วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

ตอนที่ 24 สามีโกรธอย่างรุนแรง

ตอนที่ 24 สามีโกรธอย่างรุนแรง

หยิบไมโครโฟน เธอยิ้มอย่างขมขื่น

“สามปีแล้ว วันนี้ของทุกปี ฉันจะมาที่นี่และร้องเพลงเดียวกัน ส่งพรอันไกลโพ้น วันนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ฉันต้องการร้องเพลงเพื่อตัวเองสักเพลง 《ดูออกเธอ》”

เพลงเศร้าค่อยๆบรรเลงขึ้น ทีละเล็กทีละน้อย เหมือนกำลังไว้อาลัยให้กับความรักที่ตายไปแล้ว หลี่โน่หลับตาลงอย่างช้าๆ

[คุณใส่เสื้อใหม่ที่เธอซื้อให้ มีรอยยิ้มที่หวานชื่นดั้งเดิม ตั้งแต่นั้นมาในโลกของทั้งสองคน มีคนแทนที่ฉันตลอดไป]

[ฉันควรคิดถึงตอนจบนี้ตั้งนานแล้ว ฉันไม่สามารถให้สิ่งที่คุณต้องการ มองดูคุณหายไปในรถคันเล็กอย่างสง่างาม

ทิ้งฉันไว้คนเดียวท่ามกลางสายฝน]

ภาพงานแต่งงานเมื่อสามปีที่แล้วผ่านเข้ามาในหัว คืนที่ฝนตก เธอทำเพื่อเหตุผลเพียงข้อเดียว เธอวิ่งตามรถของเขาในชุดแต่งงานบนถนน ล้มลงกลางสายลมและฝน ตกอยู่ในสถานการณ์ที่เศร้าเเละกระอักกระอ่วนใจ กลายเป็นตัวตลกของคนทั้งเมือง คิดถึง หลอกเสียงของหลี่โน่ก็แหบลง

[.......อย่าโทษตัวเองอีกเลย ให้น้ำตามันไหลล้างปมที่เคยรักนั้น]

เห็นเธอกำลังร้องเพลงบนเวทีอย่างเต็มไปด้วยความรู้สึกที่มีอารมณ์ ร้องไปด้วยน้ำตา

[ความทรงจำคือสิ่งที่ทรมานคน ถ้าคุณคิดมากเกินไปคุณก็จะอ่อนแอ เรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดกลายเป็นการถอนหายใจ มองทุละความรักและมองทะลุคุณ]

เมื่อโน้ตดนตรีตัวสุดท้ายจบลง หลี่โน่วางไมโครโฟนลง กลั้นไม่ไหว ร้องไห้แล้วลงจากเวที

ในเวลาเดียวกัน จางเยวี่ยเจ๋อก็ผลักเก้าอี้ออกไป

บาร์มีแต่ความเงียบ ที่ประตู

เหมือนแมลงวันหัวขาด หลี่โน่อาละวาดตลอดทาง ขนาดเดินชนเฟิงอี้โม่ก็ยังไม่รู้ตัว “ขอโทษ”

จนกระทั่งข้อมือถูกดึง “ปล่อยฉันนะ....”

ใบหน้ายังเต็มไปด้วยน้ำตา หลี่โน่ถึงดูออกว่าเขาคือใคร “

ข้างหลังเขา ยังมีผู้ชายอีกสองคน

เสียงเหมือนระเบิดลง

ณ เวลานี้ จางเยวี่ยเจ๋อและเจียงลู่หน้าหนึ่งหลังหนึ่งไล่ตามมา “เยวี่ยเจ๋อ....”

ณ เวลาอันสั้น ทุกคนหยุดที่ประตู เวลาเหมือนจะหยุดเดิน

“ค่อยนัดกันใหม่ กลับ”

Bình Luận ()

0/255