ทัณฑ์สวาทจอมมาร

11.พยาบาลจำเป็น

เมื่อถูกไล่ซึ่งๆ หน้ากังสดาลก็กำมือแน่นด้วยความโกรธ อัลฟาโล่นอนมองใบหน้าแดงก่ำด้วยแววตาแข็งกร้าวไม่แพ้กัน หญิงสาวสูดลมหายใจยาวๆ เพื่อควบคุมอารมณ์พลุ่งพล่านให้สงบลง ก่อนจะเดินไปยื่นมือให้เขาจับเพื่อพยุงตัวลุกขึ้น แต่อัลฟาโล่ไม่สนใจ ลุกขึ้นด้วยตัวเองแล้วทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้ หญิงสาวหันรีหันขวางเดินไปหยิบยาให้ แรงบีบคั้นที่ไม่เคยเจอถูกกลั่นออกมาเป็นน้ำใสๆ คลออยู่ในดวงตาคู่งาม

“คุณยังไม่ได้กินยาแก้อักเสบตามที่หมอสั่ง” เธอบังคับเสียงให้เป็นปกติ อัลฟาโล่เห็นน้ำใสๆ คลออยู่ในดวงตาเธอก็รู้ว่าคนตรงหน้าต้องใช้ความอดทนมากแค่ไหน ร่างสูงลุกขึ้นนั่ง มือรับยามากลืนลงคอ พอเธอจะลุกขึ้นเขาก็ยึดข้อมือบางไว้ ดวงตากลมโตมองเขาเย็นชาจนคนถูกมองใจเสีย “ตระกูลชาโรน็อฟทำอะไรต้องรับผิดชอบเสมอ แต่คุณอย่าล้ำเส้นเพราะการดูแลจะจบลงทันที” เธอบอกพลางสบสายตาสีอำพันอย่างไม่กลัวเกรง

“เขตหัวใจใช่ไหมมายเดียร์”

“อย่าเอาผู้หญิงคนอื่นมาวัดหัวใจฉัน เพราะฉันไม่เคยหลงรูปและเครื่องประดับรอบกายคุณ” เธอบอกอย่างที่คิดและบิดข้อมือออก แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอเป็นอิสระ หญิงสาวจึงยืนนิ่งอยู่กับที่

“โอเค! ผมจะไม่ล้ำเส้นถ้าคุณไม่อนุญาต พอใจไหม” เขายกมือข้างที่ว่างขึ้น กังสดาลก้มมองมือที่ถูกเขายึดไว้ อัลฟาโล่ยอมปล่อยมือแต่ก็แกล้งลากปลายนิ้วที่ฝ่ามือนุ่ม

“ทำอาหารเป็นไหม มื้อเย็นผมอยากกินฝีมือคุณ” เขาเรียกร้องเอากับเธออีก หญิงสาวได้แต่ก่นด่าเขาในใจ…อย่าให้ฉันหมดความอดทนนะนายกระทิงเปลี่ยว ฉันจะแปลงร่างเป็นมาทาดอร์เอานายให้ตายไปเลย…

“เป็น!” เธอบอกสั้นๆ ทั้งที่ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง อัลฟาโล่คลี่ยิ้มน้อยๆ ตามองหน้าแดงก่ำอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

“เย็นนี้ผมหวังว่าคงจะได้กินมื้อเย็นฝีมือคุณนะครับ” เขาบอกด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม

“ได้ค่ะ คุณอยากได้อะไรอีกมั้ย ฉันจะหามาประเคนให้ ก่อนจะออกไปเตรียมอาหารเย็น” เธอประชดหน้าตึงแต่ช่างน่ามองนักในความรู้สึกของชายหนุ่ม

“เอียงแก้มมาใกล้ๆ หน่อยครับ”

“ไอ้ลามก” เธอสวนกลับอย่างอดไม่ได้ มันน่าฆ่าให้ตายไหมล่ะ พูดดีด้วยไม่ได้…มันน่านักเชียว…เธอเข่นเขี้ยวเขาอยู่ในใจ

ผมแค่จะดูรอยแดงๆ

“ข้างไหน”

มาใกล้ๆ อย่าดื้อ เดี๋ยวจะโดน”

“นี่แน่ะขู่เหรอ”

ทำไมชอบใช้ความรุนแรงแบบนี้เนี่ย”

ค้ากำไรเกินควรต้องเจอแบบนี้แหละ ถ้าขืนคุณลามกกับฉันอีก เวลาคุณหลับฉันจะตัดไอ้นั่นทิ้งซะ ความร้ายกาจของคุณจะได้ไม่ส่งไปถึงลูกหลานให้ผู้หญิงเดือดร้อนอีก” เธอใช้ดอกกุหลาบชี้ไปที่เป้ากลางกางเกงนอน

“เฮ้ย! ได้ไงคุณ ขาดอันนี้ชีวิตผู้ชายเหมือนตายทั้งเป็นเลยนะครับ” เขาหุบขาเมื่อเธอเดินเข้ามาใกล้

คุณก็ไม่มีสิทธิ์ใช้มันไปขวิดผู้หญิงอื่น” หญิงสาวสวนกลับอย่างไม่ลังเล อัลฟาโล่อยากหัวเราะออกมาดังๆ กับความน่ารักที่ได้เห็น

เขาแก้ต่างให้ตัวเองพร้อมกับส่งสายตาวาววับไปให้

กังสดาลตกใจดิ้นสุดแรงจนเขาและเธอล้มลงบนเตียงทั้งคู่ ร่างสูงได้โอกาสพลิกตัวขึ้นไปทาบทับอย่างรวดเร็ว

กังสดาลใจเต้นแรง ตากลมโตมองเครื่องหน้าคมเข้มหล่อเหลาราวเทพเจ้ากรีกไม่กะพริบ ริมฝีปากอวบอิ่มที่อัลฟาโล่รู้ว่าหวานล้ำยิ่งกว่าสิ่งใดในหล้าเผยอเตรียมจะสรรหาคำพูดให้เขาต้องเจ็บจี๊ดในใจ ชายหนุ่มจึงรีบประกบปิดเสียสนิทด้วยริมฝีปากอุ่น ทำให้คำพูดที่เธอจะบอกถูกกลืนกลับเข้าไปในลำคอ เขาบดเคล้ากลีบปากนุ่มพร้อมกับดูดดื่มความหวานซ่านทรวงอย่างเร่งเร้าราวกับห่างหายจากเรื่องอย่างว่ามานานแรมปี

หยอกเย้า เรียกร้องให้เธอเปิดปากตอบสนองความเสน่หา จนในที่สุดเธอก็ต้านทานความหวานล้ำซาบซ่านของรสจูบแสนร้ายกาจไม่ได้

ตอนนี้อัลฟาโล่มีคำตอบเดียวคือ

เขาเคลื่อนไปพรมจูบทั่วดวงหน้าเพื่อให้เธอได้หายใจหายคอ ก่อนจะวกกลับไปหมายครอบครองริมฝีปากหวานอีกครั้ง แต่กังสดาลรวบรวมสติยกมือดันใบหน้าคมไว้

“คุณไม่ใช่ลูกผู้ชาย คุณบอกจะไม่ลวนลามฉันแต่ก็ทำไม่ได้” เธอบอกเสียงสั่น ทำให้ริมฝีปากที่เคลื่อนไหวอยู่ชะงักค้างและเคลื่อนไปลอยอยู่เหนือใบหน้าเธอ

Bình Luận ()

0/255