วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

บทที่ 75 เคยมีลูกแล้ว

บทที่ 75 เคยมีลูกแล้ว

“คุณชายเฟิง ทำไมบาดเจ็บหนักขนาดนี้ ฉันเป็นห่วงคุณจะตายอยู่แล้ว!”

“ได้ยินว่าคุณประสบอุบัติเหตุ ฉันก็รีบมา! โชคดีที่เหมือนจะบาดเจ็บแค่ผิวด้านนอก เพื่อความปลอดภัย ยังควรไปโรงพยาบาลให้ตรวจอีกนะคะ!”

“ไปนั่งกับฉันตรงนั้นก่อนไหม ล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน? ขับรถออกมา ก็ต้องใช้เวลาหน่อย!”

……

คนที่มาคือหญิงสาวผอมเพรียวใส่กี่เพ้าลากปักสีแดง ดำ แต่งตัวงดงาม มีความเป็นผู้ใหญ่สูง เต็มไปด้วยเสน่ห์และนิสัยเฉพาะตัวไม่เหมือนใคร แต่ดุจากเสื้อผ้าผู้หญิงนั้น เธอก็พอจะเดาได้ คงเป็นพนักงานที่ทำงานในคลับ อาจจะเป็นระดับสูงขึ้นมาหน่อย

แต่เวลานี้ นิ้วยาวเล็บทาด้วยสีแดงของเธอแตะลูบเข้าที่หน้าอกของเฟิงหีโม่ เห็นได้ชัดนี้คือการยั่ว แถมใบหน้ายังเต็มไปด้วยความเป็นห่วงเป็นใยอีก สีหน้าที่หนักแน่น สายตานั้นกลับไม่ปิดบังความร้อนแรงเลยแม้แต่น้อย แค่อ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้ว

มันร้อนผ่าว จนน่าขนลุก หลีโน่รู้สึกไม่สบายใจ ผู้หญิงคนนี้ ยังมียางอายอยู่ไหมเนี่ย?

เธอรู้สึกรำคาญ หลีโน่คิดอยากจะทำอะไรสักอย่าง แต่เมื่อเธอจะขยับขา กลับได้ยินเสียงเฟิงหีโม่

“โอเค”

เขาไม่ใช่เพียงแต่จะเห็นด้วย แถมยังเอามือไปวางไว้บนไหล่ของผู้หญิง เดินวางมาดผ่านหน้าเธอไป

กลิ่นหอมผ่านจมูก

ชั่วพริบตาเดียว ตาของหลีโน่ปกคลุมด้วยความทุกข์

ที่แท้มีห้อง VIP แถมเฟิงหีโม่ก็จะใช้ด้วย แต่วันนี้ เหมือนโดนผีเขา เขาวิ่งไปที่ห้องผู้จัดการ ยังวนเป็นวงกลมใหญ่ ให้คนเอาเสื้อผ้ามาให้ ทางลี่เสิ้งไปขับรถแล้ว

ถึงแม้จะแค่ล้างหน้า เปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ทุกคนไม่มีคำพูด ต่างก็ตกใจข่าวนี้ เกือบในพริบตา ทั้งอาคารจะระเบิดแล้ว

เงินเดือนก็ได้เป็นสองเท่าแน่นอน! ครั้งที่แล้วประธานหวงเข้าห้องเธอ สามชั่วโมงก็ยังไม่ออกมาเลย!”

……

พวกเรากับหนูจัดอยู่ชิดเดียวกันแล้ว! บริษัทก็มีกฎอย่างชัดเจนไม่ให้ไปยั่วยุเขา!”

พรุ่งนี้ชอบผู้ชาย ไม่เห็นแปลกตรงสักหน่อย! ไม่ใช่ความตื่นเต้นเหรอ? ไม่แน่ก็อาจจะเปลี่ยนเพศ! ”

มีแค่เธอที่เป็นข้อยกเว้น....มีคนเคยเห็นผู้หญิงคนนั้น พูดว่าสวยอย่างเทพธิดา แถมยังอ่อนโยน ยังป้อนผลไม้ให้คุณชายเฟิง เอ่ย เรื่องนี้ พี่ฉินน่าจะรู้! ”

ไม่มองคนอื่น ก็เป็นเรื่องปกติมาก!อันนี้ก็จับผิดเกินไปแล้ว! ”

……

จังหวะเท้าที่หนัก เธอทั้งคนรู้สึกไม่ดี

เขาไม่ใช่คนแบบนั้น!”

……

ประตูห้องก็เปิด

ก้าวเท้าใหญ่เดินจากไป ทำตัวไม่ถูก หลีโน่อ้าปากเล็กน้อย มือที่ยกขึ้นกลางอากาศต้องเอากลับคืนมา

หลีโน่ตามมาจนถึงห้องตรวจโรคนั้น คุณหมอฉีกผ้าพันแผลของเขาออกแล้ว เห็นแค่ครึ่งแขนด้านซ้ายของเขา แผลเต็มไปด้วยเลือด เกือบจะเวทนาทนดูไม่ได้

“อืม...”

เลือดไหลออกมาอย่างมาก

Bình Luận ()

0/255