัวส่งพวงหรีดไปเยี่ยมนายนั่นหรือเปล่านิค”

นิโคลัสยกไหล่อย่างไม่ยี่หระ

“เรื่องอีวานยังแก้ไม่ตก ดันไปทำเรื่องไม่เป็นเรื่องให้เป็นเรื่องทำไมนะนิค”

มันไม่หัวใจวายหรอกน่า เมื่อกี้ยังคุยกับเราดีๆ อยู่เลย”

กังสดาลหรี่ตามองคู่แฝด “นายโทร.ไปคุยกับเขาเรื่องอะไร”

“พรุ่งนี้วูฟล์จะเปลี่ยนหน้าที่ไปอารักขาตัวสักระยะ” นิโคลัสบอกขณะก้มหน้าอ่านเอกสารในมือ กังสดาลขยับเข้าไปหยิบแฟ้มมาถือเสียเอง

“จะไม่ให้คิดมากได้ยังไง แอนนาเพิ่งโทร.มาบอกว่านายนั่นจะมาที่นี่”

“ปล่อยมันมา ถ้ากร่างไม่เลือกเราก็จะเอาคืนเหมือนกัน” นิโคลัสบอกแววตาดุดัน

“ทำไมผู้ชายเอาแต่ใช้กำลังนะ วิธีอื่นมีเยอะแยะแต่ก็เลือกให้ตัวเองเจ็บตัว” กังสดาลเอ่ยขึ้นมาลอยๆ ทำให้คนที่มีชนักติดหลังอย่างนิโคลัสขยับตัว

“เรากำลังพูดเรื่องอัลฟาโล่อยู่นะนาเดีย”

“เราก็ไม่ได้ว่าอะไร แล้วตัวตัดสินใจเรื่องที่เราบอกเมื่อคืนหรือยัง”

“เรื่องอะไร” นิโคลัสถามทั้งๆ ที่รู้

“อย่ามาทำไขสือนิค ตอนนี้คุณพุดแก้วอยู่กับอีวานที่บ้าน” ได้ยินเพียงเท่านั้นนิโคลัสก็เดินตรงไปที่ประตู กังสดาลคว้ามือพี่ชายไว้

Bình Luận ()

0/255