วิวาห์ฟ้าแลบ ประธานตัวร้าย

บทที่ 77 นอนหมอนสะอาดของเธอ

บทที่ 77 นอนหมอนสะอาดของเธอ

ตื่นขึ้นในวันใหม่ เฟิงหีโม่ยังคงหน้าบึ้งตึง หลีโน่เอาใจด้วยการทำอาหารเช้าให้อย่างมากมาย เขาไม่แม้แต่จะเข้าห้องอาหาร เดินตรงออกไป!

เพราะเรื่องนี้ ความสัมพันธ์ของทั้งสองคน ถือว่าพังถึงขีดสุดแล้ว ความสัมพันธ์ทั้งสองคน จุดเริ่มต้นของคนรู้จักกัน ในที่สุดก็จะแย่แล้ว

วันนี้ อารมณ์ของเฟิงหีโม่เหมือนกลืนดินปืนเข้าไป อารมณ์หลีโน่ก็ไม่ได้ดีขึ้นไปไหน

เลิกงานแล้ว เป็นครั้งแรกที่เธอไม่ช้า รีบร้อนกลับไปที่บ้าน รีบจัดเตรียมอาหารไว้มากมาย รอบางคนกลับมาก็กินได้เลย

“พูดแล้วยืนมือไปหน้าไม่ยิ้ม ฉันขอโทษ สำนึกผิดแล้ว แล้วขออภัยโทษแล้ว น่าจะได้ละมั้ง?”

ใจจดใจจ่อ หลีโน่กำลังครุ่นคิดสถานการณ์ไม่ให้ขยายใหญ่ รีบเอาความโกรธใส่ไว้ในกระเช้า ถึงจะดีที่สุด แต่รอมาจนถึงสามทุ่ม ทางเข้าเงียบสงัดเหมือนกับ "เมืองผี"

ท้องเริ่มร้องไปแล้วหลายครั้ง เธอลุกขึ้น ไปปอกผลไม้

รอจนถึงสี่ทุ่ม เธอเดาว่าบางคนคงไม่กลับมาแล้ว

ในห้องครัว เธอเตรียมเนื้อเอาไว้ อาหารที่เหลือไม่ได้ก็ไว้เตรียมทำตอนเช้า เก็บของเสร็จแล้ว หลีโน่ถึงได้ไปล้างหน้าบ้วนปาก

เธอออกมา ก็ใกล้จะห้าทุ่มแล้ว

มองไปที่ประตู เธอก็มองไปที่เตียง “สรุปจะกลับหรือไม่กลับ? จะนอนบนเตียงไหมนะ? ไม่พูดมาก เปลืองน้ำลาย!”

จัดการที่หลับที่นอน เธอยังนอนอยู่บนโซฟา

จริงๆแล้วอยากจะรอ แต่ไม่นาน เริ่มต่อสู้กับเปลือกตา เธอก็งงงวยหลับไป อย่างรวดเร็ว

เมื่อพลิกตัว เสียงตุ๊บ หลีโน่เปิดตา ก็เห็นตัวเองครึ่งร่างตกจากโซฟา แต่เวลานี้ ท้องฟ้าสว่างแล้ว เตียงราบเรียบ ไม่ได้ถูกแตะต้อง

ก็จะต้องรับรู้สักหน่อย

ในใจรู้สึกเปรี้ยวฝาด แม้เวลาจะยังเช้าเธอกลับนอนไม่หลับ

ออกไปวิ่งไม่กี่รอบก็กลับ หลีโน่เอาผักมาผัด แต่ไม่มีความอยากอาหารแม้แต่น้อย

ทุกวินาที เปลี่ยนไปจากหนึ่งวันเหมือนหนึ่งปี

จริงๆแล้ว ยังไม่มี ก็โล่งเหมือนความว่างเปล่า

เฟิงหีโม่ไม่ได้กลับบ้าน กลับถึงบ้าน หลีโน่ใจลอยกับเตียงถึงดึกดื่น

ยังคงคิดที่จะคืนดีกับเขา เขาอยู่ดี ยังไม่กลับมา

“ความสะอาดใช่ไหม? ทำให้คุณไม่กลับมา ก็นอนหมอนคุณนี้แหละ!”

คืนนี้ แปลกมาก เธอนอนหลับสนิทดี

หลีโน่แต่งตัวสวยๆไปทำงาน ยากมาก วันนี้ ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ประสิทธิภาพยอดเยี่ยม

ติ๊กปลายปากกา เธอนอนคว่ำหน้าบนโต๊ะ

หลีโน่ชะงักสายตา

พวกเขาครอบครัวเดียวกันก็จะต้องฉลองด้วยกัน ไม่ใช่จะจัดขึ้นทุกครั้ง แต่ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหน ก็ต้องมากินข้าวเย็นร่วมกัน แถมทุกปี วันเกิดของแม่ พ่อจะให้แหวนแม่หนึ่งวง เหล็กบ้าง ทองบ้าง เงินบ้าง แล้วก็มีไม้ ต่างๆมากมาย ทั้งหมดเป็นน้ำใจของพ่อ

ภรรยาทิ้งไม่ลง” แต่แม่กลับพูด “ แต่งงานกับไก่ก็ตามไก่ แต่งานกับสุนัขก็ตามสุนัข ”

มีแหวนพวกนั้น แม่กัดฟันเก็บเอาไว้ ในที่สุดก็ไม่ได้แตะต้อง เพราะแหวนทุกวง แสดงถึงการเดินทางของสองคน

เธอปรารถนาความรัก ในใจอยากจะเหมือนกับพ่อแม่ เหมือนนิทานความรักที่สวยงาม และเพราะด้วยเหตุนี้ เวลามีความรัก

ความจริงก็ตบเธอเข้าอย่างแรง

Bình Luận ()

0/255