ทัณฑ์สวาทจอมมาร

32 สุขล้นเพราะมีเธอ

*** ทักทายคร้า ***

ความโหยหาและแรงปรารถนาที่เธอมีไม่ต่างจากเขา ทำให้เธอตอบสนองด้วยจูบไม่ค่อยประสา เมื่อรับรู้แรงตอบสนองอัลฟาโล่ก็ยิ่งได้ใจ บรรจงจูบริมฝีปากอวบอิ่มเร่าร้อนขึ้น ฝ่ามือหนาลูบไล้เรียวขาสวยด้วยความย่ามใจ ก่อนจะสอดลึกเข้าไปสัมผัสความเป็นสาวจนร่างงามสะดุ้งสั่น ความอูมนูนของเนินเนื้อนางกระตุ้นเลือดร้อนผ่าวในกายหนุ่มให้เดือดพล่านไปทั่วสรรพางค์

เมื่อแลกจูบหวานซ่านทรวงกับเธอเนิ่นนาน ริมฝีปากได้รูปก็เคลื่อนออกเพื่อให้เธอหายใจ แล้วลากไล้ประทับจุมพิตไปตามหน้าผากนูน คิ้วคาง และแก้มปลั่ง จากนั้นก็ลากต่ำลงไปตามลำคอหอมกรุ่น

“ผิวหอมสมกับเป็นนางฟ้ามายเดียร์” เสียงทุ้มอ่อนนุ่มดุจฟองเบียร์กระซิบซ่านข้างหู แล้วขบเม้มใบหูเล็กน่ารักเบาๆ แต่พาเอากายสาวร้อนวูบวาบและครางกระเส่าออกมาอย่างเผลอตัว

“อื้อ…กระทิงเถื่อน รังแกคนไม่มีทางสู้ คอยดูนะแม่จะเอาคืนให้ตรอมใจตายไปเลย” แม้จะตกเป็นรอง เธอก็ยังไม่วายข่มขู่ แต่มีหรือที่คนอย่างอัลฟาโล่จะกลัว ริมฝีปากร้อนเคลื่อนไปจูบกลีบปากนุ่มลึกซึ้งดื่มด่ำ เขาเพียรจุมพิตและเล็มทั้งกลีบปากบนและล่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเธอเคลิ้มยกตัวบดเบียดกายกับเนื้อหนั่นแน่น

ความโหยหาทำให้เธอและเขาดื่มด่ำไปกับรสเสน่หาลึกซึ้ง เรียวลิ้นสากใหญ่ตวัดรัดเกี่ยวเรียวลิ้นเล็กทั้งหยอกเย้าหลอกล่อให้เธอดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หา เสียงครวญครางแห่งความรัญจวนหอบกระเส่า ฝ่ามือบางที่ดันแผ่นอกกว้างไว้เคลื่อนไปโอบร่างกำยำพร้อมกับลูบไล้แผ่นหลังหนา

“อื้ม…เครื่องร้อนแล้วมายเดียร์” เขากระซิบเสียงแหบ ก่อนจะลากลิ้นและริมฝีปากไปตามเครื่องหน้าเรียวสวยขึ้นไปถึงใบหูเล็ก จูบย้ำและดูดเม้มหนักเบาจนเธอขนลุกซู่

เมื่อร่างงามแอ่นตามจังหวะเคลื่อนไหวที่เขานำพา ปลายมือหนาก็จัดการถอดเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่หลุดออกไปทางศีรษะเธอ เมื่อร่างนวลเนียนสมส่วนกระทบกับแสงนวลสลัวของโคมไฟ ยิ่งทำให้ผิวนวลเนียนลออตามากขึ้นไปกว่าเดิม อัลฟาโล่ตะลึงงันกับความงามเบื้องหน้า ไม่ว่าอกอวบอิ่มเต่งตึงที่กระเพื่อมขึ้นลงไม่หยุด ปลายถันแบนราบสีชมพูที่ตั้งตระหง่าน สอดรับกับหน้าท้องแบนราบไร้ไขมันส่วนเกิน เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายมนที่มีเนินเนื้อนางนูนเด่นอยู่บนทางสามแพร่ง เรียวขาสวยกลมกลึงขยับเข้าหากันเพื่อปิดบังของสงวน มือบางละจากอกกว้างไปปกปิดทรวงอกของตัวเองให้พ้นสายตาคม

“สวยหาที่ติไม่ได้เลยจริงๆ”

ฉันเกลียดคุณ” เธอเบี่ยงตัวหนีเขาก็กอดรัดแน่นกว่าเดิม ขณะที่หญิงสาวดิ้นขลุกขลักสายตาก็เห็นแผลที่ไหล่กว้าง อัลฟาโล่เหมือนรู้ความคิดของเธอ

“คิดจะทำร้ายสามีตัวเองระวังจะเสียใจนะครับทูนหัว” อัลฟาโล่ก้มลงไปหมายจะครอบครองปากนุ่ม แต่หญิงสาวเบือนหน้าหนี

มือหนาจับปลายคางมนหันมาหา มืออีกข้างก็กอดรัดไม่ยอมห่าง ความแนบชิดชนิดเนื้อแนบเนื้อ

สัมผัสเนื้อแนบเนื้อสร้างความหวาดหวั่นสั่นสะท้านได้เป็นอย่างดี กังสดาลไม่รู้จะครางหรือจะร้องห้าม เพราะความต้องการกำลังต่อสู้กับสมอง

ที่ใจโหวงเหวง อัลฟาโล่คลี่ยิ้มแล้วบดจูบกลีบปากนุ่มหนักๆ ก่อนจะถอนห่าง

“แล้วไปทำอะไรที่อีเกอร์กรุ๊ปจนถูกจับตัวมาล่ะครับ” เขาถามนัยน์ตาล้อเลียน กังสดาลตวัดค้อนผิวแก้มปลั่งแดงก่ำด้วยความอาย

“ฉันไปธุระเรื่องงานต่างหาก” เธอแก้ต่างข้างๆ คูๆ

“ผู้หญิง ปากกับใจไม่เคยตรงกัน”

“แต่ฉันพูดจริงเกลียดจริง ถ้าไม่อยากให้เกลียดมากไปกว่านี้ก็ปล่อยฉันกลับมอสโกเสีย ไม่อย่างนั้นเกาะส่วนตัวคุณราบเป็นหน้ากองแน่”

เขาไม่พูดเปล่า คลุกเคล้าใบหน้ากับลำคอขาวพร้อมกับสูดกลิ่นกายสาวอย่างย่ามใจ หญิงสาวดิ้นรนทั้งผลักไสทุบแผ่นหลังสารพัด เขายอมเจ็บแต่ไม่ยอมปล่อย ยังไงก็ต้องรวบหัวรวบหางก่อนจะจัดการให้ถูกต้อง

เธอออกแรงดันร่างกำยำไว้ เขาก็จับมือไปวางเหนือศีรษะเธอและสบตากลม

ถ้าไม่รักไม่ทำแบบนี้” อัลฟาโล่สารภาพเสียงทุ้ม แล้วกดสัญลักษณ์แห่งบุรุษเพศกับเนินนางที่ทางสามแพร่ง

“แบบนี้มันความใคร่เพราะคุณบังคับขืนใจ” เธอเถียงไม่เต็มเสียง แววตาตื่นตระหนกจนเขาอดสงสารไม่ได้

รออีกหน่อยแล้วค่อยตัดสินว่าผมขืนใจหรือได้ใจกันแน่” เขายั่วฝ่ามือลูบไล้แผ่นหลังนวลเนียนดุจใยไหมไปมา ก่อนจะดันเข้าหา

“ใจฉันไม่ยกให้คนสารเลวอย่างคุณแน่ ปล่อยเดี๋ยวนี้”

Bình Luận ()

0/255