วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

ตอนที่ 60 อ้วนขึ้นถูกล้อ

ตอนที่ 60 อ้วนขึ้นถูกล้อ

ในออฟฟิศของบริษัทการแปลเจียยี่ หลีโน่วกำลังยุ่งๆ อยู่ โทรศัพท์มือถือที่อยู่บนโต๊ะก็ได้สั่นขึ้น

“ใครอีกแล้วล่ะ”

แอบบ่นไปคำหนึ่ง หลีโน่วก็คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้น: “เงินค่าขนม? ”

เป็นอั่งเปา! ดูอีกทีเฟิงอี่โม่วเป็นคนส่งมา แววตาของหลีโน่วอึ่งไปสองที:เขาผิดปกติตรงไหนอีกแล้ว

กดเข้าไป ดวงตาของหลีโน่วส่องแสงออกมาทันที:แม่เจ้า! นี่คือเท่าไหร่เนี่ย!

นับไป ศูนย์สี่ตัว? สาม…สามหมื่น!

นับติดกันไปสามรอบ หลีโน่วส่งสติ๊กเกอร์น่าสงสารออก: “สามีคะ ฉันเจอนักต้มตุ๋นใช่ไหม”

สุภาษิตกล่าวไว้ว่าไม่ได้ทำงานอย่ารับค่าตอบแทน เธอได้รับแล้วก็รู้สึกว่าหัวใจดวงน้อยๆ ของเธอเต้นตึกตักๆ เลย!

ไม่นาน ก็มีข้อความหนึ่งส่งมา เป็นสไตล์ของเขาไม่มีผิด: “อืม สมองเธอไม่ได้เข้าน้ำ! ”

หมายความว่ายังไง คือล้อว่าเธอไอคิวไม่ถึงใช่ไหม

หรือว่าจะเจอจิตใต้สำนึกของตัวเองได้แล้วว่าเมื่อคืนพูดปด ก็เลยส่งอั่งเปามาปลอบใจ ไม่ว่ายังไง สำหรับเธอที่ตอนนี้อดข้าวจนหิวไม่ไหวแล้ว นี่ก็เป็นความสุขเล็กๆ ของเธอ!

สำหรับเดือนนี้ ค่ารักษาของคุณพ่อ เธอไม่ต้องเดือดร้อนอีกแล้ว!

จากนั้น หลีโน่วก็ส่งสติ๊กเกอร์จูบ อารมณ์ดีเป็นช่วงใหญ่เลย

ทางนั้น เฟิงอี่โม่วก็เล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ สีหน้าดูสดใสเหมือนกัน: “ตอนเย็นทานข้าวด้วยกันไหม”

ทานข้าวหรอ

หลีโน่วก็รู้สึกหิวอีกแล้ว แต่ว่า เมื่อเห็นแก้มตัวเองในกระจกดูกลมขึ้นมาก

อดทน!

วันนี้ฉันต้องทำงานล่วงเวลา และยังต้องไปเจอลูกค้าอีก! ไปคราวหน้านะสามี!

พิมพ์เสร็จ เธอยังส่งสติ๊กเกอร์ร้องไห้ไปอีกอย่างน่าเสียดาย

ทางนั้น ในใจของเฟิงอี่โม่วแอบมีความรู้สึกเสียใจเล็กน้อย: “อืม! ”

พิมพ์ตอบกลับคำเดียวด้วยความรวดเร็ว เขาก็กลับไปตั้งใจทำงานของเขาอีกครั้ง

ฉะนั้นพอเลิกงานแล้ว เธอก็ทำงานล่วงเวลาในบริษัทจริงๆ

เธอก็เปลี่ยนรองเท้าผ้าใบที่เธอพกติดตัวไว้ตลอด ออกไปเดินเล่นข้างนอก เดินตามถนนไปประมาณหนึ่งชั่วโมง ถึงจะค่อยๆ เดินไปที่จุดขึ้นรถบัส

อยู่ๆ ก็มีรองเท้าสีแดงสดอยู่ในบริเวณสายตาของเธอ เงยหน้าขึ้นมา กลับเห็นว่าเป็นเจียงลู่และจางเยวี่ยเจ๋อ

จากที่ไกลๆ

อยู่ต่อหน้าเธอยังจะยิ้มแบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย เธอสงสัยมาก หนังหน้าของคน

หัวเราะแห้งๆ ไปสองที หลีโน่วก้มหน้าหาต่อ

ไม่ได้เจอแค่กี่วันเอง ทำไมเธออ้วนขึ้นขนาดนี้แล้วอ่ะ ผู้หญิงถึงจะท้องแล้วก็ต้องดูแลหุ่นของตัวเองสิ! ถ้าไม่ดูแลดีๆ ผู้ชายก็จะรังเกียจนะ! ใช่ไหม

หันหน้าไปมองเยวี่ยเจ๋อ ไม่หวังว่าเขาจะตอบกลับ เจียงลู่พูดต่อว่า:

ครั้งหน้าที่ไปตรวจครรภ์พวกเรานัดไปด้วยกันก็ได้นะ! ความจริงเราก็มาดูชุดแต่งงานนี่แหละ แล้วเธออ่ะ เมื่อไหร่เหรอ อ่า ใช่แล้ว

ถ้าเอามีดแทง ใส่เกลือทุกประโยค เหมือนว่าเธอก็จะไม่สะใจเลย สำหรับอย่างอื่น

แต่เธอปิดบังไว้ได้ดีมาก ยิ้มหน่อยก็พูดขึ้นว่า:

เขาบอกว่านี่เป็นหุ่นคนรวย ส่วนตอนกลางคืนละก็ ชอบมากบอกเลย! สำหรับสามีของฉันนะ ไม่ใช่ว่าใครอยากจะก็เจอได้เลย อยากเจอเหรอ ทำการนัดล่วงหน้าก่อนนะคะ แต่ฉันจะลองไปช่วยเธอพูดก็ได้! แค่ท้องยังจะรังเกียจเลย งั้นเธอก็ต้องระวังไว้ให้ดีๆ นะ ถ้าสมมติวันไหนกลายเป็นยายหน้าเหลืองแล้ว จะถูกไล่ออกจากบ้านไหมเนี่ย มีเวลามาว่าคนอื่น ก็ไปมาสก์หน้าให้มันเยอะๆ หน่อยนะ! ไม่อย่างนั้น แป้งจะทาหนายังไง ก็ปิดหน้าเต็มกระบองเธอไม่ได้อยู่ดี!

เดินออกไป หลีโน่วรู้สึกโล่งใจขึ้นเยอะเลย! ส่วนคนข้างหลัง สีหน้าของเจียงลู่อย่างกับตกลงไปในส้วมขี้อย่างนั้น

กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์บาร์ หลีโน่ววิ่งตรงไปตลอดทาง ชนเข้าไปในอ้อมกอดของเขา แล้วก็กอดเขาไว้แน่นๆ

“สามีคะ--”

หางเสียงที่ล่ายางบวกกับเสียงน่ารัก และมีความรู้สึกไม่เที่ยงที่พูดไม่ออกอีกด้วย

ของเธอให้ห่าง เฟิงอี่โม่วจิ้มอย่างรังเกียจ: “สกปรก!

รู้สึกเหนื่อยล้าไปทั้งตัว ก็ทรุดเข้าไปในอ้อมกอดเขาอีก!

หลีโน่วต้องการที่เพิ่งพาที่อบอุ่น อาจจะเพราะว่าคำพูดของเจียงลู่ ทำให้เธออยากจะทดสอบเขาทีนทีเลย

อีก: “สกปรก! สกปรก!

Bình Luận ()

0/255